II SA/Rz 889/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. N. oraz W. M. na decyzję Wojewody z [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi T. N. T. N. złożyła dnia 5 lipca 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W dniu 10 lipca 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca T. N. przedłożyła pismo w którym zawarła prośbę o "anulowanie skargi odwoławczej, którą wysłała w dniu 5 lipca 2018 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi nie zachodzą. Skarżąca składając w piśmie z 10 lipca 2018 r. oświadczenie skutecznie cofnęła skargę, a w ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne. Zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi T. N. na decyzję Wojewody z [...] czerwca 2018 r., podlega umorzeniu. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.