II SA/Rz 892/05

PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-04-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Robert Sawuła

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika, który nie posiadał odpowiedniego umocowania, może być uznane za skuteczne po uzupełnieniu braków formalnych?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, ponieważ pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa, które dawało mu umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądem. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd umorzył postępowanie.
Stan faktyczny
Skarżący W. Z. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Burmistrza K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Pełnomocnik skarżącego, B. Z., cofnął skargę, jednak początkowo nie posiadał wymaganego pełnomocnictwa. Po wezwaniu przez sąd, pełnomocnik uzupełnił braki formalne, przedkładając stosowne pełnomocnictwo.
Rozstrzygnięcie
I. umorzyć postępowanie II. zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis w kwocie 500 (pięćset) złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2005 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia - I. umorzyć postępowanie II. zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis w kwocie 500 (pięćset) złotych. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 roku, znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego uchyliło w całości decyzję Burmistrza K. z dnia [...] czerwca 2005 roku, znak [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na nieczystości ciekłe na części działki o nr ewidencyjnym 1282/1 położonej w K. Z decyzją tą nie zgodził się W. Z. i zaskarżył ją do tutejszego Sądu. W dniu 23 listopada 2005 roku do sądu wpłynęło pismo B. Z. - ojca skarżącego, który działając jako jego pełnomocnik cofnął skargę. Ponieważ dołączone przez B. Z. pełnomocnictwo notarialne swym zakresem nie obejmowało prawa do reprezentowania skarżącego przed tutejszym sądem, pismem z dnia 28 marca 2006 roku został on wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu W. Z. w niniejszej sprawie. Do pisma dołączono pouczenie, iż złożenie takiego pełnomocnictwa spowoduje, iż cofnięcie skargi stanie się skuteczne. W dniu 6 kwietnia 2006 roku B. Z. wykonał wezwanie sądu przedkładając stosowne pełnomocnictwo. Przedstawione powyżej okoliczności uprawniają zatem do konkluzji, iż skarżący cofnął skargę. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako P.p.s.a. Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącego z sądowej kontroli zaskarżonej decyzji jest umorzenie postępowania. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 231 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło