II SA/Rz 898/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 maja 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić G.D. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 29 lipca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga G.D. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 maja 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Jak ustalono, postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024, Wojewoda Podkarpacki wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone opisanym wyżej ostatecznym postanowieniem tego organu z dnia 27 maja 2024 r., a następnie postanowieniem z dnia 1 lipca 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024 uchylił swoje postanowienie z dnia 27 maja 2024 r., z uwagi na zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572). Na ww. postanowienie z dnia 1 lipca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie, które zostało przekazane do rozpatrzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 26 września 2024 r. nr DOR.7111.63.2024.MM, utrzymał zaskarżone postanowienie Wojewody w mocy. Na postanowienie tego organu z dnia 26 września 2024 r. skarżący wniósł skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze wystąpienie okoliczności, o jakiej mowa w art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "P.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. II SA/Rz 898/24, na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 tej ustawy, zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia wznowionego postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniem. W dalszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 6 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3009/24, oddalił skargę G.D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2024 r. nr DOR.7111.63.2024.MM, utrzymujące w mocy wydane w wyniku wznowienia postępowania postanowienie Wojewody, uchylające własne postanowienie z dnia 27 maja 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy mogącej być przedmiotem postępowania. Takie postępowanie może być bezprzedmiotowe z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, a także z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie taka właśnie sytuacja wystąpiła, bowiem zaskarżone do tut. Sądu postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 maja 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, zostało trwale wyeliminowane z obrotu prawnego we wznowionym postępowaniu administracyjnym postanowieniem tego organu z dnia 1 lipca 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024, utrzymanym następnie w mocy postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2024 r. nr DOR.7111.63.2024.MM. Z kolei o legalności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przesądził prawomocnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3009/24, oddalając wniesioną na nie skargę. Biorąc pod uwagę fakt, że wyżej opisane postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 maja 2024 r. nr I-III.7721.1.16.2024, było również przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie, stwierdzić należało, że prawomocne wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego musi skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.