II SA/Rz 903/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego W. I. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2011r., nr [...] którą, po rozpoznaniu odwołania W.I. utrzymano w mocy decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie przedstawia się następująco: Decyzją z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] Starosta Powiatu B.: I. zmienił dotychczasowe ustalenia klasyfikacyjne działek położonych w G., gmina B., nr: 1533/14 o pow. 5,98 ha, 1593/3 o pow. 15,28 ha, 1596/2 o pow. 56,65 ha, 1621/1 o pow. 0,95 i 1621/2 o pow. 0,93 ha w następujący sposób: 1. część konturu nr 415 - Ps IV zmienić na kontur nr 415/2 - Ls IV, część konturów nr: 411/1 - Ps III, 412 - Ls V, 417- R IIIb, 414 - R IIIa i 416 - R IIIb włączyć do kontur nr 415/2 - Ls IV, część konturów nr 4562/1 - R IVa, 457 - R IVb, 450 - Ł IV i 445 - R IIIb włączyć do konturu nr 458 - Ps IV, część konturu nr 450 - Ł IV włączyć do konturu nr 457 - R IVb, część konturu nr 454 - R IVb zmienić na kontur nr 454/2 - Ls IV, część konturów nr: 457 - R IVb, 452/1 - R IVa, 453 - R IIIb i 450 - Ł IV włączyć do kontur nr 454/2 - Ls IV, część konturu nr 450 - Ł IV zmienić na kontury nr 450/3 - Ls IV i 450/4 - Ls IV, część konturu nr 455 - R IVa włączyć do konturu nr 450/3 - Ls IV kontur nr 451 - Ls V i część konturów nr 452/1 - R IVb, 445 - R IIIb włączyć do konturu nr 450/4 Ls IV, część konturu nr 445 - R IIIb włączyć do konturu 452/1 - R IVa, część konturu nr 687 - R IVb zmienić na kontur nr 687/3 - Ls IV, część konturu nr 688 - R V, 689 - Ps III i 690 - R IVa włączyć do konturu nr 687/3 - Ls IV, część konturu nr 412 - Ls V zmienić na kontur nr 412 - Ps V 2. dla działki nr 1533/14 w miejsce występujących użytków: Ł V, Ps II, Ps III, Ps IV, W i B-Ps III wpisać: LV-0,26 ha, Ps 11-1,50 ha, Ps 111-1,07 ha, Ps IV-0,84 ha Ps V-0,19 ha, B-Ps III - 0,55 ha, Ls III - 0,38 ha I Ls IV - 1,19 ha, dla działki nr 1593/3 w miejsce występujących użytków: R IIIb, R IVa, R IVb, Ps III, Ls V wpisać R IIIb - 4,85 ha, R IVa - 2,54 ha, R IVb - 0,56 ha, Ps III -1,63 ha, Ps IV- 1,55 ha, Ls IV - 4,05 ha i LsV-0,10 ha, dla działki nr 1596/2 w miejsce występujących użytków: R IIIa, R IIIb, R IVa, R IVb, Ł III, Ł V, Ps IV, Ls V i Wp wpisać: R IIIa - 6,04 ha, R IIIb - 18,96 ha, R IVa - 22,27 ha, R IVb - 2,78 ha, Ł III - 0,24 ha, ŁIV -1,34 ha, Ps IV - 0,57 ha, Ls IV - 4,43 ha i Wp-0,02 ha, dla działki nr 1621/1 w miejsce występujących użytków: R IIIb, R IVa i R IVb wpisać. R IIIb - 0,56 ha, R IVa - 0,20 ha, R IVb - 0,09 ha i Ls IV - 0,10 ha, dla działki nr 1621/2 w miejsce występujących użytków: R IIIb, R IVa, R IVb, R V i Ps III wpisać: R IIIb - 0,24 ha, R IVa - 0,26 ha, R IVb - 0,10 ha, R V - 0,10 ha, Ps III - 0,02 ha i Ls IV-0,21 ha II. Powyższe zmiany dokonano zgodnie z mapą uzupełniającą i wykazem zmian zawartych w operacie pomiarowo-klasyfikacyjnym nr [...] przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem KERG [...]. Wprowadził zmiany ujęte w pkt. I sentencji decyzji na mapach klasyfikacyjnych i operacie ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpoznaniu odwołania skarżącego decyzją z dnia [...] lipca 2008r., nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji. Po rozpoznaniu skargi W.I. na wskazaną wyżej decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009r., sygn. akt: II SA/Rz 620/08 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty B. z dnia [...] maja 2008r., nr [...] WSA podał, że przy określaniu zmian w zakresie klasyfikacji gruntów należy stosować między innymi przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4.06.1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 z 1956r. z późn. zm.), które w dalszym ciągu mają zastosowanie, wbrew stanowisku organu II instancji, że "są one aktualnie zawieszone. Rozporządzenie wydano na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 dekretu z dnia 2 lutego 1955r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 6, poz. 32), uchylonego na podstawie art. 58 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, jednak ustawa ta w art. 59 przewiduje, że do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy dotychczasowe przepisy, jeżeli nie są z nią sprzeczne. Według tych przepisów należy przeprowadzić klasyfikację gruntów oczywiście z uwzględnieniem w zakresie właściwości określonych tam organów. Przyjęcie przez WSA stanowiska, że w sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. spowodowało konieczność skasowania zaskarżonej decyzji, bowiem określony w tym rozporządzeniu tryb postępowania został zastosowany przez organ I instancji jedynie do etapu opisanego w § 6 ust. 1. Stwierdził, że prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków (§ 9 rozporządzenia). Sąd wskazał, że podziela stanowisko organów o możliwości przekwalifikowania z urzędu gruntów, których zalesienia dokonał W.I. Sąd też przyznał rację skarżącemu, że organy postępowaniem objęły grunty o powierzchni 79,79 ha, podczas kiedy powierzchnia gruntu objętego zalesieniem wynosiła 10,46 ha. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rolą organów będzie przeprowadzenie postępowania zmian w klasyfikacji gruntów z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Starosta Powiatu B. decyzją z dnia [...] lutego 2011r., nr [...], działając na podstawie art. 20 ust. 3 i 3a i art. 22 ust. 1, art. 24 a ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), zwanej dalej ustawą, § 6, 7, 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 z 1956 r. z późn. zm.), § 45 i 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a.: w pkt 1 zmienił gleboznawczą klasyfikację gruntów w stosunku do działki ewidencyjnej nr 1533/14, położonej w miejscowości G. S., gmina B., w ten sposób, że część konturu Ls IV włączono do konturu ŁV. Zmianę wprowadzono zgodnie z operatem pomiarowym nr [...], przyjętym do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem KERG [...], w pkt 2 umorzono postępowanie w sprawie przeklasyfikowania gruntów rolnych na lasy na działkach nr 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w miejscowości G. S., gmina B. Przedmiotowe działki zostały częściowo zalesione przez W.I. w ramach 5 Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2004 – 2005 "Zalesienia gruntów rolnych". Organ pierwszej instancji przeprowadził rozprawę administracyjną połączoną z wizją terenową, celem okazania zakresu sklasyfikowanych lasów. Właściciel działek nie wniósł zastrzeżeń, co do zasięgu lasów i ustalonych klas bonitacyjnych tych lasów w odniesieniu do działek, określonych w pkt 2 decyzji. Zakwestionował ustalenia klasyfikacyjne w działce nr 1533/14 (dotyczące obszaru o pow. ok. 0, 20 ha), na której zgodnie z wykonaną dokumentacją aktualizacji klas i użytków działek wymienionych w decyzji włączoną do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. z dniu [...] grudnia 2007r., nr [...] został wykazany las, którego nie było w terenie. Operat techniczny wykonany w celu aktualizacji klas i użytków na działce nr 1533/14 wykazał, że przedstawiony dotychczas na mapie ewidencyjnej zasięg użytku Ls IV nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie. Operat włączono do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. w dniu [...] grudnia 2010r., nr [...]. Na jego podstawie cześć konturu Ls IV włączono do konturu Ł V. Natomiast wszelkie zmiany dotyczące przeklasyfikowania użytków rolnych na las na działkach określony w pkt 2 decyzji ujęto w operacie ewidencji gruntów i budynków i postępowanie w tej sprawie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W.I. złożył odwołanie od wskazanej wyżej decyzji wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia art. 77 k.p.a. poprzez nierozważenie zastrzeżeń zawartych w piśmie z dnia 24 sierpnia 2010r., naruszenie art. 20 ust 3 i 3a, art. 22 ust. 1, art. 24 a ust. 8 ustawy. Po rozpoznaniu odwołania, działając na postawie art. 138 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania prowadzonego przez ten organ. Wyjaśnił, że zarzut naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. jest nieuzasadniony, bowiem w protokole z dnia [...] sierpnia 2010r. zainteresowany ograniczył zasięg swojego żądania do obszaru 0,20 ha w działce nr 1533/14 uwidoczniony operacie jako Ls IV, natomiast zmiany dotyczące przeklasyfikowania użytków rolnych na las na działkach określonych w pkt 2 decyzji wprowadzono do operatu ewidencji gruntów i budynków zgodnie z operatem pomiarowym o nr ewidencyjnym [...] podczas prac związanych z modernizacją. Skargę na powyższą decyzję złożył W.I. wnosząc o jej uwzględnienie i uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia na jego rzecz od organu drugiej instancji zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w szczególności kosztów opłaty sądowej - wpisu od skargi. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów: I. kodeksu postępowania administracyjnego: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 140 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku należytego rozpatrzenia przez organ odwoławczy całokształtu okoliczności niniejszej spawy, w szczególności braku merytorycznego rozpoznania wszystkich podniesionych przez skarżącego zarzutów i pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, - art. 77 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku należytego rozważenia wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu i zaniechanie rozpatrzenia zgłoszonych przez niego w toku postępowania zastrzeżeń dotyczących wadliwej i niezgodnej z rzeczywistym stanem faktycznym klasyfikacji gleboznawczej przyjętej dla działek nr 1596/3, 1596/2, 1621/1, 1621/2 w operacie pomiarowym KERG [...], - art. 105 § 1 k.p.a. wobec błędnego uznania, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe wobec wprowadzenia ustaleń w zakresie klasyfikacji gleboznawczej dotyczących działek wskazanych w pkt 2 decyzji zawartych w operacie pomiarowym KERG [...] do operatu ewidencji gruntów i budynków, podczas gdy przeprowadzenie modernizacji operatu w ramach innego postępowania, o odmiennym zakresie przedmiotowym nie może stanowić o częściowej bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie. II. prawa materialnego: - art. 20 ust. 3 i 3a, art. 22 ust. 1, art. 24a ust. 8 ustawy poprzez nieprawidłowe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że fakt przeprowadzenia modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, nawiązującej do operatu pomiarowego KERG [...] w innej sprawie administracyjnej może prowadzić do wniosku o bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowe zastosowanie w.w. przepisów powinno prowadzić do wniosku, że są to 2 odrębne sprawy i jedna nie może prowadzić do bezprzedmiotowości drugiej, a działania organu pierwszej i drugiej instancji prowadzą do powstania chaosu w dokumentacji dotyczącej klasyfikacji gleboznawczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ pierwszej instancji podjął niezbędne ustalenia w sprawie, a także zebrał, rozpatrzył i ocenił materiał dowodowy, co ma odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W związku z tym organ nie naruszył art. 140 w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 77 k.p.a. organ wskazał, że składa się on z 4 paragrafów, a skarżący nie określił, który konkretnie przepis został wg niego naruszony, co w zestawieniu z treścią zarzutu, określoną w części opisowej skargi uniemożliwia dokonanie oceny jego prawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011r. sygn. akt II SA/Rz 3/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę W.I. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania (karta nr 38 akt admin. II instancji), w związku z czym Sąd przeszedł do merytorycznej oceny przedmiotowej sprawy. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania dalszego postępowania wiążą wyrażone w orzeczeniu sądu w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. WSA w wyroku z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Rz 620/08 wyraził pogląd, że postępowanie w niniejszej sprawie należy prowadzić między innymi na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 ze zm.), a tryb w nim określony został zastosowany przez organ pierwszej instancji jedynie do etapu określonego w § 6 ust. 1. Zgodnie z § 9 cytowanego rozporządzenia dopiero prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Podstawą prawną powołanego wyroku WSA jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., zgodnie z którym przyczyną uwzględnienia skargi było naruszenie przepisów postępowania, gdyż miało wpływ na wynik postępowania. W ponownie prowadzonym postępowaniu WSA zobligował organ do wyjaśnienia rozbieżności, co do powierzchni gruntu faktycznie objętego zalesieniem. Z akt sprawy wynika, że organy obydwu instancji nie uczyniły zadość wytycznym wynikającym z wyroku WSA z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Rz 620/08, a to skutkuje uznaniem za uzasadnione zarzuty zawarte w skardze W.I. w tym zakresie oraz w zakresie naruszenie przepisów prawa procesowego to jest art. 105 § 1 k.p.a. i przepisów prawa materialnego to jest art. 24 a i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia17 maja Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) i żądania uchylenie decyzji obydwu instancji. Powyższe wyczerpuje przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza z urzędu, że organy naruszyły również przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. z 2011r. nr 12, poz. 59), co stanowi przesłankę uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Powiększenie zasobów leśnych następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższenia produkcyjności w sposób określony w planie urządzenia lasu (art. 14 ust. 1 ustawy o lasach). Do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki grunty rolne nieprzydatne do produkcji rolnej i grunty rolne nieużytkowane rolniczo oraz inne grunty nadające się do zalesienia, a w szczególności grunty położone przy źródliskach rzek lub potoków, na wododziałach, wzdłuż brzegów rzek oraz na obrzeżach jezior i zbiorników wodnych; lotne piaski i wydmy piaszczyste; strome stoki, zbocza, hałdy, urwiska i zapadliska; hałdy i tereny po wyeksploatowanym piasku, żwirze, torfie i glinie (art. 14 ust. 2 ustawy o lasach). Z przywołanych przepisów wynika, że powiększenie zasobów leśnych może być dokonane w dwóch formach to jest zalesienia albo podwyższenia produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się decyzja Starosty Powiatu B. z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] stwierdzająca prowadzenie przez W.I. uprawy leśnej na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi cz. 1593/1, cz. 1533/14, cz. 1621/1 i cz. 1621/2 o łącznej powierzchni 4,50 ha położonych w miejscowości G. gmina B. założone na podstawie decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia. W pkt 5(1) sentencji decyzji zobowiązano W. I. do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia, a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasów, zgodnie z ww. planem urządzenia lub decyzją starosty określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej wydaną na podstawie opracowanej inwentaryzacji. Kolejną decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] Starosta Powiatu B. wyraził zgodę na przeznaczenie do zalesienia gruntu rolnego będącego częścią gospodarstwa rolnego oznaczonego jako działki nr cz. 1533/14 o pow. 0,60 ha, nr cz. 1596 o pow. 4,50 ha, nr cz. 1621/2 o pow. 0, 10 ha położone w miejscowości G. gm. B. o łącznej powierzchni do zalesienia 5,20. Według tej decyzji zalesienie gruntu należało dokonać na podstawie otrzymanego planu zalesienia sporządzonego przez nadleśniczego zawierającego między innymi wykaz gatunków drzew i krzewów potrzebnych do zalesienia odpowiadających jakości gleby; schemat uprawy leśnej określający układ rozmieszczenia sadzonek drzew i krzewów; średnie odległości pomiędzy tymi sadzonkami. Decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] W.I. został zobowiązany do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia, a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasów, zgodnie z ww. planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej wydaną na podstawie opracowanej inwentaryzacji (pkt 3.1 sentencji). Podstawą prawną opisanych decyzji była ustawa z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. nr 73, poz. 764 ze zm) uchylona przez ustawę z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273 ze zm.) i weszła w życie z dniem 1 maja 2004r. Przepis art. 9 ustawy z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia określał, że właściwy ze względu na położenie gruntu starosta przekwalifikuje z urzędu zalesiony grunt rolny na grunt leśny po wydaniu pierwszej pozytywnej oceny udatności upraw. Ustawa z dnia 28 listopada 2003r. w art. 11 wprowadziła zmiany do ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach poprzez dodanie do tej ustawy ust. 7 i ust. 8 w art. 14. Z powyższego wynika, że przepisem, który aktualnie jest podstawą do kwalifikowania gruntu objętego zalesieniem ze względu na rodzaj użytku w ewidencji gruntów jest ust. 7 art. 14 ustawy o lasach, gdyż ustawa zmieniająca nie wprowadziła żadnych przepisów intertemporalnych. Zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy o lasach, starosta właściwy ze względu na położenie gruntu objętego zalesieniem dokonuje oceny udatności upraw w czwartym i piątym roku od zalesienia gruntu rolnego oraz przekwalifikowuje z urzędu grunt rolny na leśny, jeżeli zalesienia gruntu dokonano na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na Rozwój Obszarów Wiejskich. Przepis ten określa organ właściwy do przeprowadzenia postępowania oraz określa zasady prowadzenia postępowania, a mianowicie: postępowanie jest prowadzone z urzędu; wyznacza termin, w jakim ma być przeprowadzone badanie udatności upraw leśnych; badanie udatności dotyczy gruntu rolnego objętego zalesieniem dokonanym na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków SGEFOiG lub z udziałem EFR. W zaskarżonej decyzji Starosta Powiatu B. w pkt 1. Wprowadził zmianę w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w stosunku do działki ewidencyjnej nr 1533/14 położonej w miejscowości G.S. gm. B. w ten sposób, że część konturu Ls IV włączono do konturu ŁV; a w pkt 2 umorzono postępowanie w sprawie przeklasyfikowania gruntów rolnych na lasy na działkach nr 1593/3, 1596/2, 1621/1 i 1621/2 położonych w miejscowości G.S. gmina B. Przyczyną umorzenia według organu pierwszej instancji było prowadzenie przez ten sam organ a więc Starostę Powiatu B. w kwietniu 2010r. modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu G.S. Obowiązujący operat ewidencji gruntów i budynków zawiera wszelkie zmiany dotyczące ujawnienia lasów na działkach nr 1533/14, 1593/3, 1596/2, 1621/1, 1621/2, jakie wynikały z pierwszego operatu pomiarowego wykonanego przez [...] Biuro Geodezji i Terenów Rolnych. Sąd nie podziela poglądu organu, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 14 ust. 7 ustawy o lasach stało się bezprzedmiotowe z tej przyczyny, że organ prowadził postępowanie modernizacyjne operatu ewidencji gruntów i budynków, które też jest postępowaniem prowadzonym z urzędu i objęło teren zalesiony przez W.I. w miejscowości G.S.. Takie stwierdzenie Sądu powoduje, że zasadny jest zarzut skargi o naruszeniu art. 105 § 1 k.p.a. Obligatoryjność przeprowadzenia postępowanie w przedmiocie oceny udatności upraw leśnych w ustawowo określonym terminie i na terenie objętym zalesieniem (art. 14 ust. 7 ustawy o lasach) wobec możliwości prowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne) ze względu na różny zakres przedmiotowy powoduje, że są to dwa odrębne postępowania. Żaden przepis ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. z 2011r. nr 12, poz. 59 ze zm.) nie wyłącza prowadzenia postępowania o zbadanie udatności zalesienia w sytuacji, gdy równolegle jest prowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Z wyżej opisanych powodów Sąd uznał zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 24 a) i art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne za uzasadnione. Do postępowania w przedmiocie oceny udatności nie mają zastosowania przepisy dotyczące modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Dla określenia zakresu terytorialnego postępowania w sprawie oceny udatności zalesienia mają znaczenie decyzje o wyrażeniu zgody na przeznaczenie gruntu rolnego do zalesienia, która była uwarunkowana otrzymaniem planu zalesienia sporządzonego przez nadleśniczego. W decyzji stwierdzającej prowadzenie upraw leśnych i w związku z tym naliczenia ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych jest zobowiązanie dla wnioskodawcy do prowadzenia uprawy leśnej zgodnie z planem zalesienia a po opracowaniu uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasu według wskazań w nich zawartych. Bez wątpienia opisane decyzje i dokumentacja, która ma być do nich sporządzona wyznaczają granice przedmiotowe do badania udatności nasadzeń w terminie wynikającym z art. 14 ust. 7 ustawy o lasach. W aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy brak jest wyżej opisanych planów zalesienia, uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasu. Z tego też względu Sąd stwierdza, że nie zostały zrealizowane wskazania WSA z wyroku z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/Rz 620/08 w zakresie dokładnego wyjaśnienia powierzchni objętej zalesieniem. Zalesienie gruntów przez W.I. w miejscowości G.S. nastąpiło na podstawie dwóch decyzji znajdujących się w aktach sprawy to jest z 2002r. i 2003r. Zasady postępowania wyjaśniającego określają przepisy art. 75 i nast. k.p.a. jak również środki dowodowe, którymi może posłużyć się organ. Z materiału dowodowego, ani z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organy podjęły działania celem uzupełnienia materiału dowodowego o plany zalesienia, uproszczone plany urządzenia lasu, co w sposób niebudzący wątpliwości pozwoliłoby na określenie powierzchni, w stosunku do której Starosta Powiatu Brzozowskiego był zobligowany do przeprowadzenia oceny udatności oraz przekwalifikowania z urzędu gruntu rolnego na leśny. Stanowisko organu o zawężeniu prowadzonego postępowania na wniosek skarżącego do obszaru przez niego wskazanego jest błędny, bowiem postępowanie w sprawie oceny udatności jest postępowaniem prowadzonym z urzędu i to organ jest gospodarzem postępowania, bowiem wyznacza granice przedmiotowe prowadzonego postępowania. Opisane wady decyzji uprawniały do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. Z tej przyczyny, że wady dotyczą decyzji obydwu instancją Sąd skorzystał z możliwości określonej art. 135 p.p.s.a. Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ ustali określi obszar gruntu objętego postępowaniem w sprawie oceny udatności upraw leśnych, o których mowa w art. 14 ust. 7 ustawy o lasach posiłkując się w tym zakresie między innymi planem zalesienia, uproszczonym planem urządzenia lasu, lub innymi dowodami które zostały sporządzone dla określenia powierzchni gruntu wyłączonego z produkcji rolnej, a przeznaczonego do zalesienia; następnie wyda decyzję mając na względzie zalecenia zawarte w wyroku WSA z dnia 22 grudnia 2009r. sygn. akt II SA/ 620/08.