II SA/Rz 904/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego - postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi W dniu 27 września 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego toczącego się w sprawie rozstrzygniętej decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2012r., znak [...], którą wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 24. 000,00 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z dnia 27 września 2012r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do usunięcia braków fiskalnych skargi na wskazane wyżej postanowienie, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Odbiór przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełniania braków fiskalnych skargi pokwitował dorosły domownik – W. B. w dniu 4 października 2012r (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 17 akt sądowych). Oznacza to, że przesyłka została doręczona skutecznie skarżącemu przy zastosowaniu instytucji doręczenia zastępczego określonej w art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. poz. 270). Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego upłynął w dniu 11 października 2012r. Wpis został uiszczony w dniu 13 października 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 23 października 2012r. odrzucił skargę P. B., doręczając je skarżącemu w dniu 2 listopada 2012r. W dniu 1 listopada 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, nadany na poczcie w dniu 31 października 2012r. W wniosku skarżący podał, że "nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sposób skuteczny". Podał, że w dacie doręczenia korespondencji nie przebywał w Polsce. Przebywał wówczas w Berlinie na targach jako wystawca, na dowód czego dołączył kopię faktury za wynajem stoiska na wystawie. Podał, że korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał jego ojciec, który poinformował skarżącego o tym fakcie w dniu jego powrotu z Berlina, tj. 12 października 2012r. Skarżący w dniu 13 października 2012r. niezwłocznie uiścił wpis sądowy od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać merytorycznie rozpoznany i podlega odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z art. 88 p.p.s.a wynika natomiast, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że wskazaną przez skarżącego przyczyną uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie były fakt uczestnictwa skarżącego w targach. Przyczyna ta ustała w dniu powrotu skarżącego do domu, tj. w dniu 12 października 2012r. Od tego dnia rozpoczął bieg 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Termin ten upłynął w dniu 19 października 2012r. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został nadany za pośrednictwem poczty w dniu 31 października 2012r. czyli uchybieniem terminu do dokonana tej czynności zakreślonego w art. 87 p.p.s.a. Spóźniony wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. i nie podlega merytorycznej ocenie Sąd. Na marginesie jednak, odnosząc się do argumentacji skarżącego przedstawionej we wniosku, Sąd wskazuje, że z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że korespondencje zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, wbrew twierdzeniu skarżącego, nie została odebrana przez jego ojca, gdyż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis W. B. Sąd zauważa także, że ciężar uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej spoczywa na wnioskodawcy, stąd tez nie jest rolą Sądu dokonywanie tłumaczenia przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów sporządzonych w języku obcym na język polski, celem ustalenia ich treści. Ponadto Sąd stwierdza, że w dacie wydania postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 23 października 2012r., w aktach sądowych brak było dowodu uiszczenia wpisu sądowego. Okoliczność ta jednak nie ma wpływ na treść ani podstawę prawną rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bowiem w dniu 11 października 2012r., a wpis został uiszczony w dniu 13 października 2012r., a więc po terminie, co oznacza, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 p.p.s.a.