II SA/Rz 920/12

17 stycznia 2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I., o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi M. I., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, - postanawia – ustanowić adwokata. Sygn. II SA/Rz 920/12 Uzasadnienie Strona skarżąca M. I. poprzez złożenie wniosku PPF, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjowała wyżej wymieniona nosi sygn. II SA/Rz 920/12 i została zakończona przed WSA wyrokiem o oddaleniu skargi wyżej wymienionej na decyzję SKO. Decyzja Kolegium dotyczy sprawy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Żądanie strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową. Zgodnie z treścią wniosku skarżąca prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe. W jego skład wchodzi M. I., H. I., A. I. oraz A. I. Skarżąca wraz z mężem ma na utrzymaniu dwójkę dzieci. Dochód rodziny wynosi łącznie 1756 zł brutto. Składa się na ten dochód renta w wysokości 960 zł oraz dochód z działalności rolniczej w wysokości 795 zł. Do istotnych składników majątkowych zaliczono nieruchomość o pow. 3,52 ha. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy podkreślono, iż uzyskiwane dochody nie są w stanie pokryć wszystkich kosztów utrzymania rodziny. Na osobę w rodzinie przypada kwota netto 205 zł. Gospodarstwo rolne nie jest w stanie przynieść spodziewanych dochodów z uwagi na to, że mąż skarżącej jest osobą niezdolną do pracy. Skarżąca musi ponosić wysokie koszty leczenia męża. Dzieci skarżącej są studentami, co generuje dodatkowe wydatki na ich naukę. Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym. Zdaniem rozpoznającego wniosek, skarżąca nie posiada takich zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie. Nie ma na to wpływu ustawowe zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych z mocy prawa. Do powyższego wniosku przekonuje brak wystarczających dochodów oraz majątku M. I. Dochody strony nie mogą wystarczyć do zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych czteroosobowego gospodarstwa domowego. Kwota dochodów podzielna na członka rodziny w wysokości 206 zł musi wystarczyć na pokrycie bieżących i niezbędnych kosztów utrzymania. Mając na uwadze aktualną wysokość cen i opłat za dobra i usługi podstawowe dla potrzeb osoby fizycznej, nie można mieć żadnych wątpliwości, że tak skromne zasoby nie zagwarantują stronie zachowania poziomu koniecznego utrzymania a także opłacenia fachowego pełnomocnika. W oparciu o złożone we wniosku PPF oświadczenie, należy stwierdzić, iż wnioskująca oraz pozostali członkowie jej rodziny żyją poniżej granicy minimum socjalnego. Dlatego nie ulega kwestii, że zgłoszone do WSA żądanie powinno zostać rozpoznane pozytywnie. Przedstawione powyżej okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej zwana P.p.s.a.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia adwokackiego, spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.