II SA/Rz 925/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. i A. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany oznaczenia nieruchomości w operacie ewidencji gruntów postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Rzeszowie, w wyniku rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uczestnika postępowania J. K., postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. przyznano mu prawo pomocy w tym zakresie. Ponieważ wniosek ten złożony na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym urzędowym formularzu PPF nie obejmował wniesionego przez niego uprzednio na piśmie wniosku o ustanowienie adwokata, zakresem orzekania objęto wyłącznie koszty sądowe, o czym wzmianka znalazła się w uzasadnieniu tego postanowienia (wniosek o przyznanie prawa pomocy dla swojej prawnej skuteczności wymaga jego złożenia na w/w formularzu). Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. WSA w Rzeszowie odrzucił sporządzoną osobiście przez J. K. skargę kasacyjną od wydanego przez ten Sąd wyroku z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt j.w. W terminie do wniesienia zażalenia od tego postanowienia J. K. kolejnym pismem zwrócił się o "przywrócenie (...) terminu do (...) ponownego złożenia kasacji" oraz o ustanowienie adwokata, powołując się na fakt wcześniejszego wnioskowania o jego ustanowienie i nierozpoznania jego żądania; wniosek ten podtrzymał w złożonym następnie w wyniku skierowanego do niego wezwania formularzu PPF. Informacje w nim zawarte co do prowadzenia przez J. K. 1-osobowego gospodarstwa domowego i posiadanych przez niego składników majątkowych (dom i budynek gospodarczy) pokrywają się z przedstawionymi we wcześniejszym wniosku PPF. Różnica sprowadza się do tego, że obecnie nie posiada on żadnego źródła dochodów; prawo do renty w wysokości 570 zł. wygasło mu 31 stycznia 2011 r. Jak wynika z udzielonych przez niego informacji, wszczął "tryb odwoławczy od decyzji lekarza orzecznika z dnia 20 stycznia 2011 r.", zwrócił się także o przyznanie pomocy do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: W sytuacji uprzedniego przyznania już J. K. częściowego prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, wniosek o ustanowienie adwokata podlega analizie pod względem spełniania przez niego przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając na uwadze aktualnie złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach należy stwierdzić, że w wystarczającym stopniu powyższe kryterium zostało przez niego spełnione. Wobec wcześniejszego uznania braku możliwości poniesienia przez niego związanych ze skargą kosztów sądowych w sytuacji gdy dysponował jeszcze stałymi miesięcznymi dochodami z renty, utrata przez niego tego źródła dochodów w sposób jednoznaczny koreluje się z niebudzącym wątpliwości stwierdzeniem, że nie jest on obecnie w stanie wygospodarować żadnych środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Bez wpływu na to pozostaje informacja o toczącym się postępowaniu mającym na celu ponowne uzyskanie przez niego prawa do świadczenia rentowego oraz o wystąpieniu o pomoc do GOPS, która jeżeli nawet zostanie przyznana, to z pewnością pozwoli na zaspokojenie jedynie w bardzo ograniczonym zakresie jego podstawowych potrzeb życiowych. Brak jest przy tym jakichkolwiek innych podstaw mogących świadczyć o tym, że wnioskodawca mimo utraty jedynego źródła dochodów byłby w stanie pokryć wydatki związane z ustanowieniem adwokata we własnym zakresie, a przez to partycypować w kosztach postępowania sądowego. Powyższe implikuje uznanie jego wniosku o ustanowienie adwokata jako zasadnego, co pozostaje w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania bez względu na sytuację materialną z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień (w tym do skutecznego wnoszenia środków odwoławczych celem kontroli instancyjnej wydawanych w sprawie orzeczeń). Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.