II SA/Rz 930/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - postanawia- podjąć zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2008 roku, sygn. akt II SA/Rz 930/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Podstawą do zawieszenia postępowania, w oparciu o przepisy art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako P.p.s.a. była śmierć uczestnika postępowania – F. M. Postępowanie zawieszono do czasu zgłoszenia się lub wskazania przez strony następców prawnych. Celem ich ustalenia, tut. Sąd zwrócił się do Sądu Rejonowego w L. Wydział I Cywilny o udzielenie informacji czy toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym F. M., a w razie pozytywnej odpowiedzi o nadesłanie odpisu orzeczenia kończącego to postępowanie wraz z adresami spadkobierców. W odpowiedzi na powyższe, w dniu 20 czerwca 2008 r., do tut. Sądu wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego w L. wraz z odpisem prawomocnego postanowienia z dnia [...] stycznia 2008 r., sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po F. M., oraz odpisem postanowienia z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania ww. postanowienia z dnia [...].01.2008 r. W powyższych postanowieniach wskazani zostali następcy prawni po zmarłym F. M. tj. K. B. (zam. [...]), H. R. (zam. [...]), M. J. (zam. [...]), K. M. (zam. [...]), G. Ś. (zam. [...]), J. M. (zam. [...]), J. F. (zam. [...]), D. K. (zam. [...]), B. J. (zam. [...]), K. J. (zam. [...]), L. K. (zam. [...]), F. H. (zam. [...]), T. H. (zam. [...]), C. K. (zam. [...]), H. W. (zam. [...]), J. W. (zam. [...]), M. S. (zam. [...]), Z. K. (zam. [...]), E. Z. (zam. [...]), S. G. (zam. [...]) oraz A. N. i E. S. Ponadto z pisma Sądu Rejonowego w L. Wydział I Cywilny nadesłanego w dniu [...].07.2008 r. do tut. Sądu wynika, iż następcami prawnymi po zmarłej A. N. są: J. N. (zam. [...]) i R. N. (zam. [...]), natomiast po zmarłej E. S. są: T. S. (zam. [...]), Z. S. (zam. [...]), J. S. (zam. [...]), H. S. (zam. [...]), Z. S. (zam. [...]) i H. K., zam. [...]. Z powyższego wynika zatem, iż tut. Sąd powziął informację o następcach prawnych zmarłego uczestnika postępowania – F. M. Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd podejmuje zawieszone postępowanie z urzędu, od dnia gdy ustanie przyczyna zawieszenia a w szczególności, w razie śmierci strony – od dnia zgłoszenia się lub wskazania przez strony następców prawnych. Ustalenie następców prawnych po zmarłym F. M., co stanowiło przyczynę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie oraz uwzględnienie faktu, iż ustała przyczyna dla której zawieszono postępowanie spowodowało, iż tut. Sąd mając na uwadze treść art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobligowany jest podjąć je na nowo. Na marginesie Sąd zauważa, iż celem zapewnienia prawidłowego toku postępowania, do osób przebywających za granicą tj. S. G. i H. K., tut. Sąd za pośrednictwem konsulatu przesłał pisma procesowe wraz z pouczeniem o konieczności m. in. ustanowienia pełnomocnika do doręczeń wraz ze wskazaniem Sądowi imienia i nazwiska oraz adresu (w sytuacji, gdy nie ustanowiły pełnomocnika do prowadzenia sprawy), w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia przedmiotowego pouczenia. W pouczeniu tym zawarta była również informacja, iż niedopełnienie powyższego obowiązku skutkować będzie pozostawieniem pism w postępowaniu sądowym w aktach sprawy, ze skutkiem doręczenia. Pomimo prawidłowego doręczenia powyższego pisma zarówno S. G. jak i H. K. nie zastosowały się do powyższego obowiązku i nie ustanowiły pełnomocnika do doręczeń. Mając na uwadze powyższe, na podstawie wyżej powołanych przepisów, postanowiono jak w sentencji orzeczenia.