II SA/Rz 931/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2016 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do tutejszego Sądu na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2016 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia G. S. kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie uzasadniając go. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3: "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie Skarżący poza tym, że domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie podał żadnych okoliczności, które za tym miałyby przemawiać. Wniosku takiego nie uzasadnia sama wysokość ustalonej decyzją kary pieniężnej. Bez wskazania dodatkowych okoliczności nie można bowiem stwierdzić, czy jej uregulowanie spowoduje dla Skarżącego skutki, których odwrócenie nie będzie możliwe w przyszłości. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.