II SA/Rz 932/10

Dnia 11 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. Z. – zastępowanej przez pełnomocnika E. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 932/10 oddalającego skargę Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 932/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...], którą uchylono w całości decyzję Starosty z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] i jednocześnie odmówiono wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi J. zmiany wykazanego na mapie ewidencyjnej przebiegu granic działki nr 342/1 z działkami sąsiednimi nr 342/2 i 342/3 oraz zmiany powierzchni działki nr 342/1. W dniu 30 marca 2011 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe E. Z. – pełnomocnika Z. Z., z którego wynika, że wyżej wymieniony składa do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie "zażalenie co do decyzji z dnia 23.03.2011r. posiedzenia Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 932/10". W dalszej części uzasadnienia skarżący podniósł argumentację dotyczącą przedmiotu sprawy. Biorąc pod uwagę treść pisma, Sąd uznał, że jest to skarga kasacyjna od ww. wyroku z dnia 23 marca 2011 r., która to została sporządzona przez E. Z. (pełnomocnika skarżącej) osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 p.p.s.a. - (por. postanowienie NSA z dnia 24.08.2004r., sygn. FSK 946/2004 – Lex Polonica nr 408539). Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Jak wyżej wskazano, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 932/10 oddalił skargę Z. Z. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ogóle nie złożyła, z tych też względów uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone. Zamiast tego E. Z. – pełnomocnik skarżącej Z. Z., samodzielnie sporządził skargę kasacyjną i złożył ją do WSA w Rzeszowie. Podkreślić wypada, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego skargę jest wcześniejsze złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia na piśmie. Oznacza to, że wniesienie skargi kasacyjnej bez wcześniejszego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest przedwczesne i związku z tym skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Brak uzasadnienia wyroku stanowi inną przyczynę niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r. sygn. akt GZ 25/2004 - publ.ONSAiWSA 2005/1 poz. 12). Z akt sprawy, w tym z protokołu rozprawy (k. 68), wynika, że pełnomocnik skarżącej uczestniczył w rozprawie, a Przewodniczący składu po ogłoszeniu wyroku oddalającego skargę i podaniu ustnie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia, pouczył strony działające bez adwokata lub radcy prawnego, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone: - na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Niezgłoszenie wniosku w terminie powoduje utratę prawa wniesienia skargi kasacyjnej (pkt 1); - od wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu (pkt 2); - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym. Niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi. Z powyższego wynika zatem, że wbrew obowiązkom wynikającym z wyżej przytoczonych przepisów i wbrew pouczeniu w trakcie rozprawy strona skarżąca wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ogóle nie złożyła, a zatem uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone i nie zostało doręczone skarżącej. Dlatego też wniesiona przez E. Z. - pełnomocnika skarżącej – skarga kasacyjna, jako przedwczesna, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Również sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, a więc z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego wynikającego z przepisu art. 175 p.p.s.a. stanowi brak skargi kasacyjnej, który nie podlega konwalidowaniu i czyni ją niedopuszczalną, a w takiej sytuacji sąd skargę kasacyjną odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (postanowienie WSA w Warszawie z 06 lipca 2004r., sygn. I SA 1556/02 – niepubl.). Pełnomocnik skarżącej nie jest adwokatem, radcą prawnym bądź innym podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. zatem sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną i z tej przyczyny również podlega odrzuceniu, stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia.