II SA/Rz 934/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Z. T. w odpowiedzi na doręczone mu 28 grudnia 2007 r. wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł. należnego od wniesionej przez niego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2007 r. Nr [...], wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 stycznia 2008 r. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu powołał się na bardzo niskie dochody wynoszące 418 zł. netto oraz ponoszone przez siebie wydatki: koszty dziennego utrzymania w wysokości ok. 8 zł., należność za energię elektrycz. i wodę ok. 80 zł., podatek – 20 zł. miesięcznie i telefon – 50 zł. Wg zawartego we wniosku oświadczenia wnioskodawcy z nikim nie pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym, posiadany przez niego majątek obejmuje wyłącznie stary, nadający się do remontu dom o pow. 200 m² (użytkuje on tylko jeden pokój o pow. 30 m² i łazienkę), zaś uzyskiwany dochód pochodzi z pobieranego zasiłku stałego (okoliczność ta znajduje potwierdzenie w dołączonej do akt sprawy kserokopii decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2006 r. orzekającej o jego przyznaniu do dnia 28 lutego 2008 r. z uwagi na całkowitą niezdolność do pracy z powodu niepełnosprawności). Rozpatrując złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena sytuacji materialno – bytowej Z. T. wskazuje jednoznacznie, iż opłacenie związanych ze sprawą kosztów sądowych z przyczyn od niego niezależnych przekracza jego możliwości finansowe, co dotyczy zarówno wymaganego na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi (jego opłacenie lub zwolnienie od niego warunkuje nadanie jej dalszego biegu), jak i kosztów mogących wystąpić w przyszłości. Wynika to przede wszystkim z bardzo niskich dochodów skarżącego, którego źródłem utrzymania jest zasiłek stały z pomocy społecznej; okoliczność ta stanowi decydujący argument przemawiający za uwzględnieniem wniosku. Mając na uwadze wymienione przez skarżącego wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, w tym przede wszystkim z zakupem żywności i utrzymaniem domu należy stwierdzić, że odnoszą się one do zaspokojenia i to w bardzo minimalnym zakresie wyłącznie podstawowych potrzeb życiowych, uniemożliwiając nawet częściowego partycypowanie w kosztach sądowych. W dostateczny sposób odzwierciedla to fakt, iż sama wysokość wymaganego do opłacenia wpisu jest wyższa niż kwota pobieranego przez niego świadczenia będącego podstawą egzystencji. Wnioskodawca nie posiada również żadnych zasobów finansowych (oszczędności) ani wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone z przeznaczeniem na pokrycie kosztów sądowych. Jednocześnie na podjęcie działań zarobkowych nie pozwala mu stan zdrowia (niepełnosprawność). Skoro zatem wykazał on brak możliwości poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, wiąże to Sąd co do złożonego wniosku i skutkuje wydaniem adekwatnego do tej sytuacji orzeczenia. Ewentualna odmowa uwzględnienia wniosku wiązałaby się z naruszeniem przepisów normujących przyznawanie prawa pomocy, które wskazują na czynnik finansowo – materialny jako jedyne kryterium w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.