II SA/Rz 939/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę. W dniu [...] listopada 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Ł. G. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 1459/4 położonej w J. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako P.p.s.a. – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. W niniejszej sprawie wpis od skargi, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 500 zł – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 Nr 221 poz. 2193). Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 grudnia 2009 r. Sąd wezwał skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 14 grudnia 2009 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie P.p.s.a. W dniu 17 grudnia 2009 r. (data wpływu do tut. Sądu) Ł. G. i A. G. wniosły pismo, w którym zwróciły się o odrzucenie skargi, jak również o "zwolnienie z kosztów opłaty sądowej". Postanowieniami z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 939/09 referendarz sadowy pozostawił wnioski A. G. i Ł. G. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt, iż ww., w zakreślonym terminie, nie złożyły wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Kolejny zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 lutego 2010 r. Sąd wezwał skarżące do wykonania zarządzenia z dnia 10 grudnia 2009 r. wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Pismem z dnia 24 lutego 2010 r. (data wpływu do tut. Sądu) Ł. G. i A. G. zwróciły się do Sądu o odrzucenie skargi. Podniosły, iż nie wnosiły do Sądu żadnego pisma, a jedynie do SKO w [...], a Kolegium bez ich wiedzy i zezwolenia złożyło je do Sądu. Wskazały, iż "nie zgadzają się na prowadzenie postępowania i nie będą wnosić żadnych opłat". Pomimo upływu zakreślonego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc takie które pozwala stwierdzić, iż spełnia ona wymagane przepisami prawa wymogi formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Przy czym zgodnie z art. 212 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis oraz opłata kancelaryjna i powinny być one uiszczone przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 219 § 1 P.p.s.a.). Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach w razie nie dokonania tej czynności, nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Zamiast tego Ł. G. i A. G. złożyły wniosek o odrzucenie skargi. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać trzeba, iż skarga obarczona jest brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego. W zaistniałej sytuacji, w oparciu o art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił skargę odrzucić.