II SA/Rz 94/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. i A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r., znak: [...] w sprawy z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów co do prowadzenia egzekucji administracyjnej - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r., znak: [...] A. M. i A. M. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008r. znak: [...], które odmawiało uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, zgłoszonych przez A. M. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania. W związku z wątpliwościami Sądu odnośnie do przedmiotu tegoż wniosku, wezwano skarżących do jego wskazania. W odpowiedzi A. M. - działając imieniem własnym oraz męża A. M. - podniosła, ze wnosi o " wstrzymanie wykonania decyzji nałożonego na nią zabezpieczenia budynku i jak również jego opuszczenia". Wobec powyższego Sąd przyjął, iż przedmiot wymienionego wyżej wniosku to decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r. znak: [...] nakazująca A. M. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr [...], położonej przy ul. N. w J. celem jego zabezpieczenia, poprzez dokonanie dokładnie w niej wymienionych czynności w terminie do dnia 30 kwietnia 2008r. oraz zakazująca do czasu ich wykonania użytkowania tegoż budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstrzymanie wykonania decyzji, postanowienia lub innych czynności, które mogą stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady ich wykonalności. Powyższe wynika z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 200r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stosownie do którego złożenie skargi nie wstrzymuje wykonania wskazanych wyżej aktów lub czynności. Wedle jednak § 3 powołanego przepisu na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tychże aktów lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Omawiana instytucja może mieć przy tym zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu ale także do wszystkich innych aktów - wydanych lub podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że w cytowanym przepisie mowa jest o sprawie w ujęciu materialnym, którą wyznaczają elementy tak podmiotowe, jak i przedmiotowe (tak T. Woś w komentarzu do art. 61 P.p.s.a.. Lex Polonica, uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2000-06-27, FPS 12/99, Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego rok 2001, Nr 1, poz. 7). By móc zatem twierdzić, iż określone rozstrzygnięcie zostało wydane (podjęte) w granicach konkretnej sprawy musi być ono tożsame z zakresem tej sprawy w obydwu jej aspektach a więc przedmiotowym i podmiotowym. Tożsamość elementów podmiotowych odnosi się do podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa dotyczy treści tych praw oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Wstrzymanie wykonania aktu innego niż zaskarżony wymaga zatem wystąpienia identyczności podmiotów, identyczności przedmiotu skonkretyzowanego w akcie stosunku administracyjnoprawnego (węzła praw i obowiązków jego stron) oraz identyczności obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. W ocenie Sądu, owa identyczność w niniejszej sprawie nie zachodzi. Przedmiotem skargi jest bowiem postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszoinstancyjnego dotyczące odmowy uwzględnienia zarzutów w egzekucji administracyjnej, prowadzonej w związku z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007r., nakazującą skarżącemu wykonanie czynności, mających na celu zabezpieczenie budynku mieszkalnego. Wstrzymania wykonania tej ostatniej decyzji domagają się składający skargę. Nie może budzić wątpliwości tożsamość podmiotowa postępowań zakończonych wymienionymi wyżej: postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. oraz decyzją z dnia [...] września 2007r. Obydwa postępowania dotyczą bowiem tej samej strony tj. skarżącego A. M. Zakresy przedmiotowe tych postępowań są jednakże różne. Inna jest bowiem podstawa, tak faktyczna jak i prawna wydanych w nich rozstrzygnięć. Przedmiotowa decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego opiera się bowiem o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), natomiast skarżoną w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym decyzję podjęto na podstawie regulacji zawartej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W postępowaniu egzekucyjnym nie bada się zaś legalności rozstrzygnięcia, o którego przymusowe wykonanie chodzi. W jego wyniku nie można zatem takiego rozstrzygnięcia w żaden sposób wzruszyć. Dlatego też należy uznać, iż każde ze wskazanych wyżej postępowań stanowi odrębną sprawę administracyjną. Dlatego też należało uznać, że rozstrzygnięcie, którego dotyczy niniejszy wniosek nie należy do aktów wydanych w postępowaniu prowadzonym w granicach przedmiotowej sprawy. Z wyłożonych wyżej względów orzeczono jak w postanowieniu, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.