II SA/Rz 94/19

Dnia 29 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 94/19 zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 94/19 w sprawie ze skargi A. w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 września 2019 r., zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 94/19 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego A. w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 17.752,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz skarżącego A. w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwoty 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia, IV. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w punkcie I wyroku z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 94/19 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 roku nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Natomiast w pkt II tego orzeczenia Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] kwotę 7.398 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając rozstrzygnięcie w przedmiocie tychże kosztów Sąd wyjaśnił, że na powyższą kwotę składają się stosunkowy wpis od skargi w kwocie 6.918 zł oraz koszty zastępstwa procesowego (wynagrodzenie adwokackie w kwocie 480 zł). W ustawowym terminie A. w [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] (skarżący) wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 94/19. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia poprzez naruszenie: a) przepisu art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie - poprzez ich błędne zastosowanie w drodze przyznania skarżącemu kwoty 480 zł jako kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, podczas gdy wysokość kosztów zastępstwa procesowego w przedmiotowym postępowaniu reguluje § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie; b) przepisu art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w związku z § 2 pkt 7 rozporządzenia - poprzez ich niezastosowanie - w sytuacji gdy przedmiotowe postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie pod sygn. akt II Sa/Rz 94/19 dotyczyło należności pieniężnej tj. kary pieniężnej w wysokości 691.753,95 zł za usunięcie drzew na działkach gruntu oznaczonych numerami 305/4 i 305/2 położonych w obrębie ewidencyjnymi miejscowości [...], z uwagi na co koszty zastępstwa procesowego w przedmiotowym postępowaniu powinny zostać zasądzone w kwocie 10.800,00 zł; c) przepisu art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. - poprzez w części ich błędne zastosowanie w drodze nie zasądzenia na rzecz skarżącego opłat skarbowych od pełnomocnictwa głównego udzielonego dla adw. dr A. M. oraz od pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego dla adw. K. S. Skarżący wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała sytuacja, o której mowa w powołanym wyżej przepisie, albowiem zażalenie złożone przez skarżącego na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub który podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wysokość stawek opłat za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2. Natomiast zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: 1) do 500 zł - 90 zł; 2) powyżej 500 zł do 1500 zł - 270 zł; 3) powyżej 1500 zł do 5000 zł - 900 zł; 4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł - 1800 zł; 5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł - 3600 zł; 6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł - 5400 zł; 7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł - 10 800 zł; 8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł - 15 000 zł; 9) powyżej 5 000 000 zł - 25 000 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 691.753,95 zł, a zatem wynagrodzenie adwokackie powinno wynosić 10.800 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 ww. rozporządzenia). Oznacza to, że do niezbędnych kosztów postępowania skarżącego zaliczyć należy wynagrodzenie adwokackie w kwocie 10.800 zł, uiszczony wpis sądowy w kwocie 6.918 zł, oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw w kwocie 34 zł, tj. łącznie 17.752 zł. Z podanych wyżej względów Sąd orzekł jak w pkt I i II postanowienia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od zażalenia, jako kwoty nienależnie uiszczonej, orzeczono zgodnie z art. 225 p.p.s.a., albowiem zgodnie z art. 227 § 2 p.p.s.a. od zażaleń wniesionych na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepis ten nie może być interpretowany rozszerzająco. Brak jest więc podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie, w szczególności w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym. Ponadto przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym. Oznacza to, że nie istnieje podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).