II SA/Rz 941/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. i W. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r. M. A. i W. A. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] orzekającą o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na poborze wód podziemnych z ujęcia wierconego G.-J. ze studni S-1. S-2, S-3, S-4, S-5 z otworów trzeciorzędowych oraz wykonania urządzenia wodnego tj. studni S-1, S-2, S-3, S-4, S-5. Wraz ze skargą wyżej wymienieni złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji orzekającej o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko opisanego wyżej przedsięwzięcia. W ocenie skarżących zaskarżone rozstrzygnięcie może narazić Gminę [...] na niezrealizowanie zadania – inwestycji celu publicznego. Spowoduje to, że mieszkańcom zabraknie wody pitnej w prywatnych studniach i zmuszeni będą korzystać z wody dostarczanej beczkowozami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w ocenie Sądu przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły. Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. W okolicznościach sprawy przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie stwierdzające nieważność decyzji o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko szczegółowo określonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Sąd zauważa, że decyzja o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ma charakter deklaratoryjny, stwierdzający określony stan faktyczny i prawny. Tym samym nie może on prowadzić do powstania negatywnych następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. To nie decyzja środowiskowa a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na realizację inwestycji). W takiej zaś sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.