II SA/Rz 941/13
PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-02-17
Skład orzekający: Agata Kosowska-Dudzik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powinien być rozpoznany w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. czy poprzednio obowiązujące rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sytuacji gdy postępowanie przed sądem pierwszej instancji zakończyło się przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., a skarga kasacyjna została wniesiona przed jego wejściem w życie, powinien być rozpoznany w oparciu o poprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wynika to z brzmienia § 22 nowego rozporządzenia, który stanowi, że do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powstałych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał wniosek adwokata Z. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sprawa dotyczyła skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego. WSA w Rzeszowie pierwotnie oddalił skargę, jednak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i poprzedzające go decyzje. Adwokat Z. K. reprezentował J. M. przed NSA.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi Z. K. kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym podatek od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego - postanawia - przyznać adwokatowi Z. K. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Działając imieniem skarżącego – ustanowiony w ramach prawa pomocy – pełnomocnik – adwokat P. R. sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 928/14 wskazany środek zaskarżenia został uwzględniony, bowiem uchylono wyrok Sądu I instancji wraz z zaskarżoną decyzją i decyzją ją poprzedzającą.
W rozprawie zakończonej wydaniem tego ostatniego orzeczenia udział brał – reprezentując wnoszącego skargę kasacyjną J. M. – adwokat Z. K., wyznaczony do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przez Okręgową Radę Adwokacką w [...].
W dniu 11 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek adwokata Z. K. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Wniosek ten zawierał oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Akt ten nie ma jednak w niniejszej sprawie zastosowania z uwagi na brzmienie jego § 22. Dlatego też w postępowaniu tym zastosowano poprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływanego następnie jako "rozporządzenie".
Zgodnie z § 19 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji tj. za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie taką stawką minimalną jest 240 zł w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Ponadto, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty z tytułu zastępstwa prawnego, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając to wszystko na uwadze przyznano adwokatowi Z. K. kwotę 221,40 zł jako opłatę za udzieloną J. M. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pomoc prawną, powiększoną o obowiązującą w dniu rozstrzygania w przedmiocie tego wniosku stawkę podatku VAT [180 zł (75 % z 240 zł) + 41,40 zł (23% VAT z 180 zł)].
Orzeczenie niniejsze znajduje podstawę w art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło