II SA/Rz 944/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne - postanawia - odmówić przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. S. W., wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z babcią, rodzicami, wujkiem oraz siostrą i jej dziećmi (6 i 3 lata). Łączny dochód wymienionych osób to kwota 2300 zł, na którą składają się: 1000 zł – emerytura babci, 700 zł – renta ojca skarżącego, 600 zł – renta matki skarżącego. Wnioskodawca zaznaczył, że on sam, jak też pozostali członkowie gospodarstwa domowego nie osiągają "stałego dochodu". Wskazał, że babcia i dzieci siostry wymagają leczenia. Jako posiadany majątek wykazał dwa samochody tj. Audi A4 z 2008 r. oraz Mercedes Sprinter z 2007 r. Podał, że zakupił samochód do odpłatnego wykonywania usług, jednak w chwili obecnej nie osiąga stałych dochodów. Powyższe oświadczenie strony uznano za niewystarczające do rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego przez nią wniosku o prawo pomocy, dlatego też skierowano do niej wezwanie do ich uzupełnienia. Wezwanie to dotyczyło mianowicie podania średniej wysokości netto dochodów wszystkich członków wspólnego gospodarstwa domowego, rodzaju prowadzonej przez stronę działalności i ilości zatrudnianych pracowników, średnich miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, leczenie domowników, utrzymanie domu wraz ze wskazaniem tytułu prawnego do niego, wydatków z tytułu korzystania z telefonów i z posiadanych pojazdów mechanicznych oraz źródła pokrycia wynagrodzenia pełnomocnika. S. W. wezwany został także do nadesłania dokumentów w postaci: wyciągów z rachunków bankowych swoich i pozostałych domowników oraz kopii deklaracji na podatek od towarów i usług za ostatnie trzy okresy płatności w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Strona nie udzieliła na powyższe żadnej odpowiedzi. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: W myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata. Ustawodawca postanowił w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., że przysługuje ono osobie, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Równocześnie ten ostatni przepis nakłada obowiązek wykazania przez wnioskodawcę, że opisana w nim sytuacja w jego przypadku występuje. Z art. 252 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie z dokładnymi danymi odnośnie do stanu rodzinnego wnioskodawcy, jego majątku i uzyskiwanych dochodów. Dokonując w niniejszej sprawie analizy żądania skarżącego uznano, że złożone przez niego oświadczenie nie zawiera dostatecznych danych odnoszących się do jego kondycji finansowej. Z tego względu wezwano go do jego uszczegółowienia przez wskazanie wielu istotnych z punktu widzenia instytucji prawa pomocy kwestii. Możliwość powyższa wynika z treści art. 255 P.p.s.a. Strona nie udzieliła jednak jakiejkolwiek odpowiedzi na powyższe. Uniemożliwiła przez taką postawę dokonanie rzetelnej analizy jej możliwości płatniczych. Te ocenia się bowiem przez porównanie comiesięcznych obciążeń domowego budżetu oraz uzyskiwanych przez wszystkich członków wspólnego z wnioskodawcą gospodarstwa domowego dochodów. W realiach niniejszej sprawy nie zostały jednakże podane wszystkie dochody domowników, jak też brak jest jakichkolwiek informacji dotyczących comiesięcznych wydatków rodziny (ich rodzaju i wysokości). Strona nie przedłożyła także dokumentów mających potwierdzić wysokość tychże dochodów i wydatków. Z tego względu należy przyjąć, że S. W. nie wykazał, by poza zakresem jego możliwości finansowych znajdowało się uiszczenie kosztów sądowych w sprawie. Z podanych przyczyn orzeczono o odmowie przyznania wnioskodawcy prawa pomocy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.