II SA/Rz 945/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PN na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę W treści wniesionej w dniu 23 sierpnia 2017 r. skargi PN zawarł lakoniczne oświadczenie, że "odwołuje się od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. [...]". Zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W świetle powyższej regulacji, skarżący obowiązany jest więc przytoczyć w skardze przyczyny uzasadniające – według jego oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podstawy te jednak art. 57 § 1 pkt 3 określa generalnie jako wskazanie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego". Skarżący może więc poprzestać na ogólnym wskazaniu, na czym polega, jego zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności (zob. T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016, komentarz do art. 57). W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi doręczono skarżącemu w dniu 7 września 2017 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu był 14 września 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie wskazał zachodzącego w jego ocenie naruszenia prawa lub naruszenia interesu prawnego. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.