II SA/Rz 946/14

z dnia 13 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn. II SA/Rz 946/14 odmówiono uwzględnienia zgłoszonego przez A. sp. z o.o. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 6 listopada 2014 r., stanowiącym odpowiedź na pismo sądowe z dnia 6 listopada 2014 r., w którym zwrócono się do Spółki o ustosunkowanie się do wniosku organu o zawieszenie postępowania sądowego, strona skarżąca ponownie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i uzależniła przychylenie się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowego od uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Z uwagi na to, że strona skarżąca już raz w toku niniejszego postępowania zwracała się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku w tym przedmiocie należy mieć na względzie dyspozycję art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa". Zgodnie z powołanym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, że ponowny wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie wykazano bowiem, aby doszło do zmiany okoliczności, w oparciu o które Sąd rozpatrywał poprzednio wniosek. Nie dowodzi jej bowiem przedstawiona w piśmie z dnia 6 listopada 2014 r. teza o wysokim stopniu prawdopodobieństwa wadliwości regulacji prawej w zakresie gier hazardowych oraz trudnych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji mającej łączyć się ze spadkiem dochodów z prowadzonej działalności, ponieważ nie poparto tego stanowiska żadnym dowodem. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i 4 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.