II SA/Rz 947/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - postanawia - odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu w swoim postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] oczywistej omyłki pisarskiej w ten sposób, że na stronie pierwszej w sentencji po słowie wniesienia, zamiast "odwołania" powinno być "podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną dnia [...] lutego 2002 roku, znak [...]". Przedmiotowe (zaskarżone) postanowienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi D. C. (mężowi E. C.) w dniu 16 sierpnia 2006r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). W dniu 25 września 2006r. (data nadania pocztowego) D. C. wniosła do tutejszego Sądu skargę na wskazane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi w sytuacji "gdy już minął". Pismem z dnia 17 listopada 2006r. skarżąca wezwana została do wskazania przedmiotu skargi, a gdyby skarga dotyczyła postanowienia SKO z dnia [...] lipca 2006r., skarżąca zobowiązana została do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na wezwanie, wyżej wymieniona wyjaśniła, iż przedmiot skargi stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. podając jednocześnie przyczyny, dla których nie zachowała terminu do wniesienia skargi. W dniu 8 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał postanowienie, w którym rozpatrując powyższy Wniosek, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi przyjmując, iż okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na zaistnienie zdarzenia stanowiącego przeszkodę do terminowego wniesienia skargi. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 18 grudnia 2006r. i nie został przez wyżej wymienioną zaskarżony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową przesłanką skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest złożenie jej w terminie, o czym stanowi przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Przepis ten wyznacza trzydziestodniowy termin na dokonanie powyższej czynności procesowej, liczony od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W wypadku jednak, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, ustawodawca przewiduje możliwość przywrócenia terminu do dokonania takiej czynności. W sytuacji nieterminowego wniesienia skargi, tylko pozytywne rozpatrzenie wskazanego wyżej wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia, umożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy będącej przedmiotem tej skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarga D. C. na cytowane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. podlega odrzuceniu. Przedmiotowe postanowienie zostało bowiem doręczone wyżej wymienionej w dniu 16 sierpnia 2006r., natomiast skarga na nie złożona została w dniu 25 września 2006r. (data nadania pocztowego) a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu. Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przez nią przedmiotowej skargi, jednakże WSA w Rzeszowie oddalił go postanowieniem z dnia 8 grudnia 2006r. i postanowienie to nie zostało zaskarżone (termin do złożenia zażalenia upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 27 grudnia 2006r.). W związku z powyższym, skarga D. C. jako spóźniona podlega odrzuceniu stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.