II SA/Rz 947/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wnioskiem zawartym w skardze z dnia 3 września 2010 r., skarżąca Spółka wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Uzasadniając wniosek skarżąca stwierdziła, że pozwolenie na budowę stało się ostateczne. Wstrzymanie robót budowlanych postanowieniem z dnia 24 maja 2010 r. generuje poważne szkody majątkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. Jego istotą jest zatamowanie drogi do drugiej instancji. Rozstrzygnięcie takie nie nadaje się do wykonania; kończy postępowanie bez wypowiadania się o prawach i obowiązkach stron określonych prawem materialnym. Z tych względów nie jest możliwe procedowanie w zakresie pozbawienia tego postanowienia skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej. Podnoszone przez skarżącą szkody, na jakie może narazić ją wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę powiązane zostały z zupełnie innym rozstrzygnięciem – postanowieniem wydanym w postępowaniu wznowionym wstrzymującym wykonanie ostatecznej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, które nie zostało już objęte wnioskiem skarżącej. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.