II SA/Rz 948/12

z dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną wymaga spełnienia warunków określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana: "P.p.s.a."). Uruchomienie drogi postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest m.in. od wyczerpania dostępnych w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia. Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę niedopuszczalną Sąd odrzuca. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi A. P. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie to wydano na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm., dalej zwana: "u.t.d."). Zgodnie z przepisem art. 51 ust. 8 u.t.d. organem wyższego stopnia w sprawach wskazanych w ust. 6 pkt 2 załatwianych przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Z przepisów art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a.") wynika z kolei, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu wyższego stopnia. Pouczenie tej treści zawierała skarżona decyzja. Z możliwości tej skarżący skorzystał, na co uwagę zwrócił organ w nadesłanej odpowiedzi na skargę. Niezależnie od tego skarżący skierował skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji. W przedstawionych okolicznościach sprawy wniesienie skargi na decyzję organu I instancji Sąd uznaje za niedopuszczalne. Wprawdzie strona wniosła odwołanie, o którym mowa w przepisach art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., jednak nie otrzymała rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia, o którym mowa w przepisie art. 53 § 1 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie tylko ono mogłoby stać się przedmiotem skargi. Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. Stosownie do przepisu art. 222 P.p.s.a. Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ nie żąda się opłat od pisma, jeżeli wynika z niego, że podlega odrzuceniu.