II SA/Rz 950/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006r.. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę Po myśli art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 r. ), zwanej skrótem P.p.s.a. -skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Oznacza to , że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Spóźnienie tego terminu sąd uwzględnia z urzędu, przy czym skutkiem owego spóźnienia podług art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a jest odrzucenie skargi. W skardze - nazwanej zażaleniem - określając przedmiot skargi wskazano w tytule na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...], podając jednocześnie w uzasadnieniu , że zażalenie owo dotyczy odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11. 2004r.nr [...], nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego położonego na działce ewidencyjnej Nr [...] w J. przy ul Ł. [...]. Z uwagi na okoliczność , iż w aktach sprawy administracyjnej nadesłanej Sądowi w całości dopiero na jego wezwanie po otrzymaniu ich od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znajdowały się trzy postanowienia o tym samym numerze : w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania datowane [...] czerwca 2005r., z dnia [...] sierpnia 2005r. w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie skarżącej od wspomnianej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu oraz postanowienie w tym samym przedmiocie datowane na [...] czerwca 2005r . a skarżąca w skardze wskazała jako datę zaskarżonego postanowienia [...] sierpnia 2005r., zaś we wniosku o przyznanie pomocy [...] czerwca 2005r. - Sąd wezwał ją do wyjaśnienia, które z wymienionych wyżej postanowień jest przedmiotem skargi i wskazania kiedy je otrzymała a także nadesłania go do wglądu ( lub jego kserokopii). Sąd zaznaczył, że nie złożenie w wyznaczonym terminie wyjaśnień w kwestii, które z postanowień jest przedmiotem skargi skutkować będzie przyjęciem , iż przedmiotem tym jest postanowienie z dnia [...] czerwca 2005r. odmawiające przywrócenia terminu doręczone skarżącej w dniu 6 lipca 2005r. Skarżąca otrzymała wezwanie Sądu w dniu 26 czerwca 2006r. ( data na zwrotnym poświadczeniu odbioru) i mimo upływu wyznaczonego terminu nie uzupełniła skargi w żądanym zakresie. Zgodnie z rygorem zawartym w wezwaniu Sąd przyjął, że skarga dotyczy postanowienia z dnia [...] czerwca 2005r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, że zostało ono doręczone skarżącej w dniu 6 lipca 2005r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru). Skarga datowana na 18 września 2005r. została nadana w Urzędzie Pocztowym w T. w dniu 20 września 2005r. Oznacza to, że była spóźniona, jako że trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 5 sierpnia 2005r. Sąd ma świadomość, że zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie, iż przysługuje na nie zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie zawierało natomiast pouczenia o prawie skargi. Brak ten nie może jednak spowodować rozpoznania skargi spóźnionej, bowiem przepisy P.p.s.a. nie stwarzają po temu podstaw ( patrz: wyrok NSA z 23.01.1998 r. ISA 1065/97 ONA 1998/4/135 ). Może on natomiast stanowić podstawę do przywrócenia , na wniosek skarżącej, terminu do wniesienia skargi (art. 86 §1 P.p.s.a). Pismo z wnioskiem o jego przywrócenie wnosi się do sądu w terminie siedmiu dni od dnia ustania przeszkody ( art. 87 §1 P.p.s.a.) wskazując przyczynę uchybienia i okoliczności ją uprawdopodobniające. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o przepis art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.