II SA/Rz 950/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie ze skargi J. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002r. znak: [...], która uchylała decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001r. znak: [...] i nakazywała jednocześnie wyżej wymienionej rozbiórkę części oznaczonego w niej obiektu budowlanego. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Sąd wskazał na art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. Stosownie do art. 130 § 1 P.p.s.a. Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują na konieczność umorzenia niniejszego postępowania na podstawie powołanego art. 130 § 1 P.p.s.a., wobec spełnienia przewidzianych nim przesłanek takiego rozstrzygnięcia. Jak już bowiem wyżej zaznaczono, zawieszenie postępowania zainicjowanego skargą J. T. na wskazaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002r. miało miejsce 27 stycznia 2007r. Natomiast trzyletni termin na złożenie wniosku o jego podjęcie upłynął bezskutecznie w dniu 27 stycznia 2010r. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 130 § 1 i art. 131 P.p.s.a.