II SA/Rz 954/11

1 Postanowienie Dnia 16 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki A. z/s w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...], w przedmiocie całkowitego oczyszczenia pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowych – postanawia – wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu [...] września 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Spółki A z/s w W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2011r., nr [...], w przedmiocie całkowitego oczyszczenia pasów przeciwpożarowych w sąsiedztwie linii kolejowych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że natychmiastowe wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody związanej z urządzeniem i utrzymaniem pasów przeciwpożarowych (koszt skarżącego). Skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi będzie wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz żądanie naprawienia szkody. Jak wskazał skarżący ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący dysponuje majątkiem, który w razie ustanowienia obowiązku utrzymywania pasów przeciwpożarowych zawsze będzie w stanie wykonać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Dotyczy to sytuacji, gdy w razie uwzględnienia skargi przez Sąd zwrot spełnionego świadczenia lub jego wartości nie byłby możliwy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/2004, publ. LexPolonica Maxima CD nr 375764). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Ciężar wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na podmiocie, który złożył wniosek, a przedstawiona przez skarżącego argumentacja stanowi uzasadnienie wystarczające dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie obowiązku, nałożonego zaskarżoną decyzją wiąże się po pierwsze, z określonym, niemałym nakładem finansowym, naraża więc skarżącego na koszty, a po drugie z poważnymi trudnościami w przywróceniu stanu sprzed jego realizacji, w razie uwzględnienia skargi. W sytuacji takiej z obrotu prawnego zostanie bowiem wyeliminowany indywidualny akt administracyjny będący podstawą realizacji tego obowiązku, co równoznaczne będzie ze stwierdzeniem, iż nałożono go bezprawnie. Dlatego też Sąd stwierdza, iż realizacja obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją winna zostać wstrzymana do czasu zakończenia sądowej kontroli tego aktu. Mając całość wyżej wyłożonych kwestii na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.