II SA/Rz 958/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie SO del. Anna Bembenek/spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 16 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. S. kwotę 357 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zarządza zwrot ze środków budżetowych Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz skarżącej M. S. kwotę 400 zł /słownie: czterysta złotych/ tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. W sprawie z wniosku T.S. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą "budowa budynku handlowo-gastronomiczno-usługowego, budowa zjazdu drogowego o infrastruktury towarzyszącej" na działce nr [..] obr. [..] w P. Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [..] czerwca 2010 r., nr [..], z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W podstawie prawnej postanowienia organ powołał przepis art. 101 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000, nr 98, poz. 1071, z późn.zm.; dalej "k.p.a.") i art. 14 ust. 7, art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2003, nr 80, poz. 717, ze zm.; dalej "u.p.z.p."). Rozstrzygniecie to uzasadniono przystąpieniem Rady Miasta P., na podstawie uchwały z dnia [..] października 2008 r., nr [..]/2008, do opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki przestrzennej "Z. I". Działka inwestora o nr [..] leży w sąsiedztwie działek [..], [..], [..], [..] - objętych projektowanym planem. Ustalenia planu miejscowego mogą w ocenie organu wykluczyć możliwość wnioskowanej zabudowy. Dodatkowo organ wskazał, że obowiązek sporządzenia planu miejscowego dla terenu, którego dotyczy wniosek T.S., wynika z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz.U. 2005, nr 228, poz. 1947, z późn.zm.; dalej "pr.g.i.k."). Powołaną uchwałą nr [..]/2008 Rada Miasta zmieniła poprzednią swoją uchwałę nr [..]/2004 z dnia [..] kwietnia 2004 r. w sprawie odstąpienia od obowiązku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego gazu ziemnego "P.". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu zażalenia T.S. i M.S., postanowieniem z dnia [..] sierpnia 2010 r., nr SKO- [...], utrzymało postanowienie Prezydenta Miasta P. w mocy. W podstawie prawnej postanowienia Kolegium powołało przepisy art. 138 §1 pkt 1) w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 62 ust. 1 u.p.z.p. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia powołano się na treść uchwały Rady Miasta P. o przystąpieniu do opracowywania planu miejscowego dla jednostki przestrzennej "Z. I" obejmującej obszar między ulicami G., B.Ś., O., P., S., [..] M. oraz zamkniętymi terenami wojskowymi. Kolegium podało, że z treści pisma Biura Rozwoju Miasta P. nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. wynika, że planowany plan miejscowy obejmuje swoim zasięgiem pas drogowy ulicy [..] M. oraz część terenu nieruchomości inwestora i uznano, że teren działki nr [..] może być konieczny pod poszerzenie pasa drogowego ulicy [..] M. lub stanowić rezerwę terenu pod planowane skrzyżowanie ulic [..] M. i [..] L. Powołując się na art. 62 ust. 2 u.p.z.p. Kolegium wyjaśniło, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a jeżeli wniosek dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Obowiązek opracowania planu wynika z ustawy Prawo górnicze i geologiczne. Kolegium podkreśliło, że z mapy zasadniczej w skali 1:1000 z zaznaczonymi granicami MPZP Z. I wynika, że plan obejmować będzie swym zasięgiem pas drogowy ulicy [..] M. oraz cześć nieruchomości inwestora. W skardze na postanowienie SKO w P. T.S. i M.S. wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący podkreślili, że według zapisu zawartego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P. nieruchomość skarżących jest położona w jednostce "II-Ś.". Nabywając nieruchomość złożoną z działki nr [..] od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej byli przekonani, że działka ta jest położona w jednostce "II-Ś.", ponieważ taki opis działki był zawarty w ogłoszeniu przetargowym oraz, że nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnili, że nieruchomość tę nabyli w zaufaniu do organów władzy publicznej, a nie uczyniliby tego, gdyby wiedzieli o obecnym przeznaczeniu terenu. Podkreślili, ze studium, mimo że nie jest aktem prawa miejscowego, to jednak wiąże organy przy sporządzaniu planów miejscowych jako akt kierownictwa wewnętrznego. Skoro zatem działka skarżących jest położona w jednostce przestrzennej "II-Ś." to nie może być ona ujęta opracowywanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Z. I". Uchwała Rady Miejskiej w P. nr [..]/2008 dotycząca planu miejscowego dla jednostki przestrzennej "Z. I" nie obejmuje zatem działki nr [..]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w całości. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T.S. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 24 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art.184 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 1997r. oraz art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest w aspekcie zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art.1 §2 w/w ustawy). Zakres kontroli wyznacza art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe oznacza, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy oraz trafność wykładni tych przepisów. W oparciu o przepis art. 145 §1 pkt 3) lit. c) p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla je w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona kontrola wskazuje, że postanowienie SKO w P. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wyjaśnienie wymaga, z uwagi na zarzuty skargi, że przedmiotem sprawy jest kwestia incydentalna w toku postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tak określony przedmiot skargi wyznacza granice sprawy sądowoadministracyjnej. W obecnym postępowaniu Sąd nie jest uprawniony do badania zgodności opracowywanego planu miejscowego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Przemyśl nie tylko dlatego, że akt ten jeszcze nie istnieje, ale z powodu niemożności wykroczenia poza granice niniejszej sprawy. Sąd nie jest również uprawniony do kontroli Uchwały Rady Miejskiej w . z dnia [..] października 2008 r. Granice sprawy, ustalony przedmiotem skargi, wyznaczają natomiast przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla inwestycji, o którą wnioskowali skarżący podaniem z dnia [..] grudnia 2009 r. Przepis art. 59 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Jednak w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. nr 130, poz. 871), tj. sprzed dnia 21 października 2010 r. (art. 5 ustawy nowelizującej), postanowiono, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu (art. 62 ust.2 u.p.z.p.). Ostatni z powołanych przepisów stanowi podstawę obligatoryjnego zawieszenia postępowania, które nie jest ograniczone terminem z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Każda z powołanych podstaw jest od siebie niezależna, a ich zbieg nie jest możliwy. Uchwalanie planu miejscowego dla terenu (obszaru) objętego uchwałą o przystąpieniu do opracowywania planu miejscowego oraz wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy może stanowić podstawę zawieszenia postępowania tylko, gdy obszary te są w jakiejś części ze sobą tożsame. Oznacza to, że zawieszenie postępowania jest możliwe wyłącznie, gdy teren objęty wnioskiem został objęty uchwałą o przystąpieniu do opracowania m.p.z.p. Ponadto zawieszenie postępowania jest wymagane, gdy teren objęty wnioskiem inwestora znajduje się w obszarze, dla którego istnieje ustawowy obowiązek opracowania takiego planu. Organ nie może arbitralnie przyjąć, że podstawa zawieszenia zachodzi także wtedy, gdy teren objęty wnioskiem inwestora położony jest jedynie w sąsiedztwie obszaru, dla którego opracowywany jest, bądź musi być, plan miejscowy. Takie stanowisko musi znaleźć podstawę w przepisie prawa powszechnie obowiązującym. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.z.p. w celu ustalenia przeznaczenia terenów oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ust. 2 przepis ten stanowi, że integralną częścią uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu. Ponadto ust. 7 nakazuje sporządzenie planu miejscowego, jeżeli wymaga tego przepis odrębny. W ocenie Sądu prawidłowa wykładnia przepisów art. 14 ust. 1 i ust. 2 u.p.z.p. nakazuje przyjąć, że granice obszaru planu miejscowego wyznacza treść uchwały, która powinna go dokładnie opisywać, natomiast załącznik powinien być wiernym graficznym odzwierciedleniem zapisu uchwały, jego wizualizacją, przedstawieniem. Nie można natomiast przyjąć, że obszar planu miejscowego jest określany wyłącznie w załączniku graficznym. Załącznik nie może określać innych granic opracowania planu miejscowego, aniżeli czyni to sama uchwała. Nie jest dopuszczalne opracowanie planu miejscowego w granicach szerszych, niż przyjęte w uchwale. Powołane przepisy jednoznacznie wskazują, że załącznik graficzny stanowi przedstawienie granic obszaru planu miejscowego określonych w uchwale, jej wizualne dopełnienie. Granic planu miejscowego nie wyznacza również stanowisko organu, a tym bardziej jednej z komórek organizacyjnych urzędu albo osoby w niej zatrudnione, zajęte w innych jego wystąpieniach, pismach czy eksponowanych przypuszczeniach. Granice te mogą określać także inne akty, na podstawie których wyznaczono granice terenu górniczego. Uzasadnienie skarżonego postanowienia oraz analiza akt administracyjnych, nie dają jednoznacznej odpowiedzi o rzeczywistą podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego. Z jednej strony Kolegium powołało się na uchwałę o przystąpieniu do opracowywania planu miejscowego, a z drugiej na obowiązek opracowania planu miejscowego wynikający z przepisów odrębnych - ustawy prawo geologiczne i górnicze. Pierwsza z podstaw ma charakter fakultatywny, druga obligatoryjny. Jak już wyjaśniono, ich zbieg nie jest możliwy. Powołany przez organy przepis art. 53 ust. 1 pr.g.i.g. stanowi, że dla terenu górniczego sporządza się m.p.z.p. w trybie określonym odrębnymi przepisami, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Plan miejscowy, zgodnie z ust. 2 przepisu, powinien zapewniać integrację wszelkich działań podejmowanych w granicach terenu górniczego w celu wykonania uprawnień określonych w koncesji, zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, ochrony środowiska, w tym obiektów budowlanych. Plan może też określać obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego, ze względu na ochronę oznaczonych dóbr, wydobywanie kopalin nie może być prowadzone albo może być dozwolone tylko w sposób zapewniający ochronę tych dóbr. Definicję terenu górniczego zawarto w art. 6 pkt 9) pr.g.i.g. Jest to przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. W punkcie 7) art. 6 pr.g.i.g. podano definicję zakładu górniczego, którym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wydobywania kopaliny ze złoża, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane oraz technologicznie związane z nimi obiekty i urządzenia przeróbcze. Obszar górniczy to przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny oraz prowadzenia robót górniczych związanych z wykonywaniem koncesji (pkt 8). Wyrobisko górnicze to z kolei przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub w górotworze powstała w wyniku robót górniczych (pkt 10). Robotami górniczymi są wykonywanie, zabezpieczanie lub likwidowanie wyrobisk górniczych w związku z działalnością regulowaną ustawą (pkt 11). Nie ulega wątpliwości, że działalność geologiczna i górnicza jest działalnością regulowaną wymagającą koncesji. Zakres koncesji określa art. 15 ust.1 pr.g.i.g. Natomiast z przepisu art. 22 pkt 2) pr.g.i.g. wynika, że koncesja określa m.in. przestrzeń, w granicach której ma być prowadzona działalność, a przepis art. 25 ust. 1 i ust.2 pr.g.i.g. wymaga określenia w koncesji granic obszaru i terenu górniczego. Analiza powołanych przepisów pr.g.i.g. prowadzi do wniosku, że plan miejscowy opracowuje się dla terenu górniczego, a teren taki jest wyznaczany w decyzji o udzieleniu koncesji na działalność geologiczną i górniczą. Sam przepis art. 53 ust. 1 pr.g.i.g. nie stanowi samoistnej podstawy, w rozumieniu art. 62 ust. 2 u.p.z.p., do zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jeżeli w ocenie organów teren śródmiejski miasta P. jest położony w granicach terenu górniczego to powinno znaleźć to odzwierciedlenie w aktach sprawy. Stanowić to wówczas będzie istotną okoliczność faktyczną sprawy będącą podstawą bezterminowego zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Granice terenu górniczego nie stanowią okoliczności powszechnie znanej (notorium) niewymagającej dowodzenia, lecz wynikają z wydanej w indywidualnej sprawie decyzji administracyjnej. Nie stanowią tym bardziej prawa powszechnie obowiązującego. Kolegium w sposób niekonsekwentny jako podstawę prawną zawieszenia wskazuje przepis art. 62 ust. 2 u.p.z.p., natomiast w uzasadnieniu jako dowód podstawy zawieszenia przywołuje uchwałę Rady Miasta P. o przystąpieniu do opracowywania planu miejscowego i odwołuje się do granic planu podanych w uchwale. Treść uchwały, w przeciwieństwie do dokumentu określającego granice terenu górniczego, znajduje się w aktach sprawy i można mieć przeświadczenie, że podstawą zawieszenia był w rzeczywistości przepis art. 61 ust. 1 u.p.z.p., a nie przepis art. 62 ust. 2 u.p.z.p. Takie ustalenie Sądu wskazuje na naruszenie przepisu art. 107 §3 i art. 124 §1 i §2 w zw. z art. 126 k.p.a., a przez to art. 6 i art. 7 k.p.a. Sentencja postanowienia i jego uzasadnienie muszą być ze sobą spójne. Wskazane okoliczności świadczą o naruszeniu przez Kolegium przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim naświetlone przez Sąd rozbieżności nie dały stronom postępowania jednoznacznej odpowiedzi o podstawę zawieszenia i przez to nie udzieliły odpowiedzi, jak długo może ono trwać, czym naruszono zasadę zaufania obywateli do organów państwa. Nie wyjaśniono ponadto, z jakich powodów i na jakiej podstawie przyjęto, że część działki inwestora zostanie objęta opracowywanym planem, skoro z treści uchwały wynika, że planem objęto jedynie obszar "pomiędzy ulicami", czyli we wnętrzu tak wyznaczonego terenu. Kolegium nie mogło poprzestać na oświadczeniu głównego projektanta Biura Rozwoju Miasta P. o przypuszczalnych działaniach na rzecz poszerzenia pasa drogowego (k.7 akt administracyjnych organu I instancji), ponieważ podstawę ku temu może stanowić wyłącznie plan rozwoju sieci drogowej opracowany przez właściwego zarządcę drogi i przekazany organowi właściwemu w sprawie sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego. Dokument taki powinien być jednym z dowodów, jeżeli rzeczywiście przeznaczono pod przyszłą budowę drogi pas terenu. Można mieć jednak ku temu uzasadnione wątpliwości, skoro droga – ulica [..] M. już istnieje. Kolegium nie wzięło zatem pod rozwagę postanowień ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. nr 19 z 2007r., poz. 115 z późn.zm.). Ratio legis przepisów art. 61 ust. 1 i ust. 2 u.p.z.p. sprowadza się do tego, że podstawa zawieszenia istnieje jedynie wówczas, gdy ten sam obszar objęty jest opracowywanym planem miejscowym lub aktem ustanawiającym teren górniczy oraz wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Brak takich aktów wyłączać będzie możliwość zawieszenia postępowania ze wskazanych względów. Postępowanie administracyjne jest postępowaniem pisemnym i każdy dowód stanowiący podstawę ustaleń faktycznych musi znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Stronie należy wyjaśnić zasadność przesłanki zawieszenia i wyraźnie wskazać, z czego ona wynika i gdzie ma swoje źródło. Materiał dowodowy powinien być zebrany w sposób wyczerpujący, strona zawiadomiona o prawie zapoznania się z nim i wypowiedzenia się względem niego. Organ winien powołać dowody na dokonane ustalenia faktyczne i precyzyjnie uzasadnić swoje stanowisko. Nie jest wystarczające powołanie się na określony przepis ustawy, jeżeli jego treść wskazuje na konieczność istnienia aktu źródłowego, do którego się odnosi. Może nim być akt o wyznaczeniu terenu górniczego, którego jednak w aktach brak. Tym samym organ wydał postanowienie na podstawie dowolnego ustalenia nie popartego żadnym dowodem. Sprzeczność skarżonego postanowienia między wskazaną podstawą prawną a uzasadnieniem oraz oparcie rozstrzygnięcia na okolicznościach faktycznych nie znajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy wymagało jego uchylenia. Orzeczenie zawarte w punkcie I wyroku wydano na podstawie art. 145 §1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. art. 107 §3 i art. 124 §1 i §2 w zw. z art. 126 k.p.a., a także art. art. 6 i art. 7 k.p.a. Nie wyjaśnienie stronom w sposób należyty okoliczności faktycznych i prawnych sprawy mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków oraz zasadności przesłanek rozstrzygnięcia stanowi ponadto o naruszeniu art. 9 i art. 11 k.p.a. Brak w aktach dokumentu określającego granice terenu górniczego decyduje o naruszeniu art. 14 §1 k.p.a. i art. 77 §1 w zw. z art. 75 §1 k.p.a. oraz art. 80 i art. 81 k.p.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu SKO w P. uwzględni powyższe rozważania Sądu. Zadba o spójność wskazanej podstawy prawnej rozstrzygnięcia z jego uzasadnieniem, określi ją w sposób jednoznaczny i wskaże, po ewentualnym uzupełnieniu postępowania dowodowego, niezbędne dowody ma poparcie kierunku rozstrzygnięcia, ewentualnie na ich brak przemawiający za bezzasadnością postanowienia organu I instancji. Zapewni stronom prawo zapoznania się ze wszystkimi dowodami, które odnosić będą się do okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia przedmiotowego zagadnienia. Ponownie rozpatrzy zasadność argumentów zażalenia, w szczególności odnoszących się do obszaru objętego planem miejscowym jako fakultatywnej przesłanki zawieszenia postępowania, w tym tego, że działka nr [..] nie została objęta zapisem uchwały i wyjaśni, dlaczego zarzuty zażalenia zasługują albo nie na uwzględnienie. O kosztach postępowania jak w punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 §1 p.p.s.a. O zwrocie nadpłaconego wpisu jak w punkcie III wyroku orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.