II SA/Rz 96/08

1 Sygn. akt II SA/Rz 96/08 Postanowienie Dnia 27 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję W. P. z dnia [...] grudnia 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia – odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2008 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał Z. B. do usunięcia braków fiskalnych oraz formalnych wniesionej przez niego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych oraz nadesłanie jednego odpisu skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2008 roku. Dołączono do niego stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, będzie odrzucenie skargi. W odpowiedzi, skarżący w dniu 15 lutego 2008 roku (odcisk pieczęci pocztowej jednostki nadawczej), wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Jednocześnie zwrócił się do Sądu o przesłanie mu kserokopii skargi bądź jej oryginału celem zrobienia odpisu i odesłania go z powrotem do Sądu. Podał, iż w pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji nie wspomniano nic o tym, że do skargi należy dołączyć stosowną liczbę jej odpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej. Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc wniesienie skargi, spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. do każdego pisma strony – w tym i skargi - powinny być dołączone jego odpisy, w ilości umożliwiającej przesłanie ich wszystkim stronom postępowania. Braki w tym zakresie obligują Przewodniczącego Wydziału do wezwania skarżącego o ich usunięcie w ustawowym terminie siedmiodniowym – art. 49 § 1 P.p.s.a. Nie usunięcie wskazanego braku w terminie, bez względu na przyczynę, powoduje odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brak jest prawnych podstaw do działania Sądu w zastępstwie skarżącego i usuwanie w jego imieniu braków formalnych skargi. Sytuacja taka prowadziłaby do tego, że nakazane ustawą wezwanie skarżącego do usuwania braków formalnych skargi oraz zaopatrywanie tego wezwania w rygor odrzucenia skargi byłyby w istocie iluzoryczne. Sąd przyznaje, iż w zaskarżonej decyzji nie zamieszczono pouczenia o konieczności dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów. Z tych właśnie przyczyn Sąd umożliwił skarżącemu usunięcie przedmiotowego braku zakreślając ustawowy termin siedmiodniowy. W terminie tym skarżący miał obowiązek nadesłać odpis skargi, a ponieważ tego nie uczynił Sąd nie ma innej możliwości, jak skargę odrzucić. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza, że jeżeli skarżący twierdzi, iż nie mógł usunąć braków formalnych skargi w ustawowym terminie z przyczyn od niego niezależnych, niezawinionych, to może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w tym wypadku od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, a więc złożyć uwierzytelniony odpis skargi. Mając wyłożone względy na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę Z. B.