II SA/Rz 96/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Z. B. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w terminie do jego opłacenia wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu wskazał na swój wiek (55 lat), orzeczony wobec niego w 2004 r. umiarkowany stopień niepełnosprawności wynikający ze stanu zdrowia (nadciśnienie tętnicze, dyskopatia, dna moczanowa, rwa kulszowa) i związany z tym brak możliwości podjęcia pracy oraz brak jakichkolwiek środków trwałych przynoszących dochody. Wg zawartego we wniosku oświadczenia skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się z zasiłku z GOPS w S. w wysokości 444 zł. miesięcznie, z czego na zakup leków i dojazdy do poradni wydaje ok. 200 zł. Rozpoznając założony wniosek uznano go za uzasadniony i mający oparcie w przedstawionych przez skarżącego okolicznościach. Zwolnienie od kosztów sądowych na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z powyższym przyznanie prawa pomocy podyktowane jest przede wszystkim oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywanej z uwzględnieniem sytuacji majątkowej oraz dochodów i wydatków jej oraz osób, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Ocena ta w przypadku Z. B. potwierdza zasadność złożonego przez niego wniosku i przyznania mu zwolnienia od kosztów sądowych. Ich poniesienie byłoby dla niego zbyt uciążliwe, zagrażając zaspokojeniu jego uzasadnionych potrzeb życiowych. Wynika to przede wszystkim z przeznaczania ponad połowy pobieranego przez niego zasiłku na wydatki związane z leczeniem, których celowość i wysokość w kontekście dotykających go dolegliwości chorobowych nie budzi wątpliwości. Dlatego mając chociażby na uwadze tylko zakup żywności dla skarżącego (abstrahując od innych wydatków), pozostała kwota ok. 240 zł. miesięcznie nie może być uznana za wystarczającą do pokrycia nawet części związanych ze sprawą kosztów sądowych. Jak wynika to ze złożonego wniosku a co odzwierciedlają akta administracyjne sprawy, Z. B. z nikim nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, nie dysponuje także żadnymi składnikami majątkowymi przynoszącymi dochód lub których ewentualne spieniężenie mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów związanych z jego udziałem w sprawie; w aktach administracyjnych sprawy zalega kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia 21 października 2004 r. o podział majątku dorobkowego, na mocy którego byłej żonie Z. B. zostało przydzielone na wyłączność lokatorskie prawo do zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego (związanego z przedmiotem skargi o wymeldowanie) oraz na własność wymienione w tym postanowieniu ruchomości, bez spłat na jego rzecz. Skoro zatem Z. B. nie posiada żadnych realnych możliwości opłacenia kosztów sądowych, skutkuje to wydaniem orzeczenia zwalniającego go w niniejszej sprawie od obowiązku ich ponoszenia. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.