II SA/Rz 965/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. W. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Września 2006 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza ód Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 586 zł /słownie: pięćset osiemdziesiąt sześć złotych/, a na rzecz skarżącej M. W. kwotę 543 zł /słownie: pięćset czterdzieści trzy złote/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].09.2006 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 50 ust. 1 i 4, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 6, art. 54 pkt 1, 2 i 3 i art. 56 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. nr 80, poz. 717, z późn. zm./, po rozpatrzeniu odwołań M. W. i J. S. – utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].07.2006 r., Nr [...] ustalającej dla Gminy Miasto [...] lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego budowę na terenie działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi 1631/2, 1631/5, 1631/8, 1631/11, 1633/52, 1633/55, 1641/4, 1641/7, 1641/8, 1641/10, 1641/11, 1660/8, 1661/2, 1662, 1667/12, 1667/17, 1669/10, 1688, położonych w J. w obrębie ewidencyjnym nr [...] odcinków dróg publicznych /kategorii L – droga lokalna i kategorii D – droga dojazdowa, dla obsługi komunikacyjnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zlokalizowanej na terenie osiedla budownictwa jednorodzinnego "[...]" w J. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji /SKO/ przytoczył, że zamierzona inwestycja jest inwestycją celu publicznego i wynika to z art. 6 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, z późn. zm./. Do tego rodzaju inwestycji mają zastosowanie przepisy art. 50-58 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Burmistrz Miasta [...] na podstawie art. 52 w/w ustawy obwieszczeniem z dnia 25.01.2006 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Obwieszczenie to, będące zarazem zawiadomieniem o wszczęciu postępowania zostało doręczone właścicielom działek, na których planowana jest lokalizacja inwestycji. Projekt decyzji został sporządzony przez osobę wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów /art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 27.03.2003 r./. Projekt decyzji został również pozytywnie uzgodniony przez Starostę [...] i Marszałka Województwa [...] /art. 53 ust. 4 w/w ustawy/. Postanowienia uzgadniające planowaną inwestycję doręczono właścicielom działek, na których ma być realizowana rzeczona inwestycja, a ponadto o treści tych postanowień organ I instancji zawiadomił inne strony w formie obwieszczenia. Decyzja organu I instancji z dnia [...].07.2006 r. została doręczona właścicielom działek, na których ma być realizowana inwestycja, a pozostałe strony o treści tej decyzji zostały powiadomione obwieszczeniem umieszczonym na tablicy ogłoszeń w budynku Urzędu Miasta [...] oraz na tablicy ogłoszeń na osiedlu "[...]" oraz poprzez ogłoszenie na stronie biuletynu informacji publicznej. Treść i zakres decyzji odpowiada wymogom z art. 54 ustawy z dnia 27.03.2003 r. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami rozdziału 5 ustawy z dnia 27.03.2003 r. Odnosząc się do odwołań J. S. i M. W., organ odwoławczy stwierdził, że sprawa zmiany przebiegu projektowanej drogi podnoszona przez J. S. została wyjaśniona w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Przyjęta lokalizacja uwzględnia stan istniejącego zainwestowania terenu, stan prawny gruntów, w tym wykonane wcześniej podziały geodezyjne działek, dokonane zgodnie z obowiązującym wcześniej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji nie jest wymagane by wnioskodawca legitymował się prawem do dysponowania terenem objętym wnioskiem, stąd też brak zgody odwołujących się na realizację inwestycji, nie może stanowić podstawy do wydania decyzji odmawiającej ustalenia lokalizacji inwestycji. Prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wnioskodawca musi legitymować się na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Zarzut oparty na ochronie własności nie może stanowić podstawy do uwzględnienia odwołań. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli M. W. i J. S. M. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].07.2006 r. i zarzuciła, że nie zgadza się z poglądem organu II instancji, że ocenie organu nie podlegają wcześniejsze postępowania, uzgodnienia i propozycje dotyczące trasy projektowanej drogi. Nie zgadza się również z poglądem tego organu, że brak zgody właściciela nieruchomości na realizację inwestycji nie może stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja rażąco narusza art. 4 ust. 1, 2, art. 6 ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2, art. 54 ust. 2 lit. d ustawy z dnia 27.03.2003 r. Rozwijając podniesione zarzuty skarżąca wyjaśniła, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyraźnie stanowi o ochronie interesu osób trzecich, zatem mając na względzie uregulowania Kodeksu cywilnego dotyczące własności, organ na etapie tworzenia planów winien brać pod uwagę ochronę właścicieli nieruchomości. Skarżąca jako właścicielka działki nr 1662 miała prawo zaplanować inwestycję według wcześniej obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i poczynić stosowne przygotowania do rozpoczęcia budowy domu. Decyzja Burmistrza Miasta [...] niweczy plany inwestycyjne skarżącej, bo droga ma przebiegać przez tą działkę. Poza tym droga według wcześniejszych uzgodnień miała przebiegać krańcem tej działki i miała zająć 2 metrowe pobocze. Skarżący J. S. nie wskazując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zarzucił, że planowana droga ma przebiegać przez środek jego własności. Proponował przesunięcie tej drogi koło granicy jego działek od strony północnej, ale jego propozycja została pominięta. Wysłał pismo do Urzędu Miasta [...] w dniu 30.01.2006 r. i mapę zasadniczą z usytuowaniem 2 budynków mieszkalnych. Działki nr, nr 1703/6 i 1667/17 mają połączenie z istniejącymi już ulicami, tj. pierwsza z ulicą G., druga przylega do ulicy B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skarg i podtrzymało swoje stanowisko i motywy zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze M. W. wyjaśniono, że powołane przez skarżącą przepisy art. 14 i 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczą procedury sporządzania planu miejscowego i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Natomiast art. 4 tej ustawy zawiera ogólną zasadę ustalania przeznaczenia terenu, rozmieszczania inwestycji celu publicznego i nie można zgodzić się z zarzutem jakoby przepis ten został naruszony przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 6 ust. 2 ustawy z 27.03.2003 r., bowiem prawo właściciela nieruchomości do zagospodarowania terenu musi być realizowane w granicach określonych przez ustawę. Wskazywanie na naruszenie chronionego prawem interesu skarżącej, bez wskazania jakiegokolwiek przepisu prawa materialnego, nie może być uznany za zasadny i skutkować uwzględnieniem skargi. Nie jest wymagane, aby osoba ubiegająca się o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego legitymowała się prawem do dysponowania nieruchomością, na której inwestycję zaplanowano. Tym samym brak takiego prawa, czy też brak zgody właściciela nieruchomości, na której inwestycję zaplanowano, nie może stanowić podstawy odmowy wydania takiej decyzji. Odnośnie zarzutów podniesionych w skardze J. S. Kolegium wyjaśniło, że organ właściwy w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest władny do dokonywania zmiany wniosku o wydanie takiej decyzji. Działki wymienione w skardze są działkami, na których została zaplanowana droga, nie zaś działkami do obsługi których drogę taką zaplanowano, stąd też okoliczność, że działki te mają dostęp do drogi publicznej, jest bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Skoro decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, to brak było podstaw do odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargi zasługują na uwzględnienie, lecz z przyczyn innych niż w nich podano. Na wstępie należy objaśnić, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt administracyjny pod względem zgodności z prawem procesowym i materialnym. Jest to kontrola kompleksowa, bo zgodnie z art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a., Sąd nie jest związany granicami skargi i uwzględnia również naruszenia prawa o jakich nie wspomniano w skardze, a ponadto w granicach sprawy stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., stan faktyczny sprawy, Sąd ustala na podstawie akt administracyjnych kontrolowanej sprawy. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Wnioskiem z dnia 20.01.2006 r. podpisanym przez Zastępcę Burmistrza Miasta [...] i skierowanym do Burmistrza Miasta [...], Gmina Miasto [...] wniosła o wydanie decyzji w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia o nazwie: "Budowa odcinka drogi lokalnej od ul. G. do ul. P. oraz odcinka drogi dojazdowej w rejonie ul. P. na osiedlu G." na 18 wymienionych działkach. We wniosku określiła parametry planowanych dróg i podała, że realizacja zamierzonej inwestycji nie będzie miała wpływu na środowisko. Obszar zajęty przez pas drogowy wyniesie ogółem 4900 m2, a powierzchnia zajęta przez jezdnię wyniesie ogółem 2370 m2. Do wniosku dołączono mapę z uwidocznieniem przebiegu planowanej drogi oraz wypis uproszczony z rejestru gruntów według stanu na dzień 25.01.2006 r. Obwieszczeniem z dnia 25.01.2006 r. zawiadomiono strony o wszczęciu z dniem 20.01.2006 r. postępowania w przedmiotowej sprawie z pouczeniem, że strony postępowania mogą zapoznać się z aktami sprawy oraz wypowiedzieć się co do zebranych w sprawie dowodów i zgłaszać żądania w terminie 7 dni od dnia doręczenia obwieszczenia. Obwieszczenie doręczono stronom – właścicielom działek, na których ma być realizowana przedmiotowa inwestycja. Podano w nim, że obwieszczenie podlega wywieszeniu na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta w [...]. W piśmie z dnia 29.01.2006 r. skarżąca M. W. poinformowała Burmistrza, iż nie wyraża zgody, aby na jej działce nr 1662 była realizowana budowa drogi. Dodała, że już w 1990 roku jej rodzice wyrazili sprzeciw w tej sprawie, ale nie otrzymali odpowiedzi od organu. Natomiast skarżący J. S. w piśmie z dnia 30.01.2006 r. zaproponował przesuniecie przebiegu drogi lokalnej koło samej granicy północnej jego działki nr 1669/10. Analizę stanu faktycznego i prawnego, na którym ma być realizowana inwestycja opracowała S. L. – Architekt Miejski. W analizie tej m. innymi podano, że planowane drogi będą realizowane na obszarze, na którym występują grunty rolne /R III A i R IV b/, grunty zabudowane /symbol B/ i grunty zurbanizowane /symbol dr/. Co się tyczy gruntów rolnych wyjaśniła, że grunty te powinny być wyłączone z produkcji rolnej zgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ale w Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] z 1991 r. /plan utracił moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym/ przedmiotowy teren objęty był zgodą resortu rolnictwa na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne. Projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego opracowała architekt S. L. Projekt decyzji został pozytywnie uzgodniony przez n/w organy: 1) Starostę [...] pod względem ochrony gruntów rolnych /prawomocne postanowienie z dnia [...].02.2006 r., Nr [...] 2) Marszałka Województwa [...] w zakresie melioracji wodnych /prawomocne postanowienie z dnia [...].03.2006 r., Nr [...] 3) z Wydziałem Infrastruktury Komunalnej Urzędu Miejskiego w [...]. Decyzją z dnia [...].05.2006 r., Nr [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza przez Architekta Miejskiego S. L. uwzględniono podanie Gminy Miasta [...] z dnia 20.01.2006 r., Na skutek odwołań M. W. i J. S, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].06.2006 r., Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji /z dnia [...].05.2006 r./ i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza Miasta[...]. Przyczyną kasacji było naruszenie przez organ I instancji art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm./, cytowanej niżej jako ustawa z dnia 27.03.2003 r., bowiem organ I instancji obwieszczenie o wszczęciu postępowania z dnia 25.01.2006 r., nie podał do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na terenie miasta, ograniczył się tylko do wywieszenia ogłoszenia na tablicy ogłoszeń w budynku Urzędu Miasta [...]. W ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ I instancji obwieszczeniem z dnia 26.06.2006 r. zawiadomił strony, iż prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, określił rodzaj i miejsce realizacji inwestycji i zamieścił w nim pouczeniem o uprawnieniach stron wynikających z art. 10 § 1 i art. 73 § 1 k.p.a. Podano również, iż obwieszczenie podlega wywieszeniu na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta w [...], tablicy ogłoszeń na terenie osiedla "[...]" i na stronie biuletynu informacji publicznej. Na obwieszczeniu tym znajduje się informacja, iż obwieszczenie było wywieszone na tablicy ogłoszeń w okresie 27.06.-14.07.2006 r. Po tym uzupełnieniu organ I instancji decyzją z dnia [...].07.2006 r. Nr [...] uwzględnił podanie Gminy Miasta [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].09.2006 r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wskazaną decyzję organu I instancji. Dokonując subsumcji stanu faktycznego z przepisami prawnymi obowiązującymi w dacie wydania zaskarżonej decyzji należy zgodzić się ze stanowiskiem orzekających organów, że przedmiotowa inwestycja jest inwestycją celu publicznego, bo wynika to wyraźnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, z późn. zm./. W takim stanie rzeczy art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. stwarzał podstawę do złożenia podania o wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji celu publicznego. Należy też dodać, że ostatni Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Miasta [...] z 1991 r. utracił moc prawną na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139, z późn. zm./. Na marginesie należy zaznaczyć, iż ustawa z dnia 7.07.1994 r. przestała obowiązywać z dniem 11.07.2003 r. Wychodząc poza granice skargi, Sąd stwierdził następujące naruszenia prawa, a mianowicie: 1) art. 31 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm./, który stanowi, że wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Przepis ten odnosi się również do burmistrzów i prezydentów miast. Oznacza to, że wójt reprezentuje gminę przed organami administracji w sprawach, w których stroną postępowania jest gmina. W takiej sytuacji podanie o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z reguły powinno być podpisane przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, lub przez pełnomocnika. Podanie z dnia 20.01.2006 r. o wydanie decyzji podpisał Zastępca Burmistrza. W tym podaniu, ani w aktach administracyjnych nie ma nawet wzmianki, iż Zastępca Burmistrza był upoważniony do dokonania takiej czynności, ściśle związanej z reprezentacją gminy. Przypuszczalnie przyczyną podpisania podania przez zastępcę burmistrza mogła być okoliczność, że stroną postępowania /wnioskodawcą/ była gmina, której burmistrz w tej sprawie był właściwy do wydania decyzji /posiadał uprawnienia władcze – imperium/. Poruszona kwestia w piśmiennictwie jest interpretowana dwojako. Jedni uważają, iż w takiej sytuacji art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. uzasadnia wyłączenie organu we własnej sprawie /por. W. Chróścielewski – Organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Dom Wydawniczy ABC, W-wa 2002 r., str. 239-244/. Zwolennicy odmiennego poglądu przyjmują, że po uchyleniu art. 27a k.p.a. nie ma przeszkód do orzekania przez organ gminy we własnej sprawie /por. B. Adamiak, J. Borkowski – Postępowanie administracyjne i sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze "Lexis-Nexis", W-wa 2004, str. 131/. W orzecznictwie w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości przyjęto zapatrywanie, że jeżeli przedmiot zwrotu stanowi własność miasta na prawach powiatu, to prezydent tego miasta jako organ wykonawczy miasta i reprezentujący je na zewnątrz oraz także jako pracownik urzędu miasta, a jednocześnie sprawujący funkcję starosty, podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i 4 k.p.a., co w konsekwencji wyłącza możliwość upoważnienia przez niego do załatwienia takiej sprawy jego zastępców i pozostałych pracowników urzędu miasta /por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19.05.2003 r., sygn. akt OPS 1/03 – ONSA Nr 4/2003 r., poz. 115/. Zdaniem Sądu in merito wyłączenie organu od załatwienia własnej sprawy powinno dotyczyć tylko spraw majątkowych, bo generalne wyłączenia /we wszystkich sprawach/ prowadziłoby do destabilizacji funkcjonowania organów gmin. Przedmiotowa sprawa nie ma charakteru majątkowego, zatem Sąd nie dopatrzył się z tej przyczyny naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego /art. 145 § 1 pkt 1 b p.p.s.a., w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a./. 2) W podaniu o wydanie decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 20.01.2006 r. wymieniono 18 działek, na których ma być realizowana zamierzona inwestycja, a wśród nich działkę nr 1667/12. Taka ilość działek, wraz z działką nr 1667/12 widnieje w osnowie decyzji organu I instancji z dnia [...].07.2006 r. oraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...].09.2006 r. W obwieszczeniu z dnia 25.01.2006 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wymieniono 17 działek /nie ma działki nr 1667/12/. Powtórne obwieszczenie organu I instancji z dnia 26.06.2006 r. /ogłoszone po wydaniu decyzji kasacyjnej SKO z dnia [...].06.2006 r./, nie wymienia działek na których planowane jest przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne/. W wypisie uproszczonym z rejestru gruntów według stanu na dzień 25.01.2006 r., wymieniono 17 działek /nie ma działki nr 1667/12/. Przy takim stanie rzeczy nie wiadomo kto jest właścicielem działki nr 1667/12 i czy jej właściciel brał udział w postępowaniu administracyjnym. Wskazane uchybienie procesowe narusza art. 7 i 77 § 1 i art. 10 § 1 k.p.a. i mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 3) Z art. 61 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. wynika, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego może być wydana m. innymi wtedy, gdy teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W analizie, o jakiej mowa w art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r., architekt S. L. zasygnalizowała, iż w Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] z 1991 r., który utracił moc prawną, teren rolniczy objęty obecnym zamierzeniem inwestycyjnym objęty był zgodą resortu rolnictwa na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Takiego dowodu nie ma w aktach administracyjnych, przeto w tym zakresie sprawa nie została wyjaśniona. Z powodu wykazanych uchybień, uwzględnionych z urzędu i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c), art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił decyzje obu instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł po myśli art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. W skład zasądzonych kosztów na rzecz skarżącej M. W. weszły n/w składniki: - uiszczony wpis od skargi – 500 zł, - koszty przejazdu do Sądu z i z powrotem – 43 zł, Natomiast w skład zasądzonych kosztów na rzecz J. S. weszły następujące składniki: - uiszczony wpis od skargi – 500 zł, - koszty przejazdu strony i jej pełnomocnika nie będącego adwokatem lub radcą prawnym – 86 zł, Zarzuty podniesione w skardze M. W. same przez się nie miały natomiast wpływu na wynik sprawy. Przede wszystkim zaskarżona decyzja nie narusza prawa własności skarżącej, bowiem z ustawy z dnia 27.03.2003 r. wynika, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego może obejmować działki nie będące własnością wnioskodawcy. Ochrona prawa własności jest dopiero chroniona na etapie ubiegania się inwestora o pozwolenie na budowę, bowiem na tym etapie powinien posiadać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118)/. Z kolei zarzuty naruszenia art. 4 ust. 1-2, art. 6 ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r., nie wiążą się ściśle z przedmiotową sprawą. Natomiast art. 54 pkt 2d określa jakie elementy powinna zawierać decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i jednym z tych elementów są "wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich". Ten element jest zamieszczony w decyzji organu I instancji z dnia [...].07.2006 r. Natomiast skarżący J. S. zarzucił, iż planowana droga podzieli jego działkę nr 1669/10 na dwie części. Proponował, aby przesunąć drogę koło granicy północnej tej działki, ale jego propozycja została pominięta. Z załącznika graficznego do decyzji organu I instancji z dnia [...].07.2006 r. wynika, że istotnie projektowana droga lokalna ma przebiegać przez prawie środek jego działki. Działka nr 1669/10 jest działką rolną, klasy IVa. Do skargi dołączył decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...].05.2006 r., Nr [...], wydaną przez Burmistrza Miasta [...] dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na terenie działki nr 1669/10. W decyzji tej stwierdzono, że istnieje możliwość usytuowania dwóch budynków mieszkalnych z równoczesnym zabezpieczeniem terenu dla przebiegu trasy drogi lokalnej. Skoro taka możliwość istnieje, przeto zarzut skarżącego jest wątpliwy. Na marginesie należy nadmienić, iż orzekające organy w uzasadnieniach decyzji szczegółowo ustosunkowały się do podnoszonego zarzutu. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy uwzględnić n/w wskazówki: - wezwać wnioskodawcę Gminę Miasta [...] o uzupełnienie podania z dnia 20.01.2006 r. przez dołączenie pełnomocnictwa umocowującego Zastępcę Burmistrza do reprezentowania wnioskodawcy w sprawie o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego /pełnomocnictwo ogólne zawarte w zakresie czynności lub odrębne do przedmiotowej sprawy/, albo o podpisanie podania przez Burmistrza, - wyjaśnić, jaka osoba /fizyczna lub prawna/ jest właścicielem działki nr 1667/12 i dołączyć na tą okoliczność dowód z wypisu z rejestru gruntów, - ponownie zawiadomić strony w formie obwieszczenia o wszczęciu postępowania administracyjnego z wymienieniem również działki nr 1667/12, a jeżeli działka ta nie byłaby własnością wnioskodawcy to zawiadomienie należy doręczyć jej właścicielowi, - dołączyć do akt sprawy zezwolenie Ministra Rolnictwa na zmianę przeznaczenia nieruchomości rolnych, które rzekomo było wydane w trakcie opracowania Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...], uchwalonego w 1991 roku.