II SA/Rz 969/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna Sędziowie WSA Robert Sawuła /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi A. J. przeciwko Wójtowi Gminy w przedmiocie bezczynności organu w sprawie nakazu niezmieniania stanu wody na gruncie I. zobowiązuje Wójta Gminy do wydania decyzji w sprawie wszczętej w dniu [...] września 2005 r. na wniosek A., w toku której wydano decyzję w przedmiocie nie dokonywania zmian stanu wody na gruncie w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; II. wymierza grzywnę Wójtowi Gminy z tytułu bezczynności organu w kwocie 10 000 zł /słownie: dziesięć tysięcy złotych/; III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącej A. J. kwotę 300 zł /słownie: trzysta złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 969/07 Uzasadnienie A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie skargę na Wójta Gminy S. Dz. z tytułu niewykonania wyroku WSA w Rzeszowie II SA/Rz 500/06 domagając się wymierzenia grzywny w/w organowi, zarzucając ponadto bezczynność tego organu w sprawie, w której zapadł wyrok o charakterze kasacyjnym. W skardze podniosła, iż pismem z 18.10.2007r. zwróciła się do Wójta Gminy S. Dz. celem wydania decyzji w związku z zapadłym w dn.22.03.2007r. prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie. Uzyskała pisemną odpowiedź organu, iż w sprawie konieczna jest szczegółowa analiza materiału dowodowego, choć nie wskazano terminu załatwienia sprawy, co stanowić ma uchybienie przepisów "art.35 i 36 k.p.a.". Skarżąca nie została poinformowana o stanowisku organu, do czego zobowiązywał się Urząd Gminy w S. Dz.. A. J. wniosła o zobowiązanie "Urzędu Gminy w S. Dz." do wydania decyzji w sprawie, a tym samym wykonania uprzednio zapadłego wyroku. W wykonaniu zarządzenia Sądu Wójt Gminy w S. Dz. wyjaśnił, że wyrokiem WSA w Rzeszowie z 22.03.2007r. II SA/Rz 500/06 zostały uchylone decyzje organów obu instancji wydane w prawie nie dokonywania zmian stanu wody na gruncie. W związku z pismem A. J. udzielono stronie informacji w zakresie wydłużenia terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie pismem z 12.12.2007r. wójt zwrócił sie do Rejonowego Związku Spółek Wodnych w L. o wydanie opinii w sprawie zalesienia działki nr 326/4 w N. Dz., brak odpowiedzi w tej kwestii uniemożliwiać ma podjęcie stosownych decyzji. W tej sytuacji organ gminy wywodzi, iż skarga A. J. jest niezasadna. Sąd postanowił dopuścić dowód z akt sprawy II SA/Rz 500/06, a w szczególności z wydanego w tej sprawie wyroku WSA w Rzeszowie z 22.03.2007r.. Wyrokiem tym, wydanym ze skargi A. J., WSA w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].03.2006r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. Dz. z [...].12.2005r. Nr [...], którą nakazano A. J. nie zmieniać stanu wody na gruncie oraz usunięcie w terminie do 31.05.2005r. sadzonek drzew z działki nr 326/4 o pow. 1,56 ha. Zalesienie tej działki nastąpiło na podstawie planu zalesienia Nr 9/2004 z 23.12.2004r., które było sfinansowane ze środków Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Uchylone decyzje zostały wydane na wniosek Rejonowego Związku Spółek Wodnych w L., eksponującego iż zalesienie doprowadzi do zniszczenia sieci drenarskiej Nr 56 o pow. ok. 6 ha. Uchylając wydane w sprawie decyzje obu instancji WSA w Rzeszowie dopatrzył się naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd zalecił także, aby rozważyć czy wniosek Rejonowego Związku Spółek Wodnych w L. nie powinien być rozpatrzony w oparciu o inne przepisy prawa wodnego, eksponując także właściwość starosty odnośnie obowiązków utrzymania urządzeń melioracji szczegółowej. Z akt sprawy wynika, że wyrok II SA/Rz 500/06 opatrzony klauzulą prawomocności został doręczony SKO w dn.28.05.2007r.. Na rozprawę za Wójta Gminy S. Dz. nikt się nie stawił, organ został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Skarżąca okazała pismo z Urzędu Gminy w S. Dz. z 3.03.2008r. , którym wzywa się ją do złożenia wniosku o wydanie warunków zabudowy pod zalesienie działki nr 326/4 oraz swoją odpowiedź na to pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga A. J. została sformułowana w ten sposób, iż jej przedmiotem ma być niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie z 22.03.2007r. II SA/Rz 500/06. Z uzasadnienia skargi natomiast wynika, iż skarżąca dowodzi że Wójt Gminy S. Dz. dopuszcza się bezczynności w sprawie, w której zapadł powyższy wyrok. Aby rozpoznać prawidłowo skargę A. J., należy w pierwszej kolejności jednoznacznie określić jej przedmiot. Z mocy art.154 § 1 Ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 Ppsa, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art.154 § 3 Ppsa). Bezspornym jest, że w sprawie II SA/Rz 500/06 zapadł wyrok uchylający decyzję SKO, jak i decyzję Wójta Gminy S. Dz. w sprawie dotyczącej zmian stanu wody na gruncie w odniesieniu do działki, stanowiącej własność A. J.. Zgodnie z art.286 § 1 Ppsa po uprawomocnieniu się orzeczenia sadu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jak wynika z akta sądowych II SA/Rz 500/06 (k.156) wyrok opatrzony klauzulą prawomocności został wraz z aktami sprawy doręczony organowi II instancji – SKO w dn.28.05.2007r.. Zgodnie z art.286 § 2 Ppsa termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Termin ten zatem rozpoczął bieg w dn.28.05.2007r.. Kwestię maksymalnych terminów załatwiania spraw normuje kodeks postępowania administracyjnego (ustawa z dn.14.06.1960r. – Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.) w art.35. Generalnie, wedle zasady ogólnej szybkości i prostoty postępowania sprawy powinny być załatwiane wnikliwie i szybko (art.12 § 1 k.p.a.), załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art.35 § 3 k.p.a.). Przyjmując zatem wersję najbardziej korzystną dla organu gminy, termin załatwienia sprawy, po wydaniu wyroku II SA/Rz 500/06, upływał w dn.28.07.2007r.. Skarżąca wezwała Wójta Gminy w S. Dz. pismem z dn.18.10.2007r. do wydania decyzji w sprawie, z zagrożeniem skierowania sprawy do sądu administracyjnego. Wezwanie to nastąpiło więc w czasie, w którym upłynął już maksymalny termin do załatwienia sprawy, a organ pozostawał w bezczynności. Uznać należy zatem, że przedmiotem skargi, wniesionej w dn.11.12.2007r. przez A. J. jest bezczynność Wójta Gminy S. Dz. w zakresie nie wydania decyzji rozstrzygającej sprawę, która była już przedmiotem uwagi WSA w Rzeszowie w prawomocnym wyroku II SA/Rz 500/06. Skarga została poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art.154 § 1 Ppsa. Organ gminy miał zatem świadomość, że skarżąca podejmuje procedurę, w której zamierza skorzystać ze skargi sądowo-administracyjnej, w której może domagać się wymierzenia organowi grzywny. Wójt Gminy S. Dz. nie wydał jednak żadnej decyzji w sprawie, względnie innego aktu (np. postanowienia przekazującego sprawę wg właściwości staroście, w związku z wywodami zawartymi w wyroku II SA/Rz 500/06 odnośnie właściwości organów w sprawach dotyczących urządzeń melioracyjnych) mimo tego wezwania. Z tego względu Sąd uznaje, że Wójt Gminy S. Dz. dopuścił się bezczynności, o jakiej mowa w art.154 § 1 Ppsa, co uprawnia Sąd do wymierzenia temu organowi grzywny. Bez znaczenia dla kierunku rozstrzygnięcia sprawy pozostaje treść pisma Urzędu Gminy w S. Dz. z 12.12.2007r., a więc wydanego w dzień po wniesieniu skargi przez A. J., w którym, z powołaniem się na art.106 k.p.a., zwrócono się do Rejonowego Związku Spółek Wodnych w L., o opinię dotyczącą zalesienia działki nr 326/4. Sąd zauważa, że przepis art.106 k.p.a. nie ma charakteru samoistnego, a odnosi się do sytuacji, w której przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenie opinii lub zgody, zajęcia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Pomijając już kwestię, iż "urząd gminy" nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art.5 § 2 pkt 3 w zw. z pkt 6 k.p.a., to nie wskazano, jaki z przepisów prawa materialnego nakazywałby taka formę współdziałania z Rejonowym Związkiem Spółek Wodnych w L.. Ponadto ten ostatni podmiot nie jest organem administracji publicznej, w sprawie dotyczącej zmiany stanu wody na gruncie występował w charakterze strony, na wniosek której wszczęto postępowanie. Nie ma także, dla oceny zasadności wniesionej skargi, podobnego znaczenia treść pisma z 3.03.2008r. kierowanego przez Urząd Gminy w S. Dz. do A. J., albowiem dotyczyć ma ono innego postępowania. W myśl art.154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1 cyt. przepisu, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2007r. wynosiło 2.691,03, (komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dn.11.02.2008r. Monitor Polski Nr 13, poz.139), zatem dopuszczalna kwota grzywny wynosi 26.901,30 zł. Wymierzenie grzywny w kwocie 10.000 zł Sąd uznał za adekwatne do okresu bezczynności, zarazem przyjmując, iż zmusi to organ gminy do wydania stosownego rozstrzygnięcia w sprawie i respektowania faktu istnienia w obrocie prawnym prawomocnego wyroku tut. WSA II SA/Rz 500/06. Ponieważ skarga dotyczyła bezczynności Sąd wyznaczył Wójtowi Gminy S. Dz. maksymalny termin do załatwienia sprawy. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art.200 Ppsa, uwzględniając uiszczony wpis oraz koszty dojazdu strony do Sądu.