II SA/Rz 969/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 969/09 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] zgłaszającej sprzeciw w sprawie zakończenia budowy budynku rekreacji indywidualnej, usytuowanego na działce nr 495/10 w miejscowości S, objętego zawiadomieniem o zakończeniu budowy z dnia 5 sierpnia 2009 r. M. Z. i M. Z. M. Z. i M. Z. reprezentowani przez K. Z. złożyli w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podali, że wykonanie tej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556). Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnili, ale nawet nie wskazali z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżących uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. Z akt sprawy zaś nie wynika, iż zgłoszony przez organ I instancji sprzeciw w sprawie zakończenia budowy budynku rekreacji indywidualnej - na podstawie zaskarżonej decyzji - spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżących. Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie bowiem poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.