II SA/Rz 97/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Paweł Zaborniak /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi E. L. i S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia -skargę oddala- Burmistrz [...] mocą decyzji z dnia [...] października 2010 r., znak [...], nałożył na S. L. i E. L. właścicieli działki o nr 1437/3 położonej w D., następujące obowiązki z zakresu prawa wodnego: 1) przywrócenie spływu wód na ich działce o nr 1437/3 do stanu poprzedniego poprzez zlikwidowanie wykonanego przy północnej granicy działki nasypu ziemnego i ukształtowanie powierzchni działki w tym miejscu na równi z poziomem drogi na działce nr 1437/2, 2) wykonanie na ich działce nr 1437/3 przy jej wschodniej granicy nasypu o wysokości 15 cm, na odcinku północno wschodniego narożnika działki do pierwszego słupka w ogrodzeniu na działce o nr 1437/3, 3) zasypanie rowka wykonanego na podwórzu powyżej budynku mieszkalnego, którym wody opadowe spływające po terenie podwórza kierowane są w stronę ogrodzenia istniejącego przy wschodniej granicy działki. W postanowieniu o nałożeniu na wyżej wymienionych zobowiązanych grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], Burmistrz [...] wskazał, że kontrola przeprowadzona w dniu 16 listopada 2011 r. wykazała wykonanie obowiązków określonych w pkt 2 i 3 decyzji i tylko częściowe wykonanie obowiązku z pkt 1 decyzji. Według Organu brzeg działki nr 1437/3 przy jej północnej granicy ukształtowany był wyżej niż powierzchnia drogi. Również ponowna kontrola przeprowadzona w dniu 17 kwietnia 2012r. wykazała niewywiązanie się z wszystkich obowiązków.W następstwie tych ustaleń wydany został tytuł wykonawczy. Opisane postanowienie o nałożeniu grzywny zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (postanowienie z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. akt [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (zwany dalej WSA) wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 929/12 oddalił skargę S. L. i E. L. wniesioną przeciwko postanowieniom organów o zastosowaniu środków egzekucyjnych. W dniu 22 sierpnia 2012 r. przeprowadzona została kontrola wykonania przez właścicieli działki nr 1437/3 obowiązków wynikających z opisanej na wstępie decyzji Burmistrza [...]. Następnie na mocy postanowienia z dnia [...] września 2012 r. nr [...], Burmistrz [...] nałożył na S. L. oraz na E. L. kolejną grzywnę w wysokości 300 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] października 2010 r. znak [...]. Nałożoną grzywnę zobowiązani mieli uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia o nałożeniu grzywny. Organ pierwszej instancji stwierdził, że kontrola z dnia 22 sierpnia 2012 r. potwierdziła nie wykonanie przez S. L. i E. L. obowiązku administracyjnoprawnego określonego w pkt 1 decyzji z dnia [...] października 2010 r. Zażalenie od powyższego postanowienia wnieśli w terminie zobowiązani, podnosząc, że ich zarzuty wniesione w trakcie kontroli nie zostały rozpatrzone i uwzględnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...], utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza [...] o nałożeniu grzywny na w/w. Kolegium w jego treści zauważyło, iż decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] października 2010 r. znak [...], jest decyzją ostateczną i podlega wykonaniu. Niewykonanie obowiązku określonego w pkt 1 tej decyzji potwierdziła kolejna kontrola przeprowadzona przez organ egzekucyjny w dniu 22 sierpnia 2012 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) S. L. i E. L. zarzucili wydanym w ich sprawie rozstrzygnięciom naruszenie: art. 8, art. 76, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. a także art. 1, art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ich zdaniem, naruszenie tych regulacji powinno spowodować stwierdzenie nieważności postanowień o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Określone w decyzji obowiązki zostały wykonane o czym przesądza w sposób jednoznaczny pismo Burmistrza [...] z dnia 29 lipca 2011 r., znak [...]. SKO odpowiadając na skargę wyżej wymienionych wniosło o jej oddalenie. Podniesiono, że jednorazowe wykonanie obowiązku nałożonego na strony decyzją nie zwalania ich od utrzymania urządzeń zabezpieczających stan stosunków wodnych w odpowiednim stanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga E. L. i S. L. podlega oddaleniu. Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekające w sprawie organy nie naruszyły prawa materialnego i formalnego nakładając na skarżących kolejną grzywnę w celu przymuszenia. Źródłem obowiązku administracyjnoprawnego,który organy starają się wyegzekwować od skarżących jest ostateczna decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] października 2010 r. W jej treści nakazano właścicielom działki 1437/3 położonej w miejscowości D. m.in. zlikwidować istniejący przy północnej stronie działki 1437/3 nasyp ziemny i ukształtować powierzchnię działki w tym miejscu na równi z poziomem drogi nr ewid. 1437/2. Słusznie zauważa SKO, iż decyzja ta stała się ostateczna a przez to powinna zostać wykonana przez jej adresatów. Jest to akt organu samorządowego na trwałe kształtujący stosunki prawne. Kontrola wykonania obowiązku zlikwidowania nasypu oraz jego egzekucja należała do właściwości miejscowej oraz rzeczowej Burmistrza [...]. Należy przypomnieć, iż przeprowadzona w dniu 16 listopada 2011 r. kontrola pracowników urzędu obsługującego Burmistrza [...] potwierdziła, iż brzeg działki 1437/3 ponownie usytuowany jest wyżej niż powierzchnia drogi. Wobec tego organ wezwał S. L. i E. L. do pełnej realizacji ostatecznej decyzji administracyjnej. W piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r. wyraźnie uprzedzono właścicieli wskazanej działki, iż niewykonanie treści decyzji spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego i nałożenie grzywny w celu przymuszenia. Także kolejna kontrola przeprowadzona w dniu 17 kwietnia 2012 r. potwierdziła nie wykonanie w całości nakazanych prac. Na tej podstawie sporządzone zostały tytuły wykonawcze, właściwie doręczone zobowiązanym. Kolejnym krokiem Burmistrza [...] zmierzającym do dostosowania stanu rzeczywistego do treści ostatecznej decyzji administracyjnej było wydanie postanowienia z dnia [...] maja 2012 r., znak [...], o nałożeniu na S. L. i E. L. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 300 zł. Postanowienie to zostało pozytywnie skontrolowane przez SKO. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 929/12,oddalił skargę S. L. i E. L. na opisane wyżej postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Kolejne postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia ma oparcie we właściwie przeprowadzonych czynnościach kontrolnych z dnia 22 sierpnia 2012 r. Brali w nich udział pracownicy Urzędu Miasta [...] oraz właściciele działek 1435/2 i 1437/3. W protokole z tych czynności stwierdzono: (...) nasyp przy północnej granicy działki 1437/3 na odcinku 2 – 3 m od północno-wschodniego narożnika działki w kierunku zachodnim został częściowo ścięty na długości 2 m poziomu drogi znajduje się na równi z poziomem działki Państwa L. Na pozostałym odcinku porośnięty trawą brzeg działki znajduje się wyżej niż poziom drogi. Na brzegu działki widoczne są odcinki gdzie wykonywane były prace ziemne, prace te nie spowodowały obniżenia poziomu brzegu działki (...). Ponieważ obowiązek wyrównania powierzchni działki i powierzchni drogi nie został w dalszym ciągu wykonany i zostało to w sposób wymagany wyjaśnione, Organ wykazał podstawy aby zastosować środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia. W myśl art. 120 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej kwocie. Wydane postanowienie spełnia warunki formalne jakie nakreśla art. 122 § 1 i 2 u.p.e.a. Organy pouczyły strony o okolicznościach umorzenia grzywny precyzowanych przez art. 125 u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż okazały się one bezzasadne. W przekonaniu skarżących pismo Burmistrza [...] z dnia 29 lipca 2011 r. znak [...], jednoznacznie przesądza o tym, że obowiązki nałożone na zobowiązanych zostały przez nich w całości wykonane. Oparte na tych twierdzeniach zarzuty stanowiły przedmiot oceny WSA wyrażonej w prawomocnym wyroku z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 929/12. W jego uzasadnieniu podkreślono, że przytoczone pismo Burmistrza Miasta, w którym organ ten stwierdza, że na dzień 29 lipca 2011 r. obowiązki wynikające z decyzji zostały wykonane, nie stanowi o bezprzedmiotowości prowadzonej egzekucji. Stan stosunków wodnych unormowanych decyzją wydaną na podstawie art. 29 ustawy Prawo wodne, powinien być utrzymywany przez właściciela nieruchomości w sposób ciągły. Z obowiązków orzeczonych tą decyzją nie zwolni strony dostosowanie się do jej treści tylko przez oznaczony okres czasu. Wykonanie obowiązku a następnie przywrócenie przez właściciela nieruchomości stanu sprzed wydania decyzji a więc stanu stosunków wodnych zagrażających nieruchomościom sąsiadującym, nie odpowiada ratio legis art. 29 ustawy Prawo wodne. Sąd podtrzymuje to stanowisko i stwierdza, że wobec naruszenia treści decyzji Burmistrza [...] zobowiązującej skarżących do wyrównania poziomu działki z drogą, prowadzone czynności egzekucyjne nie są bezprzedmiotowe, a tym samym nie nastąpiło opisane w skardze naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Z wyżej wyłożonych przyczyn nastąpiło oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.