II SA/Rz 970/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów i zaprzestania prowadzenia działalności - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A Sp. z o.o. z/s w P. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu 2 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła podpisana przez radcę prawnego E. K. skarga A Sp. z o.o. z/s w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów i zaprzestania prowadzenia działalności. Wraz ze skargą radca prawny przedłożył do akt pełnomocnictwo udzielone przez J. G. – jedynego członka zarządu A Sp. z o.o. wraz z wydrukiem komputerowym aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) – Rejestru Przedsiębiorców. W dniu 7 listopada 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wraz z kserokopią Informacji o Osobie z Krajowego Rejestru Karnego (dalej: "Karta Karna") dotyczącą J. G. Z dokumentu tego wynikało, że w/w został skazany za przestępstwa, które w myśl dyspozycji art. 18 § 2 i 3 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, dalej: "Ksh") wyłączały możliwość pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółki kapitałowej prawa handlowego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. tut. Sąd wezwał radcę prawnego do wykazania, czy toczyło się z udziałem J. G. postępowanie, o którym mowa w art. 18 § 4 Ksh, jeśli tak to o nadesłanie odpisu orzeczenia, w sytuacji gdyby takie postępowanie nie toczyło się to o wyjaśnienie czy Spółka posiadała zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź czy został dla niej ustanowiony kurator. Zwrócono się również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie radcy prawnego do działania w imieniu skarżącej Spółki. Z powodu braku odpowiedzi na w/w wezwanie zarządzeniem z 18 grudnia 2013 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie raca prawny E. K. nadesłała podpisany przez nią odpis skargi z dnia 2 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym sąd dokonuje oceny skargi pod względem formalnym czy odpowiada ona określonym w ustawie wymogom, bez których spełnienia nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika ustanowionego zgodnie z przepisami ustawy P.p.s.a. Jeżeli pismo takie (w tym skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W takim przypadku przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Pełnomocnik zaś przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 34, 28 § 1, 29, 37 § 1, 46 § 3 P.p.s.a.). Jak już powyżej zaznaczono osoby prawne dokonują czynności przez organy (art. 28 § 1 P.p.s.a). W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 Ksh). Z przepisów art. 18 § 1 i 2 cyt. ustawy wynika zaś, że członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, z wyłączeniem jednak osoby, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy. Z przedłożonego przez radcę prawnego wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do KRS wynikało, że jedynym wspólnikiem a zarazem jedynym członkiem zarządu Spółki jest J. G. Zaś z nadesłanej przez organ Karty Karnej J. G. wynikało, że z powodu prawomocnych skazań wyrokami sądowymi obejmował go wynikający z art. 18 § 2 Ksh zakaz pełnienia tej funkcji, a stan taki istniał już w dacie rejestracji Spółki w KRS. Tak więc w istocie Spółka nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania, a udzielone przez J. G. pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed tut. Sądem było nieskuteczne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 10.01.2008 r. sygn. IV CSK 356/07, publ. OSNC 2009/3, poz. 43; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25.04.2013 r. sygn. V ACa 600/12, publ. www.orzeczenia.ms.gov.pl). Wobec powyższych ustaleń, w okolicznościach sprawy, wezwano radcę prawnego do wykazania, że J. G. nie był w dacie udzielania pełnomocnictwa objęty zakazem pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej lub też wyjaśnienia, czy Spółka posiadała w dacie udzielania pełnomocnictwa zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź został dla niej ustanowiony kurator, jak również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie do działania w imieniu Spółki. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi ze strony radcy prawnego, co z kolei obligowało Sąd do pominięcia jego osoby w dalszym toku postępowania, skoro nie wykazał dysponowania należytym umocowaniem. Dlatego też w dalszej kolejności skierowano bezpośrednio do skarżącej Spółki wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Powyższe miało na celu potwierdzenie czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika. W zakreślonym terminie radca prawny E. K. nadesłała podpisany przez siebie odpis skargi z dnia 2 września 2013 r. W tych okolicznościach bezsporne jest, że skarżąca Spółka prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. jej podpisania, nie wykonała wezwania Sądu i skargi nie podpisała. Nie nadesłano także dokumentów wskazujących na sposób reprezentacji Spółki oraz wykazujących należyte umocowanie dla radcy prawnego do działania w imieniu Spółki A Sp. z o.o. Procesową konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych, a takim brakiem jest m.in. niepodpisanie (niezatwierdzenie) przez upoważnioną osobę (organ Spółki, przedstawiciela ustawowego – np. kuratora, należycie umocowanego pełnomocnika) skargi, jest stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. odrzucenie skargi. Ponadto z posiadanych dokumentów wynikało również, że Spółka może nie posiadać organu uprawnionego do jej reprezentowania (wpis do KRS ma w tym zakresie charakter deklaratywny), a przez to zdolności procesowej w postępowaniu sądowym, i braki te mogły mieć charakter pierwotny, tzn. istnieć już w dacie wniesienia skargi, co wymagało podjęcia przez Sąd czynności w trybie art. 62 i art. 31 § 1 P.p.s.a. Okoliczność ta także stanowić mogła o niedopuszczalności skargi, ponieważ stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Niemniej, wezwania kierowane w pierwszej kolejności do rzekomego jak się okazało pełnomocnika, a następnie do samej Spółki, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie tej okoliczności, przy czym podmioty te nie podjęły inicjatywy celem ich zaprzeczenia. Istniały zatem podstawy do uznania, że braki w zakresie zdolności procesowej istniały i nie zostały uzupełnione. Tak więc skarga podlegałaby odrzuceniu także i z tego powodu. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.