II SA/Rz 973/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności -skargę oddala- Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 roku [...], działając na podstawie art.7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 163 poz. 1364 z 2005 r. ) ,art. 2 ust.3 ustawy z 16. 04. 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 93 poz. 888 z 2004 r.), art. 7 ustawy z 27 03. 2003 r.o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie których ustaw ( Dz. U. Nr 80 poz. 718 z 2003 r.),art. 71 ust.3 , art. 51ust.1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 106poz. 1126 z 2000) oraz art. 104 k.p.a. nakazał A. i H. K. i W. i W. K. przedłożyć w terminie do 30 08.2006 roku następujące dokumenty , celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie : -inwentaryzację budowlaną wykonaną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia wraz z uzgodnieniami Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Inspekcji Sanitarnej ,Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Straży Pożarnej , -informacji o przeznaczeniu terenu na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. aktualnego w dacie dokonania zmiany sposobu użytkowania ( 1991 rok) -ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania. W uzasadnieniu wskazano, że na parterze budynku przy ul. K. [...] w M. pomieszczenie przeznaczone na kuchnię ,użytkowane jest jako warsztat naprawy sprzętu AGD. Zmiana użytkowania nastąpiła bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia. Odwołanie od tej decyzji wniósł J. P., współwłaściciel przedmiotowego budynku. Wniósł o "odrzucenie" decyzji i powołał się na wyrok Sądu Rejonowego w M. sygn. [...], który jego zdaniem potwierdza przeznaczenie budynku na cele mieszkalne. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] września 2006 roku znak [...], działając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w dniu [...] lutego 2004 roku ,Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w trybie art. 51 prawa budowlanego decyzję nr [...] znak: [...], którą nakazał A. i W. K. przedłożenie w wyznaczonym terminie określonych dokumentów celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a to: -inwentaryzację budowlaną wykonaną przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje wraz z uzgodnieniami / opiniami / określonych organów -informację o przeznaczeniu terenu na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego aktualnego w dacie zmiany sposobu użytkowania. -ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania. Decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego Nakładała ona te same obowiązki ,które nakłada decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2006 roku. Skoro zatem funkcjonuje ostateczny akt administracyjny w tym samym przedmiocie, należało uchylić zaskarżoną decyzję. Pozostawienie jej w obrocie prawnym mogłoby skutkować w przyszłości stwierdzeniem jej nieważności. J. P. złożył w dniu 10 października 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę. Wezwany o jej sprecyzowanie, wyjaśnił, że przedmiotem skargi są : - postanowienie WINB z dnia [...] września 2006 roku [...] - decyzja WINB z dnia [...] września 2006 roku [...] W skardze zarzucił ,że od 1999 roku nadzór budowlany nie zakończył nielegalnego wyjaśniania użytkowania kuchni i domaga się zakończenia przez Sąd konfliktu. Domaga się przywrócenia w wyroku poprzedniego sposobu użytkowania kuchni, zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. [...]. Jego zdaniem nie jest możliwe przekształcenie kuchni na warsztat. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się merytorycznie do jej zarzutów wskazując, że nie są one jasno sprecyzowane. Organ dodał też, że zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 roku , nr [...], znak: [...] w przedmiocie udzielająca pozwolenia na użytkowanie, jednak nie jest ona ostateczna, w związku z wniesionym przez J. P. odwołaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku/ sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku/ zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Bezspornym w sprawie jest, że decyzją [...] z dnia [...] lutego 2004 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał A. i W. K. do przedłożenia dokumentów w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie lokalu jako warsztatu naprawy sprzętu AGD. Decyzja doręczona została J. P., A. K. i W. K. W wydanej następnie decyzji z dnia [...] maja 2004 roku [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestorzy, po zobowiązaniu ich do przedłożenia dokumentów przedłożyli : inwentaryzację budowlaną wykonaną przez uprawnionego projektanta, ekspertyzę techniczną stwierdzającą ,że przedmiotowy lokal warsztatowy naprawy sprzętu AGD nadaje się do użytkowania , informację o przeznaczeniu terenu dla działki nr 2474, na której usytuowany jest budynek określającą funkcję terenu jako mieszkalną i usługową (w perspektywie preferowana funkcja: usługi handlu, gastronomii, rzemiosła i mieszkalna) o zabudowie budynkami mieszkalno – usługowymi. Dodano, że organy państwowe wymienione w art. 56 prawa budowlanego nie wniosły sprzeciwu do planowanego użytkowania warsztatu. Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2006 roku nakłada identyczne obowiązki, które nałożyła , pozostająca nadal w obrocie prawnym decyzja z [...] lutego 2004 roku. Adresaci decyzji wykonali obowiązki w wyznaczonym terminie. Wydanie kolejnej decyzji zobowiązującej do spełnienia tych samych warunków doprowadziłoby do wydania decyzji w sprawie rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. To zaś mogłoby skutkować w przyszłości stwierdzeniem jej nieważności stosownie do przepisu art. 156. Sąd dostrzega, że decyzja z dnia [...] lutego 2004 roku adresowana była do A. i W. K., a decyzja z [...] lipca 2006 – do A. i H. oraz W. i W. K. Niemniej, jak wskazano wyżej – obowiązek przedłożenia dokumentów został przez inwestorów wykonany, co potwierdza nie tylko wymieniona wyżej decyzja z [...] maja 2004 roku, ale też akta sprawy. W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę, jako nieuzasadnioną, w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.