II SA/Rz 973/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A z siedzibą we L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007r., Nr [...] w przedmiocie nałożonej kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego rzeczy bez wymaganego zezwolenia - postanawia - odrzucić skargę. Skargą z dnia 3 grudnia 2007r. podpisaną przez Z. M., firma A z siedzibą we L., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8000 zł (słownie: osiem tysięcy złotych) za wykonywanie transportu drogowego rzeczy przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego zezwolenia. Z uwagi na fakt, iż skarga została wniesiona i podpisana przez Z. M., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27.12.2007r., tut. Sąd poinformował ww., iż uznaje go za pełnomocnika do odbioru pism w postępowaniu sądowym, pouczając jednocześnie o treści art. 35 § 1 i art. 299 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a. Ponadto wezwano A z siedzibą we L. do usunięcia braków formalnych poprzez podpisanie skargi, w terminie 60 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało wysłane pełnomocnikowi skarżącego do doręczeń – Z. M. i doręczone w dniu 11 stycznia 2008 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 46 akt sądowych). Wyznaczony przez, tut. Sąd 60-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 marca 2008r. Wezwanie nie zostało wykonane. Z uwagi na treść zalegającego w aktach administracyjnych pełnomocnictwa, udzielonego przez dyrektora R. P. – Z. M., z którego nie wynikało umocowanie dla wymienionego do reprezentowania firmy A z siedzibą we L. przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem z dnia 15.04.2008r., tut. Sąd wezwał ww. firmę do nadesłania dokumentów wskazujących osoby uprawnione do jej reprezentacji oraz wezwał Z. M. do wyjaśnienia czy jest on uprawniony do reprezentacji ww. firmy z mocy przepisów statutowych czy też jest jej pracownikiem bądź pracownikiem organu nadrzędnego oraz pouczono go jednocześnie o treści art. 35 § 2 p.p.s.a. Oba wezwania zostały wysłane na adres podany w skardze przez Z. M. i odebrane przez ww. w dniu 22.04.2008r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd 30-dniowego terminu, wezwanie nie zostało wykonane, a wymagane dokumenty nadesłane. Ponadto z zalegającej w aktach administracyjnych decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].12.2007r., Nr [...] wynika, iż działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., Dyrektor Izby Celnej uwzględnił w całości skargę objętą niniejszym postępowaniem i uchylił decyzje organu I i II instancji a postępowanie umorzył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym sąd dokonuje oceny skargi pod względem formalnym czy odpowiada ona określonym w ustawie wymogom, bez których spełnienia nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika ustanowionego zgodnie z przepisami ustawy p.p.s.a. Natomiast przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. wskazuje, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przepis art. 35 § 2 p.p.s.a. rozstrzyga natomiast kwestię pełnomocnictwa osoby prawnej. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Z tego względu Sąd zwrócił się do skarżącej firmy za pośrednictwem Z. M. – pełnomocnika do doręczeń o wyjaśnienie kwestii reprezentowania A z siedzibą we L. i potwierdzenie tego stosownymi dokumentami w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone Z. M. – pełnomocnikowi do odbioru pism w postępowaniu sądowym w dniu 22 kwietnia 2008r., zatem należy uznać, iż termin do uzupełnienia braków skargi bezskutecznie upływał z dniem 23 maja 2008r. Bezsporne jest, iż skarżący prawidłowo wezwany (za pośrednictwem pełnomocnika do doręczeń) do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. jej podpisania, nie wykonał wezwania Sądu i skargi nie podpisał. Nie nadesłał także dokumentów wskazujących na sposób reprezentacji firmy A z siedzibą we L. Również podpisany pod skargą Z. M. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu odnośnie wskazania czy jest on uprawiony do reprezentacji firmy z mocy przepisów statutowych czy też jest jej pracownikiem bądź pracownikiem organu nadrzędnego. Procesową konsekwencją nieuzupełnienia braków formalnych, a takim brakiem jest m.in. niedołączenie do skargi pełnomocnictwa, przedstawienie dokumentów wskazujących na sposób reprezentacji firmy czy też niepodpisanie skargi, jest stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi. Odnosząc się zaś do wniosku Dyrektora Izby Celnej, zawartym w odpowiedzi na skardze z dnia 21.12.2007r. o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. należy stwierdzić, iż rozpatrzenie tego wniosku jest możliwe dopiero po zbadaniu czy skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. Wobec faktu, iż skarga w niniejszej sprawie obarczona jest brakami formalnymi, które w ustawowym terminie nie zostały uzupełnione zasadnym stało się jej odrzucenie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.