II SA/Rz 973/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. S. kwotę 997 zł /słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A.S. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] czerwca 2018 r. Nr [...] wydana w przedmiocie nakazu rozbiórki wewnętrznej instalacji. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm. – zwana dalej "P.b."). Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) w dniu [...] kwietnia 2017 r. przeprowadził oględziny w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr 8 przy ul. [...] w P. Z dokonanych ustaleń wynikało, że jest to obiekt w zabudowie zwartej, trzykondygnacyjny podpiwniczony z poddaszem stanowiącym strych nieużytkowy, wykonany w technologii tradycyjnej jako murowany z cegły ceramicznej. W budynku znajduje się 6 lokali mieszkalnych. Obiekt podlega ścisłej ochronie konserwatorskiej na podstawie wpisu do rejestru zabytków pod numerem [...]. Stanowi własność osób fizycznych, tworzących Wspólnotę Mieszkaniową [...] 8 w P. i jest w zarządzie D.P., prowadzącego Agencję Obsługi Nieruchomości i Inwestycji "[...]" z/s przy ul. [...] w P. W trakcie oględzin ustalono także, że lokal mieszkalny nr 5 stanowi własność A.S. W jego skład którego wchodzi: korytarz, 3 pokoje, kuchnia, łazienka, garderoba oraz kotłownia (będąca przedmiotem postępowania), usytuowany jest w poziomie II piętra budynku. Pomieszczenie kotłowni, o wymiarach 1,71 x 1,17 m i wysokości 3,36 m, usytuowane jest przy zewnętrznej klatce schodowej budynku i posiada drzwi wejściowe z korytarza o wymiarach w świetle ościeżnicy 0,70 x 2,00 m, z otworami nawiewnymi w dolnej części. Wewnątrz pomieszczenia znajduje się piec na paliwo stale Premium firmy Wiar, według ustaleń organu I instancji podpięty do przewodu kominowego dymowego, w trzonie kominowym pomiędzy kotłownią a kuchnią. Nad kotłem znajduje się zbiornik do podgrzewania wody oraz naczynie wzbiorcze. Pomieszczenie wyposażone zostało w wentylację nawiewną, wykonaną przestrzałowo przez zewnętrzną ścianę budynku przy otwartej klatce schodowej. Na suficie znajduje się kratka wentylacji wywiewnej, podłączona do trzonu kominowego jak piec na paliwo stałe. Od w/w pieca rozprowadzono instalację centralnego ogrzewania w postaci rur PP i grzejników aluminiowych. Rury poprowadzone zostały przy dolnych krawędziach ścian, częściowo w bruzdach ściennych, a do łazienki (jak ustalił organ) prawdopodobnie pod posadzką korytarza. W toku oględzin A.S. oświadczyła, że w momencie zakupu przedmiotowego lokalu mieszkalnego, tj. około 2008 r. był on wyposażony w instalację centralnego ogrzewania podłączoną do piecyka gazowego w łazience (aktualnie brak jest piecyka). Około 2013 r. powyższą instalację podłączono do pieca na paliwo stałe, usytuowanego w kotłowni. Jednocześnie dokonano wymiany wszystkich grzejników instalacji centralnego ogrzewania. Poprzednio w pomieszczeniu z piecem znajdowała się ubikacja z zamontowanym prysznicem. Wyżej wymieniona nie posiadała dokumentów związanych z legalnością wykonanych robót związanych z montażem pieca na paliwo stałe i wymianą grzejników. Przedłożyła kserokopię protokołu nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz protokołu nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych w budynku przy ul. [...] 8 w P. sporządzone przez B.K., kserokopię uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] 8 w P. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody A.S. na zamontowanie kominka i wkładu kominowego, decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2013 r. ([...]) na prowadzenie prac remontowych w mieszkaniu nr [...] przy ul. [...] 8 w P. Wobec powyższych ustaleń PINB postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] nakazał A.S. wykonanie oceny technicznej, dotyczącej prawidłowości samowolnie wykonanej instalacji centralnego ogrzewania wraz z zamontowaniem pieca na paliwo stałe w przedmiocie jakości wykonanych robót, parametrów technicznych oraz prawidłowości montażu pieca, w tym: poprawności wentylacji, prawidłowości podłączenia do przewodu dymowego, kubatury pomieszczenia oraz mocy cieplnej pieca. Jednocześnie wskazano, że przedmiotowa ocena winna zawierać stwierdzenia dotyczące istniejących zagrożeń oraz wykazywać możliwości i sposób doprowadzenia wykazanych nieprawidłowości do właściwego stanu technicznego w terminie do [...] października 2017 r. (termin przedłożenia oceny technicznej został wydłużony do dnia [...] grudnia 2017 r.). Dnia [...] grudnia 2017 r. A.S. przedłożyła ocenę techniczną dotycząca prawidłowości wykonania instalacji centralnego ogrzewania wraz z zamontowaniem pieca na paliwo stałe. PINB decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] nakazał A.S. dokonanie rozbiórki części obiektu budowlanego, poprzez odłączenie od przewodu kominowego pieca na paliwo stałe, wraz z zamurowaniem otworu po odłączeniu pieca, stanowiącego element instalacji centralnego ogrzewania w lokalu mieszkalnym nr [...], w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr 8 przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu organ podał, że roboty budowlane związane z wykonaniem kotłowni w przedmiotowym lokalu wykonane zostały zarówno w sposób którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 P.b. - bez wymaganego pozwolenia na budowę, jak również w sposób o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b., tj. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń warunków określonych w przepisach, co związane jest z montażem pieca na paliwo stałe o mocy 8 kW w pomieszczeniu o kubaturze 8,50 m3, nie spełniając wymagań dotyczących kubatury, określonych w § 136 ust. 2a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 – dalej "rozporządzenie"), w myśl którego: kubatura kotłowni z zamontowanym piecem na paliwo stałe o mocy cieplnej 8 kW, powinna wynosić 32,0 m3 (4 m3/kW x 8 kW). Odwołanie od tej decyzji złożyła A.S. wnioskując o jej skontrolowanie. Podała, że kubaturę kotłowni można powiększyć likwidując drzwi wejściowe do tego pomieszczenia, która łączy się z przedpokojem o powierzchni 10m2 i wysokości 3m oraz kuchnią o powierzchni 15m2 i wysokości 3,36 m, która nie posiada drzwi wejściowych z przedpokoju. Wskazała, że niemożliwe jest zastąpienie istniejącego ogrzewania na gazowe, ponieważ nie posiada instalacji gazowej w mieszkaniu. WINB wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i jednocześnie nakazał A.S. rozbiórkę części wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] 8 w P., poprzez odłączenie od przewodu kominowego pieca na paliwo stałe wraz z zamurowaniem otworu wlotowego do przewodu kominowego w sposób trwały. Organ odwoławczy uznał, że stanowisko organu I instancji jest w pełni uzasadnione. Jednakże zreformowania wymaga sentencja decyzji. WINB wskazał, że z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że przedmiotowy lokal mieszkalny, który nabyła odwołująca w 2008 r. wyposażony był w instalację centralnego ogrzewania podłączoną do piecyka gazowego w łazience, a roboty budowlane wykonane został ok. 2013 r. i polegały na zlikwidowaniu piecyka gazowego i zamontowaniu pieca na paliwo stałe w pomieszczeniu, w którym poprzednio znajdowała się ubikacja z zamontowanym prysznicem, oraz wymianie grzejników centralnego ogrzewania. Jak zaznaczył organ przedmiotowy lokal stanowi część składową budynku zamieszkania zbiorowego, którego projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Tym samym wykonanie robót budowlanych polegających na jego przebudowie zgodnie z art. 29 ust.2 pkt 1 aa) P.b. wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto budynek położony przy ul. [...] 8 w P. został wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-1367 i zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 1 P.b. wykonanie robót budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. A.S. będąca inwestorem przed wykonaniem robót nie uzyskała stosownego pozwolenia na budowę, lecz wykonała je samowolnie. Wykonanie robót budowlanych wewnątrz pomieszczenia budynku nie stanowi budowy ani obiektu budowlanego, ani jego części, lecz stanowi jego przebudowę (zgodnie z art. 3 ust. 7a P.b.). W rozpatrywanym przypadku w wyniku wykonania pieca na paliwo zmianie uległy parametry użytkowe lokalu, ponieważ zmienił się sposób ogrzewania mieszkania. Wykonany piec na paliwo stałe stanowi jedyne źródło ogrzewania mieszkania. Konsekwencją wykonania robót budowlanych wskutek, których nie doszło do wybudowania obiektu budowlanego, lub jego części, jest zastosowanie procedury określonej w art. 50 i 51 P.b., która znajduje zastosowanie zarówno do wykonywanych samowolnie robót budowlanych, które do chwili wydania rozstrzygnięcia nie zostały zakończone, jak również do robót już zakończonych - do czego uprawnia art. 51 ust 7 P.b. W przypadku, gdy roboty budowlane zostały już zrealizowane, a wykonane były bez wymaganego prawem pozwolenia, co ma miejsce w rozpatrywanym przypadku, zastosowanie znajdują regulacje zawarte w art. 51 ust. 1 pkt. 1 i 2 P.b. w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie ma innej możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr 8 przy ul. [...] w P. do stanu zgodnego z prawem, jak skuteczne odłączenie od przewodu kominowego pieca na paliwo stałe wraz z zamurowaniem otworu po odłączeniu pieca stanowiącego element instalacji centralnego ogrzewania z uwagi na naruszenie przepisu § 136 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia. W ocenie WINB organ I instancji prawidłowo wyliczył, że w przedmiotowej sprawie pomieszczenie na kocioł o mocy 8 kW powinno mieć kubaturę 32m3. Nie znajdują także uzasadnienia wnioski odwołującej a dotyczące możliwości powiększenia powierzchni kotłowni poprzez połączenie jej z częścią mieszkalną. Takie działanie stanowiłoby naruszenie § 136 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia (w przepisie tym mowa jest o pomieszczeniach niebędących pomieszczeniami mieszkalnymi). Końcowo organ podał, że sentencja decyzji została zreformowana z uwagi na niewłaściwe jej sformułowanie. W wyniku dokonanych robót nie doszło do powstania nowej części obiektu, którego rozbiórkę nakazuje organ I instancji, natomiast nieunikniona jest rozbiórka części wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania jaki stanowi piec na paliwo stałe. Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A.S. – zastępowana przez pełnomocnika r. pr. D.W., wnosząc o jej uchylenie w całości, jak też uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, wbrew ciążącemu na organie obowiązkowi i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.: - przyjęcie, że w sprawie zastosowanie znajduje art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 7 P.b., mianowicie, że doprowadzenie samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem może nastąpić tylko poprzez dokonanie rozbiórki części wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania; - niezastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. i nienałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, mimo istnienia do tego podstawy; - niezastosowanie § 2 ust. 2, ust. 3a, ust. 4 rozporządzenia, zgodnie z którym wymagania o których mowa w rozporządzeniu mogą być spełnione w inny niż ustalony w tym rozporządzeniu sposób. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wykonanie nakazu rozbiórki pozbawi ogrzewania lokal, w którym zaspokaja ona wraz z rodziną swoje potrzeby mieszkaniowe, jak też narazi ją na znaczne koszty związane z wykonaniem decyzji oraz wykonaniem nowego systemu grzewczego. Zarzuciła, że organ nie rozważył, czy w przedmiotowym stanie faktycznym mogłyby mieć zastosowanie § 2 ust. 2, ust. 3a i ust. 4 rozporządzenia. Jej zdaniem przestawiona ocena techniczna dotycząca prawidłowości wykonania instalacji centralnego ogrzewania wraz z zamontowaniem pieca na paliwo stałe, protokół sprawdzenia instalacji i protokół kominiarski, decyzja [...] Konserwatora Zabytków świadczą, że istnieje podstawa do zastosowania wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia. WINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sądy administracyjne z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się zatem kryterium legalności dokonują kontroli zgodności zaskarżonego aktu (tu decyzja) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy rozpatrywaniu sprawy nie badają natomiast celowości, ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a ograniczają się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie decyzji będącej przedmiotem sprawy. Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a." sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie zaś art. 135 P.p.s.a. stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Naruszenie przepisów postępowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych. Treść wspomnianego wyżej przepisu jednoznacznie stanowi, że warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustalenie, iż stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Lektura akt administracyjnych i uzasadnienie kontrolowanych decyzji prowadzi do wniosku, że przez organy obu instancji nie były w pełni respektowane obowiązki wynikające z art. 7 K.p.a., tj. wyrażonej w nim zasady rzetelnej procedury (czyli zasady legalizmu, prawdy obiektywnej oraz wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli), uzupełnionej regulacją z art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżoną decyzją skierowany został do A.S. nakaz rozbiórki części wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania w stanowiącym jej własność lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] 8 w P., poprzez odłączenie od przewodu kominowego pieca na paliwo stałe wraz z zamurowaniem otworu wlotowego do przewodu kominowego w sposób trwały. Szczegółowy opis pomieszczenia, w którym wykonany został montaż pieca na paliwo stałe (kotłowni), jak również lokalu mieszkalnego nr [...] zaprezentowany został przy okazji przedstawienia stanowiska strony i organu, brak jest więc konieczności jego powielania. Wskazać jednak należy, że wykonane ok. 2013 r. przez inwestora (skarżącą) roboty budowlane polegały na likwidacji piecyka gazowego i zamontowaniu pieca na paliwo stałe (Premium firmy WIAT) w pomieszczeniu kotłowni (wcześniej znajdowała się w nim ubikacja z prysznicem) o wymiarach 1,71 x 1,17 m i wysokości 3,36 m, usytuowanym przy zewnętrznej klatce schodowej budynku i posiadającym drzwi wejściowe z korytarza o wymiarach w świetle ościeżnicy 0,70 x 2,00 m, z otworami nawiewnymi w dolnej części. Powyższe roboty organ odwoławczy trafnie sklasyfikował jako przebudowa w rozumieniu art. 3 ust. 7a P.b. (należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji) – tu zmianie uległy parametry użytkowe lokalu, bowiem zmienił się sposób ogrzewania mieszkania – a z uwagi na samowolne wykonanie tychże robót prawidłowo uznał, iż w takim przypadku znajduje zastosowanie procedura określona w art. 50 – 51 P.b., czyli tzw. procedura naprawcza. Opisane roboty zostały przez skarżącą zakończone i dlatego należało podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż w takiej sytuacji znajdują zastosowanie regulacje zawarte w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. Oznacza to, że właściwy organ w drodze decyzji nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1) albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (art. 51 ust. 1 pkt 2). W kontrolowanej sprawie skierowany do skarżącej nakaz rozbiórki wsparty został przepisami art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. i uzasadnieniem, że nie ma innej możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr 5 do stanu zgodnego z prawem, a to z uwagi na naruszenie przepisu § 136 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422). Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu kotły na paliwo stałe o mocy cieplnej nominalnej do 10kW mogą być instalowane w budynkach, o których mowa w § 132 ust. 3, na poziomie ogrzewanych pomieszczeń, w pomieszczeniach niebędących pomieszczeniami mieszkalnymi, o kubaturze wynikającej ze wskaźnika 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kotła, lecz nie mniej niż 30 m3. Nie jest kwestyjne, że kubatura kotłowni z zamontowanym piecem na paliwo stałe o mocy 8 kW wynosi 8,50 m3, natomiast zgodnie z cyt. przepisem powinna wynosić 32 m3. W ocenie Sądu, pogląd organów, iż w sprawie niniejszej nie ma innej możliwości doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem co uzasadnia nakazanie rozbiórki, jest przedwczesny i tym samym nie zasługuje na akceptację. Nie daje bowiem ku temu podstaw materiał dotychczas zebrany w sprawie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżąca zobowiązana została (postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., [...]) do wykonania oceny technicznej dotyczącej ogrzewania wraz z zamontowaniem pieca na paliwo stałe w lokalu mieszkalnym nr [...], w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] 8 w P., w przedmiocie jakości wykonanych robót, parametrów technicznych wykonania instalacji centralnego ogrzewania oraz prawidłowości montażu pieca, w tym: poprawności wentylacji, prawidłowości podłączenia do przewodu dymowego, kubatury pomieszczenia oraz mocy cieplnej pieca. Wskazano również w tym postanowieniu, że ocena winna zawierać stwierdzenia dotyczące istniejących zagrożeń i zakres tych zagrożeń oraz wykazywać możliwości i sposób doprowadzenia wykazanych nieprawidłowości do właściwego stanu technicznego. W zakreślonym przez organ terminie skarżąca wymaganą ocenę przedłożyła (k. 10 akt I instalacji). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji a więc decyzji nakazującej rozbiórkę brak jest jednakże jakiegokolwiek odniesienia się do oceny przedłożonej przez skarżącą, jak również nie zawiera ono rozważań w zakresie unormowania zawartego w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. – tu jego niezastosowania – a które bez wątpienia nie jest tak dolegliwe jak przewidziane w art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. W rezultacie musi to być przytoczone organowi za zaniedbanie obowiązków proceduralnych, chociażby określonych w art. 7 K.p.a. Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i decyzji wydanej w pierwszej instancji wyakcentowano naruszenie cyt. wcześniej § 136 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. (kubatura kotłowni z zamontowanym piecem na paliwo stałe o mocy cieplnej 8kW jest niezgodna z określoną tym przepisem). Należy jednak zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącej i dostrzeżonym przez nią brakiem rozważenia – przed podjęciem decyzji nakazującej rozbiórkę – "czy w przedmiotowym stanie faktycznym mogłyby mieć zastosowanie § 2 ust. 2, ust. 3a, ust. 4 rozporządzenia". Otóż z przepisu § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, tj. z dnia 12 kwietnia 2002 r. wynika, że przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących lub ich części wymagania, o których mowa w § 1, mogą być spełnione w sposób inny niż podany w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo – rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej lub państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy. Dotyczy on zatem sytuacji, gdy warunki określone w § 1 (dot. m.in. bezpieczeństwa pożarowego – w tym określone w § 207 ust. 1 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r.), nie są spełnione w sposób określony w rozporządzeniu. W myśl zaś § 2 ust. 4 rozporządzenia dla budynków i terenów wpisanych do rejestru zabytków lub obszarów objętych ochroną konserwatorską na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ekspertyza, o której mowa w ust. 2, podlega również uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków. Ustalając zatem w okolicznościach sprawy niniejszej, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w § 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sposób określony w tym rozporządzeniu, wskazanym było rozważenie możliwości zastosowania unormowania § 2 ust. 2 tego rozporządzenia i tym samym możliwości uzyskania przez skarżącą odstępstw na tej podstawie (innego sposobu usunięcia stwierdzonych uchybień). Brak w tym zakresie jakichkolwiek rozważań i wniosków organu pozwala na ocenę, że postępowanie wyjaśniające nie zostało przeprowadzone z zachowaniem wszystkich reguł procesowych, czyniąc w rezultacie rozstrzygnięcie in merito przedwczesnym. Z powyższych względów na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Ponownie rozpoznając skargę, organ uwzględni wyrażoną powyżej ocenę popełnionych naruszeń.