II SA/Rz 976/13

z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 3 października 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) przekazał do tut. Sądu pismo S. S. z dnia 2 września 2013 r., w którym domagał się od organu przekazania akt sprawy prowadzonej pod nr [...] do sądu administracyjnego z tego powodu, że "nadzór budowlany nie radzi sobie ze sprawą". Przekazując powyższe pismo wraz z aktami sprawy PINB wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie dotyczy legalności wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego wolnostojącego realizowanego przez D. P. Aktualnie zostało ono zawieszone postanowieniem z dnia 27 września 2013 r. Z powodu nie wskazania przez skarżącego przedmiotu zaskarżenia zarządzeniem z dnia 8 października 2013 r. wezwano S. S. do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia albo innego aktu lub czynności, ewentualnie określenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, mając na względzie treść art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa". W odpowiedzi z dnia 16 października 2013 r. S. S. podał, że "zażalenie wnosi na wszystkie decyzje PINB, gdyż są one uchylane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i odsyłane do ponownego rozpatrzenia". Wyjaśnił, że pierwsze pismo w sprawie złożył dnia 4 maja 2010 r. i przez niemal rok nie podjęto żadnych czynności. Drugie pismo złożył dnia 15 kwietnia 2011 r. Ostatnie postanowienie organu odwoławczego wydano dnia 4 stycznia 2013 r. i do obecnego czasu nie podjęto w sprawie żadnych czynności. Dlatego dnia 2 września 2013 r. złożył do akt sprawy kolejne dokumenty i zażądał przekazania sprawy do sądu administracyjnego. "Zażalenie" uzasadnia opieszałością i błędnymi decyzjami PINB. Od Sądu domaga się przeanalizowania sprawy i wydania decyzji względem spornego budynku garażowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że pismo S. S. z 2 września 2013 r. zostało przez Sąd zakwalifikowane jako skarga, ponieważ wniesione przez niego do Sądu pisma zawierały ogólnie sformułowane żądanie podjęcia przez Sąd czynności kontrolnych wobec organu administracji publicznej. W związku z tym, że zakres kontroli sądowoadministracyjnej określają w szczególności przepisy art. 3 § 2 i § 3 Ppsa, a zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 i 2 w skardze należy określić przedmiot zaskarżenia, wezwano skarżącego do uzupełnienia dostrzeżonego przez Sąd braku formalnego skargi. Niemniej, skarżący z obowiązku tego się nie wywiązał. Wymogu tego nie spełnia wniesienie skargi "na wszystkie decyzje PINB", ponieważ powinny one zostać zindywidualizowane, przez podanie daty ich wydania i numeru. Ponadto, mając na względzie przedmiot sprawy wynikający z nadesłanych przez organ akt wskazać należy, że stosownie do art. 52 § 1 i 2 Ppsa skargę do sądu administracyjnego można wieść dopiero po wyczerpaniu dostępnych stronie środków zaskarżenia. Zasadniczo więc w pierwszej kolejności skarżący winien np. wnieść odwołanie lub zażalenie od decyzji lub postanowienia PINB do właściwego organu wyższego stopnia, a przedmiotem skargi do Sądu uczynić akt administracyjny organu odwoławczego. Z pisma skarżącego z dnia 16 października 2013 r. wynikać również może, że kwestionuje on legalność okresu trwania przedmiotowego postępowania. Przepisy Ppsa, o czym skarżącego informowano, dopuszczają również możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania, jednak można to uczynić po wyczerpaniu dostępnych stronie środków zaskarżenia. Jeżeli postępowanie toczy się w trybie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) to środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie postępowania, które należy wnieść do organu wyższego stopnia, o czym mowa w art. 37 § 1 tej ustawy. Skarżący nie wykazał jednak, aby takie działania podejmował. Z uwagi na niemożliwość ustalenia przedmiotu zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 §1 pkt 1 i 2 Ppsa. Sprawie nie można nadać prawidłowego biegu.