II SA/Rz 976/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Elżbieta Mazur-Selwa Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołana -skargę oddala- W toku prowadzonego postępowania w sprawie samowolnej budowy przez E.P. obiektu budowlanego wraz z dobudowanym tarasem na działce nr [..] w [..], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] postanowieniem z dnia [..] lutego 2014 r. nr [..], na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) zwana dalej w skrócie P.b., wstrzymał E.P. roboty budowlane przy budowie obiektu rekreacyjnego wraz z dobudowanym tarasem o wymiarach zewnętrznych 4,17 m x 8,99 m usytuowanego na części dzierżawionej przez niego działki nr [..] w [..]. Jednocześnie organ nakazał stronie trwale zabezpieczyć budowę przed dostępem osób postronnych oraz nałożył na niego obowiązek przedstawienia do dnia 30 kwietnia 2014 r. określonych dokumentów. Rozstrzygnięcie to doręczono stronie w dniu 4 lutego 2014 r., które w swej treści zawierało pouczenie, że nie podlega ono zaskarżeniu. W dniu 7 kwietnia 2014 r. E. P. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł za pośrednictwem organu I instancji zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [..] maja 2014 r. nr [..],[..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) dalej zwana: k.p.a., stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Z kolei odrębnym postanowieniem z tego samego dnia i oznaczonym tym samym numerem, na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a., umorzył postępowanie dotyczące wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ww. zażalenia. W postanowieniu o umorzeniu postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia został postanowieniem tego organu z dnia [..] czerwca 2014 r. sprostowany błąd pisarki w oznaczeniu nr postanowienia, które zamiast nr "[..] " powinno mieć nr "[..] ". W uzasadnieniu ww. postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia przysługuje tylko do postanowień, na które służy zażalenie. Tymczasem, na wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 P.b. postanowienie zażalenie nie przysługuje. Dlatego też postępowanie mające za przedmiot przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie, na które zażalenie nie przysługuje, stało się bezprzedmiotowe. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się E.P., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której domaga się stwierdzenia jego nieważności, ewentualnie jego uchylenia, oraz orzeczenia o kosztach postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 50 ust. 5 w zw. z art. 50 ust. 1 i art. 48 ust. 2 i 3 P.b. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do braku oceny stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie przysługuje zażalenie, chociaż rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest uzależnione od ustalenia, czy w okolicznościach faktycznych sprawy postanowienie wydano w przypadku określonym w art. 48 ust. 2 P.b., czy też w przypadku określonym w art. 50 ust. 1 P.b., ponieważ w tym drugim zażalenie przysługuje, 2) art. 7 Konstytucji RP, 3) art. 6 i 8 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia bez oceny prawidłowości podstawy prawnej rozstrzygnięcia organu I instancji, a także prowadzenie postępowanie w sposób niebudzący zaufania do organów władzy publicznej, 4) art. 59 § 1 k.p.a. poprzez wydanie nieznanego prawu rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania dotyczącego wniosku o przywrócenie terminu, podczas gdy organ – w przypadku stwierdzenia braku podstaw do przywrócenia terminu powinien odmówić jego przywrócenia, 5) art. 105 § 1 w zw. z art. 126 Kpa poprzez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, 6) art. 107 § 3 w zw. z art. 126 Kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia nieodpowiadającego wymaganiom powołanych przepisów w zakresie ustaleń faktycznych i aktu subsumcji, W odpowiedzi na skargę [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej zwana: "p.p.s.a.", z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w granicach wyznaczonych wyżej wskazanymi przepisami Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrokiem z dnia 13 listopad 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/ Rz 977/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę skarżącego E.P. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [..] maja 2014 r. nr [..], którym stwierdzono niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [..] lutego 2014 r. Nr [..] w przedmiocie wstrzymania skarżącemu robót budowlanych przy budowie obiektu rekreacyjnego wraz z dobudowanym tarasem zewnętrznym usytuowanym na części działki dzierżawionej działki nr [..] w [..] stanowiącej własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym P. S.A. Oddział [..] w [..] i ustalono wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy. Podstawą prawną postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] był art. 48 ust. 2 i ust. 3 P.b. Przepis art. 48 P.b. nie przewiduje środka zaskarżenia dla takiego postanowienia i Sąd za zgodne z prawem uznał postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] wobec stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia z przyczyn przedmiotowych. Konsekwencje ww. wyroku mają też wpływ na wynik niniejszej sprawy, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o umorzeniu postępowania o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie. Słusznie organ stwierdził, że wobec braku środka zaskarżenia określonego przepisami Prawa budowlanego, nie można przywrócić terminu do wniesienia nieprzewidzianego przepisami prawa zażalenia na postanowienie. Prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie musi wynikać z konkretnego przepisu prawa. W ocenie Sądu zaistniała podstawa do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i umorzenia postępowania, tak jak to uczynił organ w zaskarżonym postanowieniu. Przepis art. 126 k.p.a. zawiera odesłanie do stosowania do postanowień odpowiednio przepisu art. 105, art. 107 § 2 2-5 oraz art. 109-113 zarówno do tych, od których przysługuje jak i do postanowień, od których nie przysługuje zażalenie. Mając na względzie powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest niezasadna. Za nietrafne Sąd uznał też zarzuty natury procesowej, a dotyczące naruszenia art. 6, art. 8, art., art. 59 § 1, art. 105 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. Błędnie wskazano w skardze, że organ winien wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Takie rozstrzygnięcie byłoby dopuszczalne, gdyby istotnie na postanowienie wydane w trybie art. 48 ust. 2 i ust. 3 P.b. przysługiwało zażalenie. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, jako nieuzasadnioną.