II SA/Rz 977/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 11 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. W. i P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].05.2009 r., znak [...] w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako P.p.s.a. – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. W niniejszej sprawie wpis od skargi, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 500 zł – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2003 Nr 221 poz. 2193). Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 24 grudnia 2009 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie P.p.s.a. W dniu 12 stycznia 2010 r. (data wpływu do tut. Sądu) J. W. i P. S. wnieśli pismo, w którym wycofali swoją skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2009 r., Nr [...]. W jego uzasadnieniu wskazali, iż jako strona skarżąca nie uiszczą opłaty sądowej od skargi, albowiem nie posiadają wystarczających środków. W związku z powyższym wnieśli o nieobciążanie ich kosztami postępowania oraz o nierozpatrywanie wniesionej skargi. Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. skarżący wezwani zostali do wyjaśnienia czy pismo z dnia 5.01.2010 r. (data wpływu do Sądu - 12.01.2010 r.) jest wnioskiem o wycofanie skargi. W piśmie tym zawarte zostało pouczenie, iż nieudzielenie odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania skutkować będzie uznaniem, że ww. pismo jest w istocie wnioskiem o wycofanie skargi. Pomimo upływu zakreślonego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Nie udzielono również odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc takie które pozwala stwierdzić, iż spełnia ona wymagane przepisami prawa wymogi formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Przy czym zgodnie z art. 212 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis oraz opłata kancelaryjna i powinny być one uiszczone przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 219 § 1 P.p.s.a.). Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach w razie nie dokonania tej czynności, nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym. Zamiast tego skarżący J. W. i P. S. złożyli wniosek o cofnięcie skargi. Ustosunkowując się do powyższego stwierdzić należy, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207). Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych /por. B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, post. NSA z 3.01.2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX 335007/. W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Do takich braków należy zaliczyć brak wpisu sądowego. W tej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania tut. Sąd, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.