II SA/Rz 983/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi D.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia I. odmówić przywrócenia terminu, II. zwrócić uiszczony wpis w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych. Postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. sygn. II SA/Rz 983/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA") odrzucił skargę D.Z. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, z powodu nieuiszczenia w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Pismem z dnia 18 października 2019 r. Skarżący wystąpił do WSA z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w postaci uiszczenia wpisu, przedkładając jednocześnie dowód uiszczenia opłaty w wysokości 500 zł. Podniósł, że z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się co było przyczyną jej odrzucenia, wykazując jednocześnie, że zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wyjaśnił, że nie uiścił wpisu od skargi w terminie bez swojej winy, ponieważ wezwanie do uiszczenia takiej opłaty nigdy nie zostało mu doręczone, czego potwierdzeniem jest zwrot przesyłki do WSA. Nigdy nie otrzymał awiza o takiej przesyłce. Przypuszcza, że takie awizo zostało omyłkowo pozostawione w skrzynce konkurencyjnego zakładu pogrzebowego, który znajduje się w sąsiedztwie jego zakładu, gdyż takie przypadki miały w przeszłości miejsce. Jemu zaś awizo nie zostało przekazane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Z przywołanych regulacji wynika, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego. Podniósł on, że wezwanie do uiszczenia opłaty nie zostało mu doręczone oraz że nigdy nie otrzymał awiza o takiej przesyłce, wysuwając przypuszczenie o omyłkowym pozostawieniu tegoż awiza w skrzynce sąsiedniego konkurencyjnego przedsiębiorcy. Analiza treści adnotacji zamieszczonych na kopercie przesyłki skierowanej do Skarżącego oraz druku potwierdzenia odbioru (k.31 akt sądowych) pozwala na ustalenie w sposób pewny, że podejmowano próby doręczenia korespondencji na wskazany adres (dwukrotne awizowanie w dniu 26 sierpnia i 3 września 2019 r.) i że pozostawiono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Zatem doszło do doręczenia przedmiotowej przesyłki zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w trybie art. 73 P.p.s.a. Skarżący natomiast podejmując próbę wykazania braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi poprzestał jedynie na stwierdzeniu o ewentualnym omyłkowym pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w skrzynce innego przedsiębiorcy o tym samym zakresie działalności, nie uprawdopodabniając tego w żaden sposób. WSA odnosząc się do tego rodzaju deklaracji, korzystając z serwisu internetowego google maps stwierdza, że prawdopodobieństwo omyłkowego pozostawienia awiza w skrzynce konkurencyjnego przedsiębiorcy jest znikome; zakład ten (A.S., ul.[...], [...]) mieści się bowiem w znacznej odległości od adresu wskazanego przez skarżącego w skardze: ul. [...] w [...], pod którym jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Skarżący posiada stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej i jednocześnie jest to adres do doręczeń. Z rejestru tego wynika także, że Skarżący posiada dodatkowe miejsce wykonywania działalności gospodarczej zlokalizowane co prawda przy tej samej ulicy co konkurent, ale nie w bezpośrednim czy tez bliskim sąsiedztwie, co nie wskazuje na możliwość tak poważnej pomyłki doręczyciela, a o co Skarżący wysuwa niczym nie uprawdopodobnione przypuszczenie. Należy zaznaczyć, że z akt sprawy wynika, że Skarżący niejednokrotnie nie podejmował przesyłek adresowanych do niego na adres wskazany w skardze, pod który wysłano również przedmiotowe wezwanie. Na marginesie sprawy należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu został nadesłany w kopercie, na której oznaczenie firmy Skarżącego może wprowadzać w błąd. Odręcznie również dopisano inny niż w skardze adres nadawcy. Podsumowując, brak winy powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Inicjując sprawę sądowoadministracyjną Skarżący powinien spodziewać się korespondencji kierowanej przez sąd i dołożyć starań mających na celu jej odbiór. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił uiszczony wpis.