II SA/Rz 984/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwów A.K. i Z.K. - p o s t a n a w i a - odrzucić sprzeciwy W dniu 22 sierpnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło wniesione za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO lub Kolegium) pismo A.K., podpisane przez niego oraz przez Z.K. Kolegium przekazując w/w pismo wraz z aktami sprawy do Sądu, uznało je za sprzeciw A.K. od decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i wniosło o jego oddalenie. W opisanym na wstępie piśmie procesowym skarżący nie wskazali przedmiotu zaskarżenia, jak również nie określili precyzyjnie skarżonego organu. Natomiast podali, że "Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jak i pozostałe instytucje odwoławcze nie uwzględniają ostatecznego najkorzystniejszego postępowania" oraz że "w zagadkowy sposób wymuszają zastosowanie niewłaściwego postanowienia z dnia [...] [...] zmieniającego procedurę narzucając niewłaściwą kwalifikację postępowania, dostosowując ją do nakazowego trybu inwestorów". W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 27 sierpnia 2018 r. wezwano A.K. oraz Z.K. do wyjaśnienia, czy złożone pismo stanowiące sprzeciw czy też skargę do Sądu, składa zarówno A.K., jak i Z.K. oraz do uzupełnienia braków złożonego sprzeciwu bądź skargi poprzez oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności sprzeciw ten lub skarga dotyczy oraz jednoznaczne i precyzyjne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia złożonego sprzeciwu lub skargi. Wezwanie doręczono Z.K. w dniu 4 września 2018 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Natomiast A.K. w piśmie z dnia 3 września 2018 r. zatytułowanym "odpowiedź na skargę", wskazał, że sprawa dotyczy Państwa M. i H.G. Wyjaśnił, że "owi Państwo nie stosują się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7.XI.2017 r. sygn. akt II SA/Rz 809/17 i nie robią nic by przystosować samowolę budowlaną do legalizacji, która nie spełnia wymiarów podawanych w decyzjach" oraz że "w tej sprawie pomaga także Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydając odpowiednich decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Określenie przedmiotu zaskarżenia oraz organu, którego działalności skarga dotyczy stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 64b § 2 P.p.s.a., sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Kolegium przedstawiło pismo wraz z aktami sprawy kwalifikując je jako sprzeciw. Z treści złożonego pisma nie sposób wywodzić, co w istocie skarżący chcieli uczynić przedmiotem zaskarżenia i z jakiego rodzaju pismem mamy do czynienia. Sprowadza się ono bowiem do szeregu twierdzeń odnośnie działań, czy też braku podjęcia działań przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oraz "inne instytucje". Mając na względzie powyższe wezwano skarżących do oznaczenia skarżonego organu oraz precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, ze wskazaniem, czy złożone pismo dotyczy działania (decyzji, innego aktu bądź czynności) czy też bezczynności skarżonego organu, w tym określenia takich cech przedmiotu zaskarżenia, które pozwolą w sposób jednoznaczny przesądzić, że jest nim taka a nie inna działalność, bądź taka a nie inna bezczynność organu (np. podanie numeru, daty i przedmiotu skarżonego aktu). Analiza akt sprawy prowadzi do uznania, że Z.K. w ogóle nie wykonał wezwania Sądu, natomiast A.K., co prawda na wezwanie Sądu odpowiedział terminowo, jednak nienależycie. Z odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu w dalszym ciągu nie wynika, co jest faktycznie przedmiotem zaskarżenia w złożonym piśmie, ani też działalności lub bezczynności jakiego organu pismo to dotyczy. Skarżący wskazuje, że wymienieni inwestorzy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] oraz pracownik Urzędu Gminy w [...] nie stosują się do wspomnianego wyroku. Ponadto w sprawie pomaga Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], który na wniosek inwestorów wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy, zamiast legalizacji samowoli budowlanej. W oparciu o wyjaśnienia A.K. w dalszym ciągu nie sposób jednoznacznie stwierdzić, co konkretnie (jakie działanie lub bezczynność organu) pragnął uczynić przedmiotem kontroli Sądu. Sformułowania zawarte w piśmie, jak i w odpowiedzi na wezwanie są tak dalece nieprecyzyjne, że w istocie Sąd nie jest w stanie ocenić, czy skarżący wskazują jeden, czy też więcej przedmiotów zaskarżenia, które zresztą trudno zakwalifikować, jako jedną ze spraw wskazanych w art. 3 § 2 - 3 P.p.s.a., a więc taką, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że to rolą skarżących jest wskazanie, czego dotyczy skarga, zaś Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego skarżący musi określić tak skarżony organ, jak i wskazać zaskarżone rozstrzygnięcie, czynność lub bezczynność tego organu. Ponadto skarżący nie wyjaśnili kwestii, kto składa przedmiotową skargę bądź sprzeciw. Z.K. w ogóle nie ustosunkował się do wezwania Sądu, natomiast A.K. nie poruszył tej kwestii w złożonych wyjaśnieniach. Mając na uwadze fakt, że pismo zostało podpisane przez obu wyżej wymienionych, Sąd uznał, że skargę bądź sprzeciw wnieśli zarówno A.K., jak i Z.K.. Natomiast o tym, czy składane do Sądu pismo stanowi skargę czy też sprzeciw przesądza wskazany w nim przedmiot zaskarżenia, którego w tym wypadku skarżący jednoznacznie nie określili. Kolegium pismo zaś przedstawiło jako sprzeciw. Z przedstawionych wyżej względów, Sąd nie mogąc jednoznacznie ustalić zamiaru skarżących, co do przedmiotu zaskarżenia zawartego w złożonym piśmie, zmuszony był do jego odrzucenia, jako zawierającego braki formalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 w zw. z art. 64b § 1 i 2 P.p.s.a.