II SA/Rz 987/11

z dnia 7 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z urzędu w przedmiocie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika - p o s t a n a w i a - cofnąć E.P. przyznane postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 987/11 prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata. Wyrokiem z dnia 12 listopada 2011 r. oddalono skargę E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia 12 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Zawiadomienie od Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o ustanowieniu pełnomocnikiem skarżącej adwokata W.G.o wpłynęło to tut. Sądu w dniu 24 stycznia 2012 r. W dniu 19 stycznia 2012 r. ustanowiony przez E.P. pełnomocnik z wyboru – adwokat D.C. wniósł drogą pocztową skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 listopada 2011 r., dołączając do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo, z którego wynika że został on umocowany do sporządzenia skargi kasacyjnej, występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie jak też przed wszystkimi innymi sądami i organami administracji. W dniu 3 lutego 2012 r. pełnomocnik z urzędu adwokat W.G. wystąpił z wnioskiem o cofnięcie przyznanego skarżącej prawa pomocy argumentując, że pełnomocnik z wyboru wniósł skargę kasacyjną w terminie, a udzielone mu pełnomocnictwo obejmuje również prawo reprezentacji skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Osobie fizycznej prawo pomocy następuje po wykazaniu przez nią przesłanek określonych w art. 246 §1 pkt 1-2 p.p.s.a. Dodatkowy wymóg przewidziano w art. 246 §3 p.p.s.a., a wynika z niego, że adwokata lub radcę prawnego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Nie dotyczy to adwokata lub radcy prawnego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Powyższe wskazuje, że jeżeli strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika z wyboru to nie może skutecznie ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Zarazem, jeżeli strona, której przyznano prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu, następnie zawiąże stosunek prawny z adwokatem lub radcą prawnym z wyboru, to doprowadza do powstania negatywnej przesłanki prawa pomocy, o której mowa w art. 246 §3 p.p.s.a. Norma prawna wynikająca z tego przepisu wskazuje, że strona może ubiegać się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jedynie do czasu, kiedy sama nie pozyska pełnomocnika z wyboru. Nawiązanie takiego stosunku prawnego po przyznaniu prawa pomocy stanowi podstawę do cofnięcia prawa pomocy w tym zakresie, skoro okoliczności, na podstawie których jej przyznano przestały istnieć. Udzielone adwokatowi D.C. pełnomocnictwo wskazuje, że nie został on ustanowiony w ramach przyznanego skarżącej prawa pomocy. Dlatego też nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 246 §3 zd. 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 249 w zw. z art. 246 §3 i art. 263 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.