II SA/Rz 994/11

Dnia 26 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu tymczasowego - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 roku, nr [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R. dnia [...] kwietnia 2011r. , nr [...]przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu tymczasowego - garażu o konstrukcji stalowo - drewnianej zlokalizowanego na działce nr 1371 obr. 218 przy ul. [...] 16 w R. W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję złożył J.W., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R.z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] do czasu ostatecznego zakończenia postępowania przed sądami obu instancji. Wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji jest uzasadnione, ponieważ skarżący może być narażony na niepowetowane straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." - (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" - Komentarz, wyd. Zakamycze 2005 r. str. 168). Wniosek skarżącego w niniejszej sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji, nie został w żaden sposób uzasadniony, nie został także poparty żadnymi argumentami. Samo sformułowanie wniosku o wstrzymanie decyzji organu I instancji w petitum skargi, nie może stać się punktem wyjścia do dokonania jego merytorycznej oceny, jeżeli brak jest jego uzasadnienia, nie czyni bowiem zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą być następstwem wykonania decyzji. Wskazać należy, że nie stanowi uzasadnienia wniosku enigmatyczne stwierdzenie skarżącego o możliwości narażenia na niepowetowane straty. Nie jest obowiązkiem Sądu domniemywać, co miał na myśli skarżący. Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta R.z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] nie został przez skarżącego uzasadniony, Sąd pozbawiony został możliwości jego oceny. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.