II SA/Rz 994/12

21.03.2013 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21.03.2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. F., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w sprawie ze skargi K. F., na decyzję Wojewody [...], z dnia [...].08.2012 r., nr .[...], wydaną w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały, - postanawia – odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej. Sygn. II SA/Rz 994/12 Uzasadnienie I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącej K. F. prawo pomocy w granicach sprawy o sygn. II SA/Rz 994/12, polegające na ustanowieniu adwokata oraz na zwolnieniu od kosztów sądowych (postanowienie referendarza sądowego WSA z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 994/12). II. Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka (dalej zwana ORA) wyznaczyła dla w/w skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat D. F. Natomiast pismem z dnia 8 stycznia 2012 r. ORA zwolniła z tego obowiązku adwokat D. F. i wyznaczyła dla skarżącej adwokata w osobie J. L. III. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. o sygn. akt II SA/Rz 994/12, WSA oddalił skargę K. F. i jednocześnie przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. L. wynagrodzenie w kwocie 295 zł tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej. IV. W piśmie z dnia 6 marca 2013 r. adwokat D. F. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. F. Wniosek ten uzasadniono tym, że pełnomocnik z urzędu podjęła następujące czynności : zapoznała się z aktami sprawy i kontaktowała się ze skarżącą. V. Wyznaczony przez organ samorządu adwokackiego adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. Nr 270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348; dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości). VI. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04; post. NSA z dnia 28 maja 2008 r. I OZ 341/08; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 r., s. 704. Zasądzając opłatę za czynności adwokata określone w § 19 w związku z § 18 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. sąd zobowiązany jest, stosownie do treści § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia brać pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i jego wkład pracy. W literaturze słusznie zaważa się, że przyznane wynagrodzenie obciąża Skarb Państwa, a sąd dysponując w tym zakresie środkami publicznymi odpowiada za "zasadność i legalność ich wydatkowania". (por. B. Dauter w: S. Babiarz i inni, "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", Warszawa 2007 r., s. 317). VII. Analiza akt sprawy a także treści rozpatrywanego wniosku pozwala z przekonaniem stwierdzić, że praca D. F. polegała na zapoznaniu się z aktami sprawy oraz skontaktowaniu się ze skarżącą. Adwokat była pełnomocnikiem z urzędu w okresie nieprzekraczającym miesiąca, a potwierdza to zestawienie daty wyznaczenia jej pełnomocnikiem przez ORA i sporządzenia pisma o odwołaniu i wyznaczeniu pełnomocnikiem J. L. W tym okresie, adwokat nie podjęła żadnych czynności, które można byłoby zakwalifikować do kategorii czynności faktycznie chroniących interes prawny strony skarżącej. Adwokat nie składała jakichkolwiek wniosków w imieniu strony (np. o wstrzymanie wykonania decyzji), środków odwoławczych (np. zażaleń, skargi kasacyjnej), nie wniosła zarzutów przeciwko decyzji Wojewody [...], a także nie brała udziału w rozprawie przed WSA. Co również istotne, nie zostało przez adwokat sporządzone żadne pismo sądowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Do czynności procesowych o skutkach realnie chroniących uprawnienia procesowe skarżącej, nie sposób zaliczyć rozpoznawanego wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Uprawniona jest ocena, że pełnomocnik nie przyczyniła się w żadnym stopniu do pozytywnego dla skarżącej zakończenia postępowania przed WSA. Stwierdzony nakład pracy nie uprawniania wnioskodawczyni do skutecznego ubiegania się o wynagrodzenie, gdyż nie wypełnia on wymaganych przez prawo znamion faktycznie, czyli realnie udzielonej pomocy. W tych okolicznościach przyznanie wynagrodzenia adwokatowi stanowiłoby nieuzasadniony ze strony budżetu państwa wydatek. VIII. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono w sposób określony w sentencji niniejszego postanowienia.