II SA/Rz 994/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-06-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony przez ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika, powinien zostać uwzględniony, jeśli uchybienie terminu nie było zawinione przez stronę?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został uwzględniony, ponieważ strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu, a ustanowiony po jego upływie pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną, spełniając wymogi formalne i terminowe. Uznano, że uchybienie terminu nie było zawinione przez stronę, która korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca KF wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 marca 2016 r., który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca wystąpiła o prawo pomocy, a po ustanowieniu pełnomocnika radcy prawnego MF, ten złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, wskazując na opóźnienia w kontakcie ze strony skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku KF o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 marca 2016 r. sygn. II SA/Rz 994/15 w sprawie ze skargi KF na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] czerwca 2015 r. nr [.] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego - p o s t a n a w i a - przywrócić termin. Wyrokiem z dnia 2 marca 2016 r. oddalono skargę KF na opisaną w sentencji decyzję. Na żądanie skarżącej sporządzono jego uzasadnienie, którego odpis doręczono jej 23 marca 2016 r. W dniu 22 kwietnia 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego m.in. ustanowienie pełnomocnika, który referendarz sądowy uwzględnił postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r. W piśmie z dnia 16 maja 2016 r. (data wpływu do Sądu – 18 maja 2016 r.) Okręgowa Izba Radców Prawnych w [.] powiadomiła Sąd o wyznaczeniu do roli pełnomocnika KF radcy prawnego MF. W dniu 13 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną, zwracając się również o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Podał, że zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem otrzymał 20 maja. W dniu 23 maja skierował do skarżącej pismo z prośbą o kontakt, przy czym przesyłkę pocztową podjęła dopiero 8 czerwca, a skontaktowała się z nim 9 czerwca. Wtedy też, w ocenie pełnomocnika, ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwana "Ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak przepisów art. 85 i art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli uchybienie terminowi nie było zawinione Sąd na wniosek strony postanowi o jego przywróceniu. W okolicznościach sprawy uwzględnienie zgłoszonego żądania okazało się zasadne. Skarżąca wystąpiła bowiem z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a ustanowiony już po upływie tego terminu w ramach instytucji prawa pomocy pełnomocnik zgłosił wniosek o przywrócenie terminu przy zachowaniu wymagań określonych w art. 87 § 1 Ppsa, w tym co do terminu zgłoszenia wniosku i jednoczesnego wniesienia skargi kasacyjnej, a skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Czynności tych dokonano przed upływem terminu 30 dni licząc od dnia zawiadomienia radcy prawnego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. SK.17/12). Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie znajdowały zastosowania przepisy art. 177 Ppsa w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), a to ze względu na to, że postępowanie sądowe wszczęto przed 15 sierpnia 2015 r. (zob. art. 2 i 3 tej ustawy). Dlatego też do skarżącej nie znajdował mechanizm określony w tych przepisach, a wniosek o przywrócenie terminu podlegał rozpoznaniu na zasadach określonych w przepisach art. 86 i 87 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło