II SA/Rz 995/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ SO (del.) Tomasz Smoleń Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. sprawy ze skargi N. U. D. w U. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia budynku z osób i wyłączenia go z użytkowania -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 68 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) - po rozpoznaniu odwołania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] uchylił skarżone rozstrzygnięcie w całości, nakazując równocześnie Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] jako zarządcy trwałemu budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na działce nr ewid. 526 i nr 525/1 w U. opróżnienie i wyłączenie z użytkowania tego budynku w terminie do 30 listopada 2009r. Organ II instancji zarządził jednocześnie umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie użytkowania budynku, jak też wykonanie doraźnego zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych poprzez zlikwidowanie (zabicie deskami) otworów okiennych i drzwiowych zlokalizowanych w ścianach zewnętrznych kondygnacji parteru i wykonanie uzupełnień brakujących elementów ogrodzenia terenu, na którym usytuowany jest budynek w terminie do 3 grudnia 2009r. W uzasadnieniu podniesiono, że w związku z ustaleniami wynikającymi z protokołów kontroli okresowej i informacją o złym stanie technicznym budynku wielorodzinnego położonego na działkach nr ewid. 526 i nr 525/1 w U., będących własnością Skarbu Państwa, w zarządzie trwałym Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...], przeprowadzono w dniu 27 lutego 2009r. kontrolę tego obiektu, w trakcie której dokonano oględzin. W wyniku powyższego, postanowieniem z dnia [...] marca 2009r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej o stanie technicznym przedmiotowego budynku. Wobec ustaleń ekspertyzy przedstawionej w dniu 26 maja 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że stan techniczny obiektu stwarza bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, wpływa niekorzystnie na otoczenie, obiekt nie nadaje się do eksploatacji i winien być wyłączony z użytkowania po wcześniejszym opróżnieniu osób w nim zameldowanych. W związku z powyższym PINB wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. nakazał PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] opróżnienie budynku, którego dotyczy niniejsza sprawa z osób w nim zameldowanych do dnia 20 września 2009r., a następnie wyłączenie go w całości z użytkowania. Jednocześnie zarządził: w pkt 1 umieszczenie na budynku w widocznym miejscu zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania, w pkt 2 wykonanie doraźnego zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych poprzez zlikwidowanie (zabicie deskami) otworów okiennych i drzwiowych zlokalizowanych w ścianach zewnętrznych kondygnacji parteru oraz w pkt 3 uzupełnienie brakujących elementów ogrodzenia terenu, na którym usytuowany jest budynek, uniemożliwiających dostęp do niego przez osoby postronne. Organ wskazał, iż prace z pkt 1 do 3 winny zostać wykonane po opróżnieniu budynku w terminie do 30 września 2009r. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyło Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wnosząc o jego uchylenie z powodu naruszenia: - art. 107 § 3 KPA w zw. z art. 68 ustawy Prawo budowlane przez nakazanie opróżnienia budynku do dnia 20.09.2009r. i wyłączenia z użytkowania do 30.09.2009r. przy przyjęciu, że zaistniała nagła konieczność opróżnienia budynku ze względu na jego stan techniczny, - art. 107 § 3 w zw. z art. 80 KPA i w zw. z art. 14 ust. 1, art. 32 i art. 35 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, gminnym zasobie mieszkaniowym oraz zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) przez nałożenie obowiązków w terminach nierealnych do wykonania, bez uwzględnienia faktu, że obowiązek dostarczenia lokalu socjalnego spoczywa na Gminie oraz bez uwzględnienia, że wobec nie wszystkich najemców zapadły orzeczenia sądowe nakazujące opróżnienie lokalu, co dodatkowo ze względu na brzmienie art. 11 ust. 2 pkt 4 wskazanej ustawy czyni termin wykonania przedmiotowych obowiązków niemożliwym do dotrzymania, - art. 7, art. 77, art. 80 KPA przez przyjęcie, że budynek jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, w sytuacji, gdy jest to budynek hotelowy, że znajduje się w nim 15 lokali, nie zaś 18, przez błędne wskazanie ilości lokali niezamieszkanych oraz przez uznanie, że stan techniczny budynku spowodowany został zaniedbaniami zarządcy budynku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał (decyzja z dnia [...] listopada 2009r.), iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odpowiada prawu. Organ powołał się na art. 68 ustawy Prawo budowlane, którego przesłanką zastosowania jest ustalenie bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku, w którym przebywają ludzie. Musi zatem istnieć sytuacja, w której stan techniczny budynku stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego bądź może grozić niepowetowaną szkodą materialną. Organ odwoławczy wskazał na znajdującą się w aktach sprawy ekspertyzę, z której wynika, że nie jest zapewniona wytrzymałość konstrukcji dla obciążeń normowych. Z uwagi na znaczny stopień zniszczenia elementów konstrukcyjnych budynku brak możliwości przeprowadzenia obliczeń wytrzymałościowych SGN i SGU, gdyż dla elementów tych w obecnym stanie nie można określić cech wytrzymałościowych. Wymieniona ekspertyza wskazuje, iż dalsze użytkowanie przedmiotowego obiektu może spowodować zawalenie stropodachu, załamanie się zniszczonego drewnianego stropu nad parterem, zawalenie ścian budynku oraz utratę stateczności elementów budynku. Wobec zatem stwierdzenia, iż występuje sytuacja bezpośredniego zagrożenia zawaleniem obiektu, a w konsekwencji zagrożenia bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, zasadnym było zastosowanie przez organ I instancji art. 68 Prawa budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił jedynie uwagę na konieczność zreformowania sentencji rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego ze względu na obowiązek uaktualnienia terminów wyznaczonych na wykonanie nakazów wynikających z decyzji, jak też na konieczność skorygowania obowiązku dotyczącego opróżnienia budynku przez wyeliminowanie treści ograniczającej ten obowiązek do osób w nim zameldowanych, jako że taka formuła obowiązku nie wynika z przepisu stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zarzutów odwołującego się dotyczących nierealności terminów wykonania przedmiotowych obowiązków z uwagi na konieczność zapewnienia lokali zastępczych organ podniósł, iż kwestie te znajdują się poza zakresem orzekania organów nadzoru budowlanego i nie mogą podlegać rozważaniu w prowadzonym przez nie postępowaniu. W świetle bowiem art. 68 Prawa budowlanego aspekt przyszłych działań zmierzających do zapewnienia lokali zamiennych nie stanowi dla organu rozstrzygającego w oparciu o pkt 1 tego artykułu zagadnienia, od którego uzależnione jest określenie terminu wykonania obowiązku opróżnienia lokalu. Nie może być również, zdaniem organu, uwzględniony zarzut niewłaściwego ustalenia charakteru przedmiotowego obiektu a mianowicie przyjęcie, iż jest on budynkiem wielorodzinnym. Artykuł 68 ustawy Prawo budowlane ma bowiem zastosowanie do budynków przeznaczonych na pobyt ludzi, tak stały, jak i czasowy. Bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia pozostaje też kwestia ilości lokali mieszkalnych znajdujących się w przedmiotowym budynku oraz ilości lokali niezamieszkanych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] wniosło o jej uchylenie wraz z poprzedzającą decyzją organu pierwszej instancji i zarzuciło naruszenie: - art. 7, art. 77 i art. 80 KPA przez brak wszechstronnego zbadania sprawy oraz zebranie niewyczerpującego materiału dowodowego, - art. 77 i art. 80 KPA w zw. z art. 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów (...) przez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, co doprowadziło do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów i ustalenia nierealnych terminów na wykonanie decyzji bez uwzględnienia faktu, iż termin ten zależy nie tylko od skarżącego, ale także od Gminy [...], - art. 28 KPA przez nieuznanie Gminy [...] za stronę postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca podkreśliła, że nie kwestionuje ustaleń ekspertyzy technicznej, natomiast wskazuje, iż termin realizacji nałożonych skarżoną decyzją obowiązków winien być realny tj. uwzględniający brzmienie art. 11 ust. 2 pkt 4 ustawy o ochronie praw lokatorów (...).Nadleśnictwo podniosło, że czyni starania odnośnie uzyskania lokali zamiennych i socjalnych, jednak mogą one odnieść pozytywny rezultat dopiero w dłuższym okresie czasu. Nadto strona skarżąca podniosła, że podjęła działania mające na celu zapewnienie zabezpieczenia substancji budynku. Wystąpiła równocześnie do rzeczoznawcy budowlanego o opinię w sprawie wskazania, jakie jeszcze prace winny zostać wykonane celem zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia. Niezwłocznie po jej otrzymaniu wykonane zostaną zalecone w opinii czynności. W ocenie składającego skargę, zobowiązanym do wykonania obowiązków wynikających z kwestionowanej decyzji winna być również Gmina [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu objętej skargą decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa (materialnego i procesowego) oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, a zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Jej przedmiot to decyzja reformatoryjna Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r. uchylająca w całości rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne i nakazująca równocześnie Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] - jako zarządcy trwałemu budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na działce nr ewid. 526 i 525/1 w U. - opróżnienie i wyłączenie z użytkowania tego budynku w terminie do 30 listopada 2009r. Decyzją tą organ II instancji zarządził jednocześnie umieszczenie na powyższym budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie użytkowania budynku, jak też wykonanie doraźnego zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych poprzez zlikwidowanie (zabicie deskami) otworów okiennych i drzwiowych zlokalizowanych w ścianach zewnętrznych kondygnacji parteru i wykonanie uzupełnień brakujących elementów ogrodzenia terenu, na którym usytuowany jest budynek w terminie do 3 grudnia 2009r. Podstawę materialnoprawną kwestionowanej decyzji stanowi art. 68 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Wedle tego artykułu (68), w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany: nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania (pkt 1), przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów (pkt 2), zarządzić: umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania (pkt 3 lit. a), wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania (pkt 3 lit. b). Powołany przepis dotyczy zatem przypadków, gdy określony budynek nie nadaje się do wykorzystania dla potrzeb ludzi, w związku z groźbą jego zawalenia się. Przesłankami jego zastosowania są zatem: charakter budynku jako przeznaczonego na pobyt ludzi oraz bezpośrednie zagrożenie jego zwalenia się. Chodzi więc o sytuację zaistnienia nagłej konieczności, w której stan techniczny budynku – rozumiany jako stan jego sprawności technicznej jako całości, jak i poszczególnych jego elementów, instalacji, urządzeń - stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzi bądź też grozić szkodą materialną. Z uwagi na konsekwencje decyzji podejmowanej w trybie cytowanego przepisu, musi być ona poprzedzona wnikliwym postępowaniem wyjaśniającym, w zakresie pozwalającym na subsumcję ustalonego stanu faktycznego pod normę prawną wyrażoną we wskazanym wyżej artykule. Obowiązki w tym zakresie wynikają z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA, w świetle których organy administracji publicznej, prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji. Oceniając postępowanie przeprowadzone przez organy administracyjne w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom strony skarżącej odpowiada ono regułom wynikającym ze wskazanych art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA. Zadaniem organów było bowiem ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, czy stan budynku położonego na działkach nr 526 i nr 525/1 w U. rzeczywiście stwarza zagrożenie zawaleniem. Zadanie to zostało, w ocenie Sądu, należycie zrealizowane. Na podstawie protokołów okresowej kontroli obiektu budowlanego z dnia 9 lipca 2008r. (Nr [...]) oraz z dnia 20 grudnia 2008r. (Nr [...]), jak również przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 27 lutego 2009r. kontroli (stwierdzonej protokołem nr [...]) ustalono, że stan techniczny budynku, którego dotyczy sprawa jest bardzo zły. Obiekt jest bowiem zaniedbany i nie był konserwowany, a jego użytkowanie w istniejącym stanie zagraża życiu i bezpieczeństwu ludzi. Celem dokładnego wyjaśnienia powyższej kwestii postanowieniem z dnia [...] marca 2009r. organ pierwszej instancji zobowiązał zarządcę trwałego przedmiotowego obiektu (Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe – Nadleśnictwo [...]) do przedłożenia aktualnej ekspertyzy technicznej odnośnie tego obiektu. Z przedstawionej ekspertyzy wykonanej przez mgr. Inż. Ł. H. – uprawnionego do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej - wynika, że sprawdzany budynek znajduje się w bardzo złym stanie technicznym, jest zaniedbany i zniszczony. Zarówno w samym budynku jak i wokół niego istnieje wiele niebezpieczeństw zagrażających ludzkiemu życiu i zdrowiu. Obiekt nie nadaje się więc do użytkowania z uwagi na bardzo dużą możliwość wystąpienia katastrofy budowlanej. Wszelkie próby nadbudowy lub też przebudowy nie są możliwe, gdyż istniejąca konstrukcja nie wytrzyma obciążeń normowych. Dalsze użytkowanie budynku może stwarzać realne zagrożenie: zawalenia się stropodachu, utraty stateczności całości budynku, zawalenia się ściany budynku lub jej części, oderwania konstrukcji części mieszkalnej od części murowanej, chorób płuc związanych z przebywaniem w wilgotnym i zagrzybionym środowisku, chorób związanych z obecnością azbestu, upadku z wysokości materiału ciężkiego ze ścianek przeciwogniowych, czapek kominowych, czapek ścian, odważnika stacji odgromowej, elementów murowanych, części stalowych i drewnianych (obróbki blacharskiej, rynny, rury spustowej, obróbek kominów i attyk), utraty stateczności ścian, upadku ze zniszczonych schodów posiadających zniszczone balustrady bądź też w ogóle nie posiadających takich mocowań, wypadnięcia ramy okiennej lub oszklenia. W ekspertyzie zaznaczono, iż wystąpienie katastrofy budowlanej jest możliwe bez względu na czynniki atmosferyczne, bowiem wytrzymałość elementów konstrukcyjnych została dla większości z nich przekroczona. Również ekspertyza dotycząca stanu znajdujących się w przedmiotowym budynku instalacji elektrycznych wewnętrznych (opracowana przez mgr. inż. P. J.) wskazuje na fakt ich nienadawania się do użytkowania wobec zagrożenia dla zdrowia i życia użytkowników. Powyższe ustalenia jednoznacznie, zdaniem Sądu, wskazywały na konieczność zastosowania rozwiązania prawnego przewidzianego w art. 68 Prawa budowlanego. Ocena obydwu przedłożonych ekspertyz, w sposób bardzo szczegółowy opisujących stan techniczny budynku na działkach nr 526 i nr 525/1 w U. (w tym jego instalacji), pozwalała bowiem na niewątpliwą konkluzję o realnym niebezpieczeństwie jego zawalenia się, co stanowi z kolei przesłankę zastosowania powyższego przepisu, celem usunięcia tegoż zagrożenia. Z powyższym stwierdzeniem zgodziło się zresztą PGL Lasy Państwowe we wniesionej skardze, nie kwestionując w niej ustaleń przedstawionych ekspertyz. Nie zgadza się w niej natomiast z wyznaczonym w decyzji terminem realizacji nałożonych nią obowiązków, wskazując, iż wobec regulacji zawartych w ustawie o ochronie praw lokatorów ..., jest on nierealny. W związku z brzmieniem tych regulacji strona skarżąca podnosi także błąd organów polegający na nieuznaniu Gminy [...] – zobowiązanej do dostarczenia lokali zamiennych dla osób przebywających w budynku, którego dotyczy sprawa - za stronę niniejszego postępowania Odnosząc się do tych zarzutów Sąd wskazuje, iż są one całkowicie bezzasadne. Jak bowiem wynika z brzmienia art. 68 Prawa budowlanego, wyłącznym adresatem określonych w nim obowiązków może być właściciel bądź zarządca obiektu budowlanego. To zatem tylko któryś z tych podmiotów ma interes prawny w prowadzonym w oparciu o wskazany artykuł postępowaniu. W niniejszej sprawie – jak wynika z wypisu uproszczonego z rejestru gruntów - właścicielem działek nr 526 i nr 525/1 w U. jest Skarb Państwa, natomiast ich zarządcą trwałym Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...], którego organy prawidłowo uczyniły adresatem podjętych w sprawie decyzji. Wprawdzie z pkt 2 powołanego artykułu wynika konieczność przesłania decyzji z jego pkt 1 podmiotowi obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych, jednak czynność ta ma charakter jedynie techniczny, a jej istota sprowadza się tylko do przekazania stosownej informacji (przesłanie "do wiadomości"). Wykładnia art. 68 Prawa budowlanego nie pozwala zatem na wysnucie wniosku, iż podjęcie w jego trybie rozstrzygnięcia uzależnione jest od kwestii zapewnienia lokalu zamiennego. Jak już bowiem wyżej zaznaczono, jedyną przesłanką zastosowania powołanego przepisu jest stwierdzenie potrzeby opróżnienia budynku przeznaczonego na pobyt ludzi ze względu na groźbę zawalenia. Kwestia wykonalności obowiązku z art. 68 Prawa budowlanego ma charakter odrębny wobec postępowania prowadzonego odnośnie nałożenia takiego obowiązku i może być oceniana wyłącznie na etapie postępowania egzekucyjnego. Prowadząc zatem postępowanie w oparciu o unormowania ustawy Prawo budowlane, organy nie mogły rozważać kwestii wynikających czy to z przepisów ustawy o ochronie prawa lokatorów ..., czy też z ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Z powyższych powodów okoliczności z nich wynikające są dla oceny legalności kontrolowanej decyzji bez znaczenia. Uprawnienia strony postępowania wynikać mogą z przepisów, które stanowią materialnoprawną podstawę konkretnego rozstrzygnięcia w danej sprawie. Skoro zatem unormowania ustawy o ochronie praw lokatorów ..., z których wynika ciążący na gminie obowiązek zapewnienia lokali zamiennych nie stanowiły takiej podstawy, brak było zatem możliwości wyprowadzenia z nich interesu prawnego Gminy [...], uzasadniającego jej uczestnictwo w niniejszym postępowaniu w charakterze jego strony. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że kontrola zgodności z prawem tak skarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji nie wykazała, by zostały one podjęte z naruszeniem prawa. Dlatego też zgodnie z art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.