II SA/Rz 996/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy - postanawia - odrzucić skargę. J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną w sentencji decyzję WINB z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Wobec tego, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, tut. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie braku fiskalnego skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie jej odrzuceniem. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu i odebrane w dniu 3 września 2018 r. W zakreślonym terminie, który mijał z dniem 10 września 2018 r., powyższy brak nie został uzupełniony, skarżący złożył zaś pismo (datowane na dzień 5 września 2018 r., sprecyzowane na wezwanie Sądu pismem z 13 września 2018 r.), w którym zawnioskował o umorzenie postępowania i wyjaśnił, że jest to wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a.") zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. J. S., mimo wskazania o uzupełnienie jakiego braku się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego. W zakreślonym terminie skarżący złożył natomiast pismo, w którym oświadczył, że cofa swoją skargę. Ustosunkowując się do powyższego wniosku stwierdzić należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207). W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego skarga w niniejszej sprawie podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie. W tej sytuacji Sąd, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.