II SA/Rz 998/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ NSA Marian Ekiert Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie chorób zawodowych I. oddala skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2004 r. Nr [...]; II. oddala skargę na decyzję organu określonego w punkcie pierwszym z dnia [...] października 2004 r. Nr [...]. II SA/Rz 998/04 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skarg I. C. są dwie ostateczne decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2004 r. o numerach [...] i [...] utrzymujące w mocy zaskarżone odwołaniami I. C. decyzje Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].08.2004 r., Nr [...] i [...].08.2004, Nr [...] orzekające o braku podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych tj. astmy oskrzelowej /pkt 6 wykazu chorób zawodowych/ i kontaktowego alergicznego zapalenia skóry /pkt 18 wykazu chorób zawodowych/. W uzasadnieniach zaskarżonych decyzji organ odwoławczy ustalił i zważył, co następuje: I. C. w latach 1987 – 2002 r. pracowała w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w L. w Pracowni Mykologicznej, Laboratorium Bakteriologii i Prątka Gróźlicy na stanowisku pomocy laboratoryjnej. Podczas pracy zawodowej była narażona na czynniki biologiczne, preparaty czyszczące powszechnie stosowane oraz środki dezynfekcyjne /Lysoformina 300, Aerodesin 2000, Aldesan, Virkon, Septyl, Lizol, stężony Podchloryn sodu, Wodorotlenek potasu i sodu/, a w szczególności na zawarte w nich środki chemiczne: formaldehyd, aldehyd glutorowy, lysoformina, chrorek benzalkonium, chloromina - podczas mycia, procesu sterylizacji i dezynfekcji szkła laboratoryjnego i pomieszczeń. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy nie rozpoznał u I. C. chorób zawodowych i na podstawie dokumentacji przebiegu pracy zawodowej, karty oceny narażenia zawodowego, dokumentacji medycznej z wyników badań lekarskich ustalił: 1/ Podejrzenie choroby zawodowej astmy oskrzelowej nastąpiło w 2002 r., a poprzedzone było 2-letnim leczeniem ambulatoryjnym zakażeń układu oddechowego. Nie zarejestrowano nasilenia objawów astmatycznych podczas pracy zawodowej. I. C. od 2002 r. przebywa na rencie inwalidzkiej z powodu częściowej niezdolności do pracy. W okresie braku ekspozycji na czynniki alergiczne zawodowe nie doszło do złagodzenia objawów. Wykonane badania alergenowe /poziom przeciwciał IgE/ nie potwierdziły uczulenia na składowe środków dezynfekcyjnych. Obraz zmian chorobowych oraz przebieg kliniczny wskazują na etiologię pozapalną choroby, niezależną od narażenia zawodowego. Taki stan rzeczy zanotowano w orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia 17.02.2004 r. 2/ W orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia 18.02.2004 r. stwierdzono, że badania dermatologiczne nie ujawniły zmian patologicznych, a testy naskórkowe z alergenami zawodowymi wypadły ujemnie. W konkluzji w/w jednostka orzecznicza skonstatowała, że biorąc pod uwagę narażenie zawodowe, całokształt pracy, dokumentację medyczną i obraz kliniczny wraz z badaniami alergicznymi ustalono brak podstaw do rozpoznania kontaktowego alergicznego zapalenia skóry. I. C. nie zgodziła się z treścią przytoczonych wyżej orzeczeń lekarskich i wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą II stopnia. Instytut Medycyny Pracy również nie rozpoznał chorób zawodowych astmy oskrzelowej oraz kontaktowego alergicznego zapalenia skóry i w orzeczeniu lekarskim z dnia 26.05.2004 r. wyjaśnił: 1a/ Wykonane badania lekarskie /wziewne próby prowokacyjne, badanie popłuczyn nosowych, spirometria/ - nie wykazały tła zawodowego choroby. Wszystkie testy wypadły ujemnie, zatem brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – astmy oskrzelowej. 2b/ Przeprowadzone badania dermatologiczne tj. wyniki testów naskórkowych z szerokim zestawem alergenów zawodowych poszerzonych o środki odkażające wskazały jedynie na pozazawodowe uczulenie na nikiel i pallad. Test na rękawiczki lateksowe wypadł również ujemnie. Wykonane badania nie dają podstaw do rozpoznania zawodowej choroby skóry. W takim stanie faktycznym, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji organu I instancji. Objaśnił, że w sprawach chorób zawodowych przesądzające znaczenie ma dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu medycyny pracy, w stosunku do których inspektor sanitarny nie ma prawa zmieniać lub inaczej interpretować postawionej diagnozy lekarskiej. W tego rodzaju sprawach niezbędne jest potwierdzenie występowania trzech czynników: 1/ po pierwsze pracownik wykonuje lub wykonywał pracę w narażeniu na czynniki, które mogły spowodować u niego chorobę zawodową, 2/ u pracownika występuje schorzenie, którego objawy odpowiadają objawom choroby zawodowej, w tym przypadku astmy oskrzelowej i kontaktowego alergicznego zapalenia skóry, 3/ istnieje związek przyczynowy pomiędzy narażeniem na czynniki szkodliwe, a występującymi objawami choroby zawodowej. I. C. była narażona na czynniki alergizujące, ale dwie niezależne jednostki medyczne nie rozpoznały chorób zawodowych. Za przyczynę chorób uznały czynniki pozazawodowe. Z podanych względów i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 5 ustawy o Inspekcji Sanitarnej z dnia 14.03.1985 r. /tekst jednolity Dz.U. z 1998 r., Nr 90, poz. 575 z późn. zm./, § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczególnych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. Nr 132, poz. 1115/, orzekł jak w osnowach zaskarżonych decyzji. W skardze na powyższe decyzje z dnia [...].10.2004 r., Nr [...] i [...], wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie /za pośrednictwem organu odwoławczego/, skarżąca I. C. nie określając kierunku weryfikacji zaskarżonych decyzji podniosła, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy postawił diagnozę, iż przyczyną jej chorób jest ropne zapalenie zatok oraz przewlekłe zapalenie dróg oddechowych. Nie chorowała na zatoki, ani też na przewlekłe choroby dróg oddechowych, co może udowodnić. Posiada klisze RTG zatok sprzed kilku lat. Na podstawie kart chorobowych można sprawdzić na co się leczyła. W Instytucie Medycyny Pracy miała robione badania, które wykazały, że jest uczulona na latex, nikiel, miedź. Poziom IgE też był wysoki, a nie taki jak podano w karcie. Jednostki orzecznicze nie chciały sprawdzić kartotek, badań, które posiada od lekarzy, u których się leczy. W piśmie z dnia 16.12.2004 r. zarzuciła, że nie zgadza się z orzeczeniem Instytutu Medycyny Pracy wykluczającym astmę oskrzelową i chorobę skóry, bowiem leczy się na te choroby. Dodała że w okresie 14.11.1980 r. – 25.11.1986 r. była zatrudniona w Przedsiębiorstwie "[...]" w L. jako sprzedawca na stoisku z materiałami włóczkami, dywanami i futerkami. Ten okres zatrudnienia nie był brany pod uwagę w dochodzeniu epidemiologicznym. Odpowiadając na skargę, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, iż postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia u I. C. /ur. [...].1962 r./ chorób zawodowych astmy oskrzelowej i kontaktowego zapalenia skóry zostało wszczęte w 2003 r., przeto orzekające organy inspekcji sanitarnej prawidłowo stosowały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. Nr 132, poz. 1115/, nazwane dalej rozporządzeniem Wymienione rozporządzenie weszło w życie z dniem 3.09.2002 r. Przedmiotem skarg I. C. /zawartych w jednym piśmie/ były dwie decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2004 r. o numerach: [...] i [...] – stwierdzające brak podstaw do rozpoznania u w/w chorób zawodowych tj. astmy oskrzelowej /pkt 6 wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem rozporządzenia/ i alergicznego kontaktowego zapalenia skóry pkt 18/1 wykazu chorób zawodowych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., postanowieniem z dnia 20.10.2005 r. /wpisanym do protokołu rozprawy sądowej/ - połączył do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach II SA/Rz 998/04 i II SA/Rz 999/04 zaznaczając, iż sprawy te będą prowadzone pod jedną sygnaturą II SA/Rz 998/04. Sprawy te pozostają ze sobą w związku faktycznym w zakresie przebiegu zatrudnienia, czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy i dokumentacji medycznej I. C. Stosownie do § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia, właściwym do orzekania o rozpoznaniu chorób zawodowych lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych zatrudniony w jednostkach orzeczniczych I stopnia wymienionych w ust. 2. Pracownik lub były pracownik, a także zdaniem Sądu zakład pracy zatrudniający pracownika, mogą zakwestionować w stosownym terminie orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej I stopnia w drodze złożenia wniosku o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą II stopnia wymienioną w § 5 ust. 3 rozporządzenia. Orzeczenie lekarskie wydane w wyniku ponownego badania jest ostateczne. Wynika to z § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia. Właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz oceny narażenia zawodowego pracownika. Jeżeli przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy w zakresie danych zawartych w orzeczeniu lekarskim i oceny narażenia zawodowego pracownika jest niewystarczający do wydania decyzji, może zażądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, uzupełnienia orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację oraz podjąć czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego. Wynika to z przepisów § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Z powołanego przepisu oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia wynika konkluzja, że organy inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby przez jednostki orzecznicze. Z kolei lekarz właściwy do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania, wydaje stosowne orzeczenie na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego /§ 6 ust. 1 rozporządzenia/. W przedmiotowych sprawach orzekały dwie właściwe jednostki orzecznicze tj. lekarze z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy /D. D. – Specjalista Medycyny Pracy – Internista /astma oskrzelowa/ i G. R. – Lekarz Medycyny Pracy – Dermatolog/ oraz z Instytutu Medycyny Pracy – Kliniki Chorób Zawodowych– B. S. – specjalista medycyny przemysłowej/. Przebieg pracy zawodowej skarżącej w Samodzielnym Publicznym Zespole Opieki Zdrowotnej w L. /Pracownia Mykologiczna, Laboratorium Bakteriologii i Prątka Gruźlicy/ i ocenę narażenia zawodowego w okresie 21.12.1987 r. – 6. 11.2002 r. określa karta oceny narażenia zawodowego /k. 5 akt administracyjnych/. W konkluzji oceny stwierdzono, że I. C. pracowała w warunkach, które stwarzały istotne zagrożenie dla narządu górnych dróg oddechowych oraz zapalenia skóry. Okresu narażenia zawodowego i jego rodzaju nie negowały jednostki orzecznicze, przeciwnie stwierdziły, że I. C. była narażona na czynniki biologiczne oraz środki dezynfekcyjne i preparaty powszechnie stosowane. Tak więc kwestia narażenia na czynniki mogące sprzyjać powstawaniu schorzeń układu oddechowego i skóry są niewątpliwe. Paragraf 2 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że przy rozpoznawaniu chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, czyli chodzi tu o związek przyczynowy pomiędzy warunkami pracy, a zaistniałym schorzeniem. Lekarze z jednostek orzeczniczych I i II stopnia, na podstawie wyników badań lekarskich wykluczyli istnienie takiego związku przyczynowego. Astma /dychawica/ oskrzelowa jest to choroba polegająca na nagłym skurczu oskrzeli, któremu towarzyszy obrzęk błony śluzowej oskrzeli i nadmierne wytwarzanie śluzu, co prowadzi do napadów duszności z powodu zaburzenia płuc, co powoduje niemożność lub utrudnienie wyrzucania powietrza z klatki piersiowej. Przyczyną skurczu oskrzeli jest głownie reakcja alergiczna na czynnik uczulający pochodzący z zewnątrz, z istniejącym w organizmie przeciwciałem /zob. Encyklopedia zdrowia, tom I, Wydawnictwo Naukowe PWN, W-wa 2001 r., str. 701. Badania spirometryczne wykonane w czasie 5 dniowej hospitalizacji skarżącej w Klinice Chorób Zawodowych nie wykazały zaburzeń wentylacji płuc, a wziewna próba prowokacyjna z hostaminą nie ujawniła nadreaktywności oskrzeli. Także wziewna próba prowokacyjna ze środkami odkażającymi z którymi miała styczność rewidująca, również wypadła ujemnie. Nie zaobserwowano spirometrycznych objawów skurczu oskrzeli, zaś badania składu komórkowego popłuczyn nosowych nie wykazało alergicznego odczynu / reakcji/ błony śluzowej nosa. Przytoczone orzeczenie lekarskie na tle encyklopedycznego określenia astmy oskrzelowej jest zdaniem Sądu jasne i przekonywujące. Oznacza to, że czynniki szkodliwe dla zdrowia, z którymi miała kontakt skarżąca w czasie zatrudnienia w Zespole Opieki Zdrowotnej w L. nie spowodowały istniejącej choroby. Wyniki testów naskórkowych z szerokim zastawem alergenów zawodowych kontaktowych poszerzonych o środki odkażające wskazały jedynie na pozazawodowe uczulenie jedynie na nikiel i pallad z którymi skarżąca w okresie zatrudnienia nie miała kontaktu. Test rękawiczkowy lateksowy wypadł ujemnie. W takim stanie rzeczy prawidłowe są ustalenia organu, iż czynniki sprzyjające chorobom skóry istniejące w środowisku pracy nie spowodowały choroby zawodowej alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Zarzuty podniesione w pisemnej skardze są ogólnikowe i nie mogą konkurować z wynikami specjalistycznych badań lekarskich. Zarzut, że organy czy jednostki orzecznicze stwierdziły minimalny jej kontakt ze środkami odkażającymi i materiałem zakaźnym jest bezprzedmiotowy, bowiem z karty narażenia zawodowego /k. 5 akt administracyjnych/ i z uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika, że warunki pracy stwarzały istotne zagrożenie dla narządu górnych dróg oddechowych oraz zapalenia skóry. Drugi zarzut, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy bezpodstawnie przyjmuje, że przyczyną jej chorób jest zapalenie zatok oraz przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, nie jest prawdziwy, gdyż lekarz z tej jednostki orzeczniczej nie wypowiedział się na ten temat. W orzeczeniu lekarskim Nr [...] /k. 8 akt administracyjnych/, lekarz jedynie dokonał analizy dokumentacji medycznej z leczenia ambulatoryjnego skarżącej z okresu 1985-2002 r. i stwierdził m.innymi, że do 2000 r. były rejestrowane wizyty lekarskie dotyczące leczenia stanów zapalnych: zatok przynosowych, uszu, gardła i krtani, zaś w 2000 r. rewidująca przebyła lewostronne zapalenie płuc. W dalszej części orzeczenia lekarskiego przytoczono przebieg leczenia u lekarza pulmonologa, czyli lekarz wydający omawiane orzeczenie analizował historię choroby skarżącej z Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "[...]" w G., którą kserokopię skarżąca przedłożyła na rozprawie sądowej. Analizował również historię choroby z Wojewódzkiego Zespołu Specjalistycznego w [...] – Poradni Foniatrycznej. Zarzut, że po badaniach w [...] miała wysoki poziom IgE, ale w karcie chorobowej podano inaczej, nie został przez skarżącą wykazany. Poziom IgE jest podany jedynie w orzeczeniu lekarskim nr [...] z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, który wynosił 439 JU /m1/ i nie wskazuje na istnienie atopii. Kolejny zarzut, że lekarze z jednostek orzeczniczych pobieżnie lub wcale nie zapoznali się z dokumentacją lekarską przez nią okazywaną, a przedłożoną w kserokopii sądowi jest wątpliwy, skoro w orzeczeniach lekarskich z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy wykazano dotychczasowy przebieg leczenia skarżącej odpowiadający historiom choroby przedłożonym Sądowi. W orzeczeniu Nr [...] podano również, że astmę oskrzelową rozpoznano w 2002 r. w trakcie hospitalizacji pulmonologicznej. Ta okoliczność, nie ma jednakże istotnego znaczenia w sprawie, bowiem stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia właściwym do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej są wyłącznie lekarze zatrudnieni w jednostkach orzeczniczych wymienionych w ustępie 2 i 3 powołanego przepisu. Zgodnie z treścią § 7 ust. 1 rozporządzenia, wniosek o ponowne badanie składa się za pośrednictwem jednostki orzeczniczej I stopnia, która wniosek wraz z dokumentacją lekarską i wydanym orzeczeniem przekazuje jednostce orzeczniczej II stopnia. Na marginesie należy nadmienić, iż jednostka orzecznicza I stopnia dysponowała historiami choroby, których kserokopie przedstawiła skarżąca Sądowi. W piśmie z dnia 16.12.2004 r. /k. 13 akt sądowych/, skarżąca podniosła, że w okresie 14.11.1980 – 25.11.1986 r. była zatrudniona na stanowisku sprzedawcy w Przedsiębiorstwie "[...]" w L. i miała kontakt z materiałami, włóczkami dywanami i futerkami i tego okresu nie wzięto pod uwagę. Istotnie w podanym okresie czasu była zatrudniona w w/w Przedsiębiorstwie na stanowisku sprzedawcy /k. 4 i 5 akt administracyjnych/. Poruszona kwestia wiąże się z § 2 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi że zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej oraz jej rozpoznanie może nastąpić u pracownika lub byłego pracownika, w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym lub po zakończeniu pracy w takim narażeniu, nie później jednak niż w okresie, który został określony w wykazie chorób zawodowych. W wykazie chorób zawodowych podano, że w przypadku astmy oskrzelowej okres ten wynosi 1 rok, a w przypadku alergicznego kontaktowego zapalenia skóry 5 lat. Okres 1 roku upłynął z dniem 25.11.1987 r., zaś okres 5 letni z dniem 25.11.1991 r. Przed zakończeniem tych okresów nie było zgłoszenia podejrzenia chorób zawodowych u skarżącej związanego z warunkami pracy w Przedsiębiorstwie "[...]". W odwołaniu rewidująca podniosła, że było jeszcze podejrzenie o trzecią chorobę zawodową tj. o przewlekłe przerostowe zapalenie krtani – dysfonia, ale nie ma rozstrzygnięcia dotyczącego podejrzenia o tą chorobę. Dodała, że choruje na taką chorobę i na nią się leczy. W piśmie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy – Poradni Chorób Zawodowych z dnia 15.05.2003 r. /k. 3 akt administracyjnych/ skierowanego do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wymieniono dysfonię – pozycja 15/3 wykazu chorób zawodowych /niedowład mięśni przywodzących i napinających fałdy głosowe z niedomykalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią/. W orzeczeniu lekarskim Nr [...] lekarz z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy stwierdził, że stwierdzona dysfonia wynika z nawracających stanów zapalnych krtani w przeszłości, ale nie ma ona charakteru zawodowego, gdyż tego rodzaju zmiany kliniczne nie znajdują się w wykazie chorób zawodowych. W wykazie chorób zawodowych w poz. 13 widnieje "zapalenie obrzękowe krtani o podłożu alergicznym", co nie jest tożsame z przewlekłym przerostowym zapaleniem krtani. Z informacji tych wynika, że w piśmie z dnia 15.05.2003 r. nieopatrznie wpisano niewłaściwą pozycję wykazu chorób zawodowych /15/3/. Kwestia ta nie ma żadnego znaczenia w sprawie, bowiem przedmiotem skargi są decyzje orzekające o braku podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych astmy oskrzelowej i alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Nie ma orzeczenia odnośnie dysfonii /sententia non existens/, zatem nawet gdyby skarżąca tą kwestię podnosiłaby w skardze, to w tej części skarga byłaby niedopuszczalna, bo nie można kwestionować czegoś co nie istnieje. Skoro zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, przeto Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2004 r., Nr [...] i [...].