II SA/Rz 998/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. Sp. k. w J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. Sp. k. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do wykonania zaleceń pokontrolnych - postanawia - odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 998/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A Sp. z o.o. Sp. k. (dalej także jako: Spółka) na czynność Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do wykonania zaleceń pokontrolnych. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. j.w. WSA w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną, złożoną od powyższego wyroku, z uwagi na brak uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W dalszej kolejności, na skutek złożonego zażalenia, w sprawie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 842/14 oddalił zażalenie A Sp. z o.o. Sp. k. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 3 czerwca 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną. Postanowienie to zostało doręczone stronom, w tym adw. Ł. D. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. pełnomocnik przesyłkę zawierającą rozstrzygnięcie NSA odebrał w dniu 6.10.2014 r. (k. 148). W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 998/13 stwierdził, że wyżej opisany wyrok z dnia 17 grudnia 2013 r., jest prawomocny od dnia 3 września 2014 r. W dalszej kolejności w dniu 5 grudnia 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) A Sp. z o.o. Sp. k. w J. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu przedstawiając przebieg postępowania strona wskazała, że zarządzeniem z dnia 11.04.2014 r. pełnomocnik adw. Ł. D. został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonej skargi kasacyjnej. Wpis nie został uiszczony a skarżąca Spółka nie została o fakcie wydania zarządzenia poinformowana przez pełnomocnika. Wobec takiego działania skarga kasacyjna została odrzucona a pełnomocnik złożył zażalenie do NSA, które to zostało oddalone, postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Spółka wyjaśniła, że o fakcie wydania ostatnio wymienionego postanowienia dowiedziała się w dniu 2 grudnia 2014 r, "jako, że w tym dniu pełnomocnik poinformował spółkę o jego wydaniu". W dalszej części składająca wniosek o przywrócenie terminu Spółka podała, że wobec "braku wiedzy o terminie uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej nie zawiniła w niedochowaniu terminu". Spółka nie będąc poinformowana przez pełnomocnika o konieczności uiszczenia opłaty a "działanie pełnomocnika, który powoływał się na niewłaściwe doręczenie mu korespondencji wzywającej do uzupełnienia braku" spowodowało, że czekała na rozstrzygnięcie w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednocześnie Spółka wskazała, że "wobec tego, że deklaracje pełnomocnika, że zażalenie powinno przynieść korzystne rozstrzygnięcie okazały się nieprawdziwe", dopiero teraz składa wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Końcowo stwierdziła: "(...) teraz jesteśmy już pewni, że Sąd nie uznał argumentacji pełnomocnika, co do nieskuteczności doręczenia mu korespondencji dotyczącej uiszczenia wpisu, ale wobec jego działania i braku zawinienia spółki we wniesieniu wpisu od skargi kasacyjne prosi o przywrócenie terminu do jej wniesienia." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - określana dalej jako "P.p.s.a.") - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Warunki te muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Warunkami tymi są: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu; powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego oraz dokonanie wraz ze złożeniem wniosku czynności, której strona nie dokonała w terminie. Zgodnie zaś z treścią art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu – (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek –"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 222). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy oraz w świetle powołanych wyżej przepisów wniosek A Sp. z o.o. Sp. k. w J. o przywrócenie terminu uznać należy za spóźniony, albowiem jego wniesienie nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Strona wnioskująca jako przyczynę uchybienia terminu wskazuje na niepowiadomienie przez pełnomocnika o fakcie wydania zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej a w konsekwencji, wobec deklaracji pełnomocnika o pozytywnym rozpoznaniu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, na rozpoznanie go (zażalenia) przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak podała, wobec nieuznania przez NSA argumentacji pełnomocnika co do nieskuteczności doręczenia mu korespondencji, zawnioskowała o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony skarżącej oraz informacje zawarte w aktach sprawy stwierdzić należy, że dniu tj. 6 października 2014 r. (data doręczenia adw. Ł. D. postanowienia NSA z dnia 3.09.2014 r., sygn. akt II OZ 842/14) ustała przyczyna uchybienia terminu. Jak wyżej wyjaśniono siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Skoro tak, to liczony od ustania przeszkody termin siedmiu dni uprawniający do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu a przewidziany w art. 87 § 1 P.p.s.a. upłynął stronie skarżącej w dniu 13 października 2014 r. W konsekwencji uznać należy, że A Sp. z o.o. Sp. k. w J. uchybiła temu terminowi, gdyż pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 5 grudnia 2014 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej należy uznać za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. Dodatkowo Sąd zauważa, że składając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, strona wnioskująca, wbrew brzmieniu art. 87 § 4 P.p.s.a. nie dokonała czynności której terminowi uchybiła. W okolicznościach sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Spółka winna uiścić wpisu od skargi kasacyjnej. Jak powyżej zostało stwierdzone warunki określone art. 87 P.p.s.a. muszą być spełnione łącznie, by wniosek o przywrócenie terminu mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Wprawdzie brak ten podlega uzupełnieniu (na wezwanie Sądu), jednakże wobec uznania, że wniosek o przywrócenie terminu, jest spóźniony tut. Sąd odstąpił od wzywania Spółki do jego uzupełnienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.