II SAB/Rz 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 2 stycznia 2014 r. wpłynęła do WSA w Rzeszowie – za pośrednictwem Wójta Gminy [...] – skarga Z. N. /działającego przez radcę prawnego/ z dnia 25 listopada 2013 r. na bezczynność tego organu dotyczącą nieudzielenia informacji publicznej w zakresie wykonania przez Gminę [...] obowiązku o którym mowa w art. 17 ust. 3a ustawy z dnia 7 września 2001 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, 2572), polegającego na zapewnieniu dzieciom i młodzieży bezpłatnego transportu do ośrodka umożliwiającego im realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki w roku szkolnym 2013/2014. Do skargi zostało załączone pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 29 listopada 2013 r. o cofnięciu skargi ze wskazaniem, iż pismem z dnia 26 listopada 2013 r. Nr [...] Wójt Gminy [...] udzielił informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem oraz że w tym stanie rzeczy dalsze jej popieranie jest niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Wobec braku ustawowych przesłanek wyłączających skuteczność złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi, należy uznać je jako wywołujące zamierzony przez skarżącego skutek. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Niezależnie od powyższego należy zwrócić dodatkowo uwagę na istotę skargi na bezczynność, którą jest zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Powołana w oświadczeniu przyczyna cofnięcia skargi, tj. udzielenie przez Wójta Gminy [...] żądanej informacji publicznej, sama w sobie świadczy o ustaniu bezczynności organu w tym zakresie. Art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu, tj. innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Do przyczyn tych w przypadku bezczynności należy zaliczyć załatwienie sprawy przez organ pozostający w zwłoce po wniesieniu skargi, co w niniejszej sprawie zostało uczynione pismem Wójta Gminy [...] z dnia 26 listopada 2013 r. /zalega ono w aktach administracyjnych sprawy/. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy (...) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności". Z powyższego wynika, że jeżeli po wniesieniu skargi a przed dniem wyrokowania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje tkwić w bezczynności. Skoro zatem w sprawie objętej skargą żądanie skarżącego udzielenia informacji publicznej przez Wójta Gminy [...] zostało uwzględnione, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność również stało się bezprzedmiotowe i w przypadku braku cofnięcia skargi Sąd także byłby obowiązany do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Stosownie do powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.